Vandaag had ik het prachtige vak filosofie. Maarliefst twee uur achter elkaar. Weliswaar niet zo lang als anders door het verkortte rooster, maar twee keer vijftige minuten is ook wel erg lang. Deze twee keer veertig minuten waren echt uitermate interessant. God bestaat namelijk.
Zo, nu wel weer genoeg stoffig taalgebruik, maar echt, God bestaat. Dat is bewezen. En ik houd dat vol totdat het tegendeel is bewezen. En in de afgelopen 1000 jaar aan filosofie is het nog niemand gelukt. Ik ga de prachtige theorie ook even hier delen. Mijn schrift ligt in mijn locker, de manier van formuleren die meneer Blaakmeer gebruikte was natuurlijk veel leuker. Het had iets van Roald Dahl, de gvr werd bij ons het wezen gdngkw (groter dan niet gedacht kan worden) oid. Mijn formulering van wat zo mooi het 'ontologisch godsbewijs' heet komt dus van wikipedia:
1. God is, per definitie, het volmaaktste wezen dat denkbaar is. God is 'iets, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden' en God is 'datgene, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden'
2. Het is beter te bestaan dan niet te bestaan, dus iets wat niet bestaat kan nooit volmaakt zijn.
3. Een niet bestaande God is minder volmaakt dan een bestaande.
4. Dus moet God bestaan.
BANG. En dan zegt Kant leuk: ja, maar wacht eens even, iets dat niet bestaat kan niet volmaakt zijn. (Nou, niet letterlijk. Dit is wat wiki zegt: De opvatting over het Godsbewijs is als een rode draad in de kritieken van Kant aanwezig. In zijn kritieken betoogt Kant dat een Godsbewijs volgens de zuivere rede onmogelijk is. Ondanks dat bleef hij echter voluit theïst. Al kan de rede het bestaan van God niet bewijzen door de transcendentale theologie, de moraaltheologie kan in deze leemte voorzien. Als de moraaltheologie het bewijs levert van het bestaan van God, blijkt het begrip van God in de rede onmisbaar: "zij [de zuivere rede] bepaalt namelijk het begrip van de moraaltheologie.) Ha! Kant was dus zelf ook gewoon overtuigd van het bestaan van God, alleen hij vind dat het niet bewezen kan/mag worden. Tja. Dat kan natuurlijk ook.
Dan droeg meneer Blaakmeer ons ook nog op om over het volgende na te denken: 'Perfectie kan niet niet bestaan.' Oef. Dat is een lastige. Perfectie bestaat dus. Maar is het ook denkbaar dat niets perfect is? Blijkbaar niet. Waarom niet? Als perfectie niet bestond had de mens ook niet iets om echt naar te streven, mensen streven toch altijd naar het perfecte. Ik ben een perfectionist. Maar ik bereik het nooit. Ik ben uiteindelijk tevreden, maar perfect is het niet. Toch bestaat perfectie wel. Maar wát is er dan perfect? Wordt vervolgd...
PS. Ik moet een gedichtenworkshop gaan geven met de Sport en Cultuurdagen. Help! Ik vind het wel heel leuk maar ik heb echt geen idee wat ik dan zou moeten doen. Als er überhaupt iemand voor kiest..

5 reacties:
Hier moet ik toch even op reageren. Volgens mij klopt jouw redenering (of die van Wikipedia die jij als waar beschouwt) namelijk niet.
Je zegt dat je gaat bewijzen dat God bestaat. Vervolgens:
1. God is, per definitie, het volmaaktste wezen dat denkbaar is.
Maar hier zit de fout. Je gaat bewijzen dat God bestaat, maar je begint met: GOD IS... etc. Daarmee zeg je dus DAT Hij bestaat, dan redeneer je daarop door, om vervolgens tot de conclusie te komen dat Hij inderdaad moet bestaan. Maar zover zou het eigenlijk niet kunnen komen, want waar staat het bewijs dat Hij bestaat? Niet in deze zin, en als het eerste argument al fout is, kun je er natuurlijk niet op doorgaan... ;)
Er staat daarom ook dit: God is per definitie het volmaaktste wezen DAT DENKBAAR IS. Dat betekent niet dat Hij meteen bestaat, alleen dat als er iets perfect is, Hij het is. Maar dan het tweede punt: perfectie kan niet niet bestaan. Dus perfectie moet wel bestaan. Daarom moet er iets zijn dat perfect is. Het eerste logische dat écht perfect kan zijn, is dus God. En als God niet zou bestaan, zou Hij ook niet perfect zijn. Een niet perfecte God zou er dus voor zorgen dat perfectie niet bestaat. En dat kan niet. Dus bestaat God. =D Of maak ik nu weer ergens een fout?
Niet per se een fout maar ik ben het niet met je eens. God is PER DEFINITIE het meest perfect wezen dat denkbaar is? Per definitie? Waarom? Dat is volgens mij de mening van gelovigen, van mensen die wíllen geloven dat dat zo is.
En dan dat tweede... Daar was ik het in de les ook niet mee eens. Waarom zou het perfecte niet niet kunnen bestaan? En waarom is dan het gevolg DAT het wél bestaat? Maar goed daar heb jij natuurlijk verder niks mee te maken ;) En ja, als, áls, dat perfecte dan 'moet' bestaan en als dat dan God 'moet' zijn, dan zou de redenering kloppen. But I doubt... ;) Maar goed dat is mijn mening he ;) :)
Okee, daar heb je inderdaad gelijk in. Denk ik. Maar als er iets perfect zou zijn, nog perfecter dan mensen kunnen denken, dan is dat dus een opperwezen/bovennatuurlijk wezen. Want op aarde is eigenlijk niet echt iets perfect. Maar perfectie moet haast wel bestaan, anders hebben mensen niets om naar te streven. Kun jij een perfecter wezen bedenken dan God, als Hij zou betaan? Niets kan perfecter zijn, in mijn ogen. Ik ben er trouwens nog niet helemaal uit of perfectie nou wel of niet niet kan bestaan, dat was 'huiswerk' dus ik hoop dat meneer Blaakmeer ons verlost met zíjn denkbeeld, anders geven we elkaar allebei gelijk. =) Misschien kan het ook wel helemaal niet bewezen worden, zoals Kant zegt, daarom heet het inderdaad GELOVEN. En is het dus inderdaad een kwestie van willen dat het er wel of niet is. Maar toch... De stelling is in de afgelopen 1000 jaar nog niet weerlegd!
Ik beschouw het nog net iets anders dat het wel heel aannemelijk is;) En bovendien makkelijker te begrijpen.
Er zijn goede en slechte dingen op aarde. Dat stel ik. Maar zonder iets perfects zouden we niet weten wat goede en slechte dingen zijn. Het is immers meer of minder perfect. Hetgene wat perfect is noemen wij God. Er is dus nu bewezen dat als perfectie bestaat, God bestaat.
En je kan het dan aan het einde van het verhaal ook omdraaien(God is perfect) maar dat is volgens mij ingewikkelder te bewijzen.
Liefs
Een reactie posten