Armenië

Hier is dan eindelijk de langverwachte blog over Armenië, ik had het zo druk dat het er even bij ingeschoten was. Maargoed. Ik ga dus zoals veel mensen inmiddels weten naar Armenië deze zomer. Maar wat moet je in hemelsnaam doen in Armenië? Ik ga niet zomaar leuk op vakantie, ik ga met ongeveer veertien jongeren van 16 tot 20 jaar en een aantal begeleiders van de kerk twee weeshuizen opknappen. Ik ga dus voor het eerst niet met mijn ouders mee! Sterker nog, ik zie ze bijna de hele vakantie niet, want we gaan precies na elkaar weg. Spannend dus!

Allereerst even de topo opfrissen, omdat eigenlijk maar weinig mensen weten waar Armenië ligt. Het is ook heel klein, dus ik neem het niemand kwalijk (ik wist het zelf eerst ook niet). Het ligt ten oosten van Turkije, boven Iran en ten westen van Azerbeidjan. De eerste keer dat ik buiten Europa kom. Heb ook helemaal zelf een paspoort geregeld, voelt echt stoer!

We zitten de eerste week in de buurt van Yerevan, in een kindertehuis dat Vanadzor heet. Er wonen daar ongeveer honderd kinderen van 0 tot 18 jaar. Er zijn daar twee projecten die we uit hopen te gaan voeren. Alleereerst laten we door een plaatselijke aannemer een waterleiding aanleggen, het schone water moet nu met tanks worden gebracht en het kindertehuis heeft zelf geen geld om zo'n project op te zetten. Wij zorgen dus voor de financiële ondersteuning. Het tweede project is de babyafdeling opknappen. Dit gaan wij zelf doen, met hulp van vrijwilligers die in Armenië werken voor een vrouw uit Pijnacker, zij heeft al heel veel projecten opgezet in Armenië, en woont daar ook al best lang. We gaan bijvoorbeeld, verven, tegelen, en opnieuw inrichten. Ook hopen we een ruimte te maken waar famillie en kinderen elkaar kunnen ontmoeten.

Het tweede kindertehuis staat in Kharbed, en in dit tehuis wonen 265 kinderen met een verstandelijke of lichamelijke beperking. Hier gaan we vooral meedraaien in de dagelijkse begeleiding, en het helpen bij sport en spelmiddagen, meegaan op zomerkamp (bewegingstherapie), en verder helpen bij de dagelijkse werkzaamheden in de keuken en de gebouwen.

Alle spullen die we daar kunnen kopen worden natuurlijk daar gekocht, om de ondernemers economisch te ondersteunen en omdat vervoer vanuit Nederland erg duur is. We hebben nu als doel om 40.000 euro op te halen, (en we zijn al over de helft!) dus organiseren we allerlei acties om geld in te zamelen en meer bekendheid te krijgen.

Dat is nogal wat, hè? Het voelt zo goed om niet twee weken in Frankrijk bij het zwembad te hangen maar om me echt in te zetten voor iets goeds. Als iemand verder nog vragen heeft, gewoon stellen! Ik vind het ontzettend leuk om erover te vertellen. Ik kan nu al niet wachten! We hebben ook als groep een blog die we bijhouden: http://jongerenvoorarmenie.waarbenjij.nu

Hoera! (Maar geen vakantie...)

Ik weet niet wie het verzonnen heeft, maar voor de eerste keer in mijn Sorghvliet-carrière heb ik geen vakantie na een toetsweek. Dat is jammer, maarja, het is niet anders. De zomervakantie valt extreem vroeg en de meivakantie blijft hetzelfde, dus het moest wel zo. Anders hadden we een hele korte vijfde periode gehad. Maar toch, ik denk niet dat we veel gaan uitvoeren, die anderhalve week voor de vakantie. Alles opgeteld hebben we nog maar vijf weken echt les, en dan is het alweer zomervakantie! Dat is dan wel weer een heerlijk vooruitzicht.
De toetsweek ging best goed, op Frans na. Ik weet niet wat me overkwam, want ik had gewoon normaal geleerd, maar ik wist echt bijna niets meer. Dat is wel erg vervelend. Wie weet valt het mee, ik hoop op een net-voldoende. Afwachten maar! Dat is met alle vakken zo.
Nog meer leuk nieuws: na vier periodes dekolonisatie gedaan te hebben met geschiedenis, doen we nu eindelijk iets anders: heksenvervolging en de middeleeuwen! Hoera! De andere klassen deden dat al in periode 1, en daarna deden ze leuke dingen als de Islam en een werkstuk maken over een onderwerp naar keuze, maar wij hadden alleen maar dekolonisatie. Sorry meneer Pe, maar ik vind het niet zo heel gek dat veel mensen liever naar het andere cluster willen. U geeft hartstikke leuk les, maar het is gewoon gemeen dat er twee clusters zijn die twee TOTAAL verschillende dingen doen, en ja, die andere dingen zijn nou eenmaal leuker dan dekolonisatie... Maargoed, als het maar nuttig is voor mijn eindexamen. Heksenvervolging is in ieder geval interessant.
Vandaag kwam ik op mijn werk (Ja, de Intertoys) mijn juf van groep vijf tegen. Ze is echt pas dertig ofzo, maar ze voelde zich heel oud, toen ze mij en het andere meisje dat daar werkt zag. (Die is twee jaar ouder dan ik en heeft ook les van haar gehad.) Kan ik me ergens wel voorstellen, maar het was wel grappig. Ze heeft twee hele lieve kindjes.
Nou, ik heb iedereen weer even geüpdate van de stand van zaken in mijn leven, ik zal snel weer wat schrijven want ik heb nog niks over Armenië verteld!!

My little moments of fame

Ok, vooral de bovenste dan. Ik ben natuurlijk de deftige mademoiselle in het grijs met de HUGE parelketting (Dankjewel Caroline! [mijn buurvrouw van wie dat geweldige ding is]). Vanzelfsprekend zijn deze foto's gemaakt tijdens het schooltoneelstuk. Zie voor een uitleg mijn vorige blog. En nu ga ik weer fijn, leuk en gezellig stijlfiguurtjes en beeldspraken in mijn hoofd stampen. (En ja, dat was een understatement, of ironie, dat kan ook.) Ik ken het al best goed! Nou dan kan het ook wel tot morgen wachten. Nu lekker van mijn avond genieten.