Filosofie

Vandaag had ik het prachtige vak filosofie. Maarliefst twee uur achter elkaar. Weliswaar niet zo lang als anders door het verkortte rooster, maar twee keer vijftige minuten is ook wel erg lang. Deze twee keer veertig minuten waren echt uitermate interessant. God bestaat namelijk.

Zo, nu wel weer genoeg stoffig taalgebruik, maar echt, God bestaat. Dat is bewezen. En ik houd dat vol totdat het tegendeel is bewezen. En in de afgelopen 1000 jaar aan filosofie is het nog niemand gelukt. Ik ga de prachtige theorie ook even hier delen. Mijn schrift ligt in mijn locker, de manier van formuleren die meneer Blaakmeer gebruikte was natuurlijk veel leuker. Het had iets van Roald Dahl, de gvr werd bij ons het wezen gdngkw (groter dan niet gedacht kan worden) oid. Mijn formulering van wat zo mooi het 'ontologisch godsbewijs' heet komt dus van wikipedia:

1. God is, per definitie, het volmaaktste wezen dat denkbaar is. God is 'iets, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden' en God is 'datgene, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden'
2. Het is beter te bestaan dan niet te bestaan, dus iets wat niet bestaat kan nooit volmaakt zijn.
3. Een niet bestaande God is minder volmaakt dan een bestaande.
4. Dus moet God bestaan.

BANG. En dan zegt Kant leuk: ja, maar wacht eens even, iets dat niet bestaat kan niet volmaakt zijn. (Nou, niet letterlijk. Dit is wat wiki zegt: De opvatting over het Godsbewijs is als een rode draad in de kritieken van Kant aanwezig. In zijn kritieken betoogt Kant dat een Godsbewijs volgens de zuivere rede onmogelijk is. Ondanks dat bleef hij echter voluit theïst. Al kan de rede het bestaan van God niet bewijzen door de transcendentale theologie, de moraaltheologie kan in deze leemte voorzien. Als de moraaltheologie het bewijs levert van het bestaan van God, blijkt het begrip van God in de rede onmisbaar: "zij [de zuivere rede] bepaalt namelijk het begrip van de moraaltheologie.) Ha! Kant was dus zelf ook gewoon overtuigd van het bestaan van God, alleen hij vind dat het niet bewezen kan/mag worden. Tja. Dat kan natuurlijk ook.

Dan droeg meneer Blaakmeer ons ook nog op om over het volgende na te denken: 'Perfectie kan niet niet bestaan.' Oef. Dat is een lastige. Perfectie bestaat dus. Maar is het ook denkbaar dat niets perfect is? Blijkbaar niet. Waarom niet? Als perfectie niet bestond had de mens ook niet iets om echt naar te streven, mensen streven toch altijd naar het perfecte. Ik ben een perfectionist. Maar ik bereik het nooit. Ik ben uiteindelijk tevreden, maar perfect is het niet. Toch bestaat perfectie wel. Maar wát is er dan perfect? Wordt vervolgd...

PS. Ik moet een gedichtenworkshop gaan geven met de Sport en Cultuurdagen. Help! Ik vind het wel heel leuk maar ik heb echt geen idee wat ik dan zou moeten doen. Als er überhaupt iemand voor kiest..