De nieuwe vorm van kerststress: de klaashaast. (Overgenomen van Fokke & Sukke, stond gisteren op de scheurkalender.) Leuk woord toch? Maar goed, daar heb ik dus een béétje last van.
Gisteren moest ik werken, er was een extra koopavond. Het leuke (of niet leuke) aan koopavonden die extra zijn, is dat bijna niemand ervan weet omdat in onze plaatselijke krant meer reclame dan nieuws te vinden is. Daarom was het extreem rustig, het eerste uur dacht ik dat er helemaal niemand meer zou komen, maar dat viel gelukkig wel weer mee. Ik had tot het achtste uur les, dus ook maar een kwartier de tijd om te eten, toen moest ik al weer weg. En als je dan moe thuis komt, ga je ook geen huiswerk meer maken.
Zo kwam het dus dat ik vanochtend doodmoe weer opstond, en om kwart over zeven alweer de deur uit moest. Over de eerste twee uur gym wil ik het volgende zeggen: het zou verboden moeten worden. De laatste twee uur is veel fijner! Kun je daarna lekker naar huis. En ik word niet erg gemotiveerd als ik een 6.5 krijg terwijl ik er altijd ben en ook zo veel mogelijk mijn best doe. Ik ben gewoon niet zo goed in hockey en voetbal, so what? Maarja, beetje sneu als je voor alle vakken hoger dan een zeven staat en dan zo'n zwak 6.5je voor gym. Veel mensen zeggen dan: 'Het is maar gym!' maar dan nog!
En nu zit ik in de studieruimte voor een nutteloos tussenuur, omdat Sinterklaas als het goed is elk moment kan komen. Ik hoop niet dat de goedheiligman pas tijdens het zesde uur komt, want dat betekent dat ik nog naar wiskunde moet. En daar heb ik, zoals iedereen al dacht, dus geen zin in. Wat een zeurblog wordt dit!
Vanmiddag, als de Sint van school weer voorbij is, moet ik mijn surprise afmaken. Dat wil zeggen: helemaal verven. Groen. Ga maar raden wat het is! Ik heb in dit tussenuur precies één couplet voor mijn gedicht gemaakt, dus dat wil nog niet erg vlotten. En vanavond moet ik weer werken, dus weer laat thuis! En zaterdag moet ik weer werken, gelukkig voor de laatste keer om acht uur beginnen, daarna weer om negen uur. Maar ik ben wel altijd gesloopt als ik thuis kom, de hele dag staan is nogal wennen.
En 's avonds dus sinterklaas vieren met de famillie, zondag heel veel huiswerk en boekverslagen maken, de hele week nog even doorbijten en dan: Toetsweek 2.
En over twee weken is het KERSTVAKANTIE
En dan ben ik JARIG
En dan wordt ik ZESTIEN
En dat vind ik heel COOL
En..En..En...
Sinterklaas is er.
vrijdag 4 december 2009
zondag 29 november 2009
Het gaat beginnen...
Na ongeveer 2,5 jaar te hebben gewacht, mag ik eindelijk beginnen met aanmelden voor het UWC! Op internet stond dat de formulieren eind oktober online zouden komen, maar dat waren ze niet. Ik heb elke dag hoopvol op de site gekeken, maar steeds was er nog niets. Totdat ik eergisteren, zonder heel veel hoop, weer op de site keek. Aan de rechterzijkant stond een rood balkje met 'application online'. Ik ging helemaal uit mijn dak! Ook al was ik ziek, ik wilde meteen beginnen. Eerst heb ik mijn standaard gegevens ingevuld, daarna de formulieren gedownload. Mijn ouders moeten iets invullen, een leraar die mij goed kent en mijn mentor of decaan. En ikzelf natuurlijk.
Toen kwam stuitte ik op een probleempje. ALLES, met uitzondering van het essay over mijzelf van 500 woorden, moet in het Engels worden ingevuld! Dat gaat nog lastig worden, maar mijn lerares wil vast wel even checken op ernstige fouten. Zou mevrouw Hagoort, als mijn coördinator, ook als mentor/decaan tellen? Zij wilde het namelijk graag voor me invullen, en ik vind het ook leuk als zij het voor me invult, maar ik weet niet zeker of het mag. Als andere lerares heb ik mevrouw Visser van godsdienst gekozen. Zij kan volgensmij heel leuk schrijven en is de enige lerares die mij nu al vier jaar in de klas heeft.
Maar alle leraren kunnen zo leuk schrijven! En er zijn er wel meer die mij goed kennen. Eigenlijk mag ik het zelf helemaal niet lezen, maar straks staat er iets in waardoor ik niet door ga. En ik geloof dat iedereen die zich aanmeld heel nieuwsgierig is wat de leraren van hem/haar vinden. Dus ik twijfel nog steeds, maar ik denk dat ik wel de goede heb gekozen. Mijn vriendin zei voor de grap een keer: 'Dan laat je toch gewoon alle leraren die je aardig vind schrijven? Dan kies je de twee beste uit!' Dat is wel heel slim! Maar ook niet echt eerlijk. Dus ik laat het hier gewoon maar bij. Het zijn wel hele moeilijke vragen hoor, maar dat komt vast goed, want ik wil het zo ontzettend graag!
Zo, en nu eerst mijn huiswerk maken.
Toen kwam stuitte ik op een probleempje. ALLES, met uitzondering van het essay over mijzelf van 500 woorden, moet in het Engels worden ingevuld! Dat gaat nog lastig worden, maar mijn lerares wil vast wel even checken op ernstige fouten. Zou mevrouw Hagoort, als mijn coördinator, ook als mentor/decaan tellen? Zij wilde het namelijk graag voor me invullen, en ik vind het ook leuk als zij het voor me invult, maar ik weet niet zeker of het mag. Als andere lerares heb ik mevrouw Visser van godsdienst gekozen. Zij kan volgensmij heel leuk schrijven en is de enige lerares die mij nu al vier jaar in de klas heeft.
Maar alle leraren kunnen zo leuk schrijven! En er zijn er wel meer die mij goed kennen. Eigenlijk mag ik het zelf helemaal niet lezen, maar straks staat er iets in waardoor ik niet door ga. En ik geloof dat iedereen die zich aanmeld heel nieuwsgierig is wat de leraren van hem/haar vinden. Dus ik twijfel nog steeds, maar ik denk dat ik wel de goede heb gekozen. Mijn vriendin zei voor de grap een keer: 'Dan laat je toch gewoon alle leraren die je aardig vind schrijven? Dan kies je de twee beste uit!' Dat is wel heel slim! Maar ook niet echt eerlijk. Dus ik laat het hier gewoon maar bij. Het zijn wel hele moeilijke vragen hoor, maar dat komt vast goed, want ik wil het zo ontzettend graag!
Zo, en nu eerst mijn huiswerk maken.
vrijdag 6 november 2009
Keuzes maken
Ik ben heel slecht in kiezen, want ik vind alles leuk. En ik wil ook alles doen, maar dat kan natuurlijk niet. Gisteren werd ik daarmee geconfronteerd, omdat ik met alles in mijn hoofd zat. Ik was bang dat alles tegelijk zou vallen en als ik niet uitgekozen word heb ik niks. Die kans bestaat helaas...
Ik heb me net afgemeld voor de jongerenreis. Het is superleuk, maar dat komt nog wel een ander jaar. De organisatie verloopt erg moeizaam naar mijn idee, en ik heb geen zin om nu af te wachten op een vaag project als ik nog andere dingen zou kunnen doen.
Dan was er de mogelijkheid om met school naar Kenia te gaan. Toen ik het hoorde dacht ik: 'Wow... Gaaf!' En dat is ook zo. Maar het valt tegelijk met de selectiedagen voor het UWC, en de kans dat ik uitgekozen word is niet groot.
Als laatste blijft dan het UWC over, daar ga ik met de volle 100% voor! Dat is hetgene wat ik het allerallerliefste wil, en ik hoop erg dat dat me lukt want de kans is nog steeds klein. Maar veel mensen hebben vertrouwen in me en daar heb ik best veel steun aan. Bedankt allemaal! Inmiddels heb ik gehoord dat nog 4 meisjes van mijn school dat willen, het is vreemd om concurrentie te hebben van mensen die je kent, als ze anoniem zijn en je dus ook niet weet hoe goed ze zouden zijn is het toch anders. Maar ik gun het iedereen, en het selectiecommittee is supergoed getraind dus ik heb vertrouwen in hun oordeel. De aanmeldingsformulieren komen pas eind deze maand online! Helaas.. Maar ik heb geduld.
Ook ga ik meedoen met THIMUN in januari, waar we Ghana zullen vertegenwoordigen. Vandaag wordt de indeling gemaakt. Ook ga ik meedoen met het schooltoneelstuk, dus dat wordt weer oefenen en tekst stampen (voor zover ik dat krijg, geen idee welke rol).
Zo, mijn hoofd is weer iets rustiger.
Ik heb me net afgemeld voor de jongerenreis. Het is superleuk, maar dat komt nog wel een ander jaar. De organisatie verloopt erg moeizaam naar mijn idee, en ik heb geen zin om nu af te wachten op een vaag project als ik nog andere dingen zou kunnen doen.
Dan was er de mogelijkheid om met school naar Kenia te gaan. Toen ik het hoorde dacht ik: 'Wow... Gaaf!' En dat is ook zo. Maar het valt tegelijk met de selectiedagen voor het UWC, en de kans dat ik uitgekozen word is niet groot.
Als laatste blijft dan het UWC over, daar ga ik met de volle 100% voor! Dat is hetgene wat ik het allerallerliefste wil, en ik hoop erg dat dat me lukt want de kans is nog steeds klein. Maar veel mensen hebben vertrouwen in me en daar heb ik best veel steun aan. Bedankt allemaal! Inmiddels heb ik gehoord dat nog 4 meisjes van mijn school dat willen, het is vreemd om concurrentie te hebben van mensen die je kent, als ze anoniem zijn en je dus ook niet weet hoe goed ze zouden zijn is het toch anders. Maar ik gun het iedereen, en het selectiecommittee is supergoed getraind dus ik heb vertrouwen in hun oordeel. De aanmeldingsformulieren komen pas eind deze maand online! Helaas.. Maar ik heb geduld.
Ook ga ik meedoen met THIMUN in januari, waar we Ghana zullen vertegenwoordigen. Vandaag wordt de indeling gemaakt. Ook ga ik meedoen met het schooltoneelstuk, dus dat wordt weer oefenen en tekst stampen (voor zover ik dat krijg, geen idee welke rol).
Zo, mijn hoofd is weer iets rustiger.
dinsdag 3 november 2009
Motion to move into lunch!
En na een uitleg die sommige mensen misschien heel saai zullen vinden, hier een overzicht van de grappige dingen die gebeurd zijn op MUNISH afgelopen weekend.
5. Ik heb eigenlijk een beetje valsgespeeld tijdens de quiz over de verenigde naties, maar als je honger hebt doe je rare dingen. Aizo had een iPhone bij zich (Lang leve die leuke dingen die ik niet mag!) en dus ook internet. We wisten al die vragen echt niet, maar ik vroeg hem of hij wilde opzoeken hoeveel landen er lid waren. Dat is zo'n standaard vraag waarvan ik dacht dat hij wel zou komen. En dat was ook zo! Alleen een beetje opvallend dat we niks wisten, en de énige waren die meteen 'ONE HUNDRED AND NINETY TWO' riepen toen we de beurt kregen.. Maar zo kregen we wel een punt!
1. Tijdens het debat kon je moties indienen, bijvoorbeeld 'Motion to move into voting procedures' als je vond dat het wel genoeg was geweest. Als iemand anders dan 'Second' zei, werd hij toegewezen. Wij vonden een nieuwe uit, op het moment dat we allemaal honger hadden. Namelijk: 'Motion to move into lunch!' En daarna riep iedereen 'SECOND!' Helaas kon hij niet toegewezen worden, want het was nog niet klaar voor ons..
2. Ik heb het niet meegemaakt, maar van tevoren werden we erop voorbereid dat er admins rondliepen met meetlatten. Je raad nooit waar die voor dienden... Om de lengte van de rokjes van de meisjes op te meten! Tien centimeter boven de knie was de max, anders leidde het te veel af en mocht je de rest van de dag niet meer spreken als ze erg gemeen waren.
3. Het werd een sport om briefjes te sturen. Elk land had notepaper, en als je iets te zeggen had aan een ander land schreef je dat op en dan werd het door de admins opgehaald en bezorgd. Meestal. De admins waren wel een beetje zielig hoor, ze bleven maar rondrennen... Als je een briefje in het Nederlands schreef, werd hij meteen verscheurd. Als je een briefje schreef dat volgens de admins niet zinnig genoeg was, werd hij ook gewoon niet bezorgd. Iemand kreeg zijn briefje een keer terug (ik weet niet meer wie) met een opmerking van de Admin dat ze liever hadden dat er iets serieus geschreven werd, om het debat te bevorderen.
4. Aizo (Die naast mij zat) had een vraag opgeschreven. Noord Korea was een resolutie aan het afkraken, en Aizo vond dat onzin. De vraag was: 'Is the delegate of the DPRK only against this resolution because the situation in it's own country is very bad?' Ik vond dat toch een beetje ongepast, maar iemand had hetzelfde idee als Aizo en vroeg dat dus wel. Daar werd de vertegenwoordiger van Korea toch wel een beetje geïrriteerd over, dus Aizo was blij dat hij hem niet gesteld had.
5. Ik heb eigenlijk een beetje valsgespeeld tijdens de quiz over de verenigde naties, maar als je honger hebt doe je rare dingen. Aizo had een iPhone bij zich (Lang leve die leuke dingen die ik niet mag!) en dus ook internet. We wisten al die vragen echt niet, maar ik vroeg hem of hij wilde opzoeken hoeveel landen er lid waren. Dat is zo'n standaard vraag waarvan ik dacht dat hij wel zou komen. En dat was ook zo! Alleen een beetje opvallend dat we niks wisten, en de énige waren die meteen 'ONE HUNDRED AND NINETY TWO' riepen toen we de beurt kregen.. Maar zo kregen we wel een punt!
Oja, en ik weet dat het een stomme foto is, maar dat bord is dus een placard die je op moest steken als je een vraag had, het woord wilde of je stem uit wilde brengen. En het vlaggetje was gewoon leuk, dus dat wilde ik toch even laten zien.
maandag 2 november 2009
MUNISH 2009: Harmonising Diversity
Gewapend met een parelketting, mijn badge en een MUNISH map, ging ik zondagochtend om kwart voor negen de deur uit voor de laatste dag. (Ik heb mijn hele outfit overigens van mijn buurvrouw geleend, omdat ik in een nette-kleding crisis zat..)
Voor de mensen die niet precies weten wat MUNISH is, zal ik het nog even kort uitleggen. Het staat voor Model United Nations of the International School of the Hague. Kortom: de verenigde naties nagespeeld door scholieren, georganiseerd door de internationale school van Den Haag. Van tevoren word je ingedeeld in committees, je hebt er een voor mensenrechten, politieke dingen, milieuproblemen en de algemene vergadering (General Assembley). Ik zat in de GA, onderdeel 3 dat ging over sociale, culturele en humanitaire problemen. Als voorbereiding moest je één van de vier onderwerpen waarover gedebatteerd zou worden uitkiezen, en daar een resolution over schrijven, dat is een oplossing in één zin met een heleboel sub-onderwerpjes. Mijn resolutie ging over de integratie van mensen met handicaps in de samenleving. Het was heel erg interessant!
Vrijdag na het derde uur ging ik met Caroline en Sofja met de bus naar kijkduin. Daar aangekomen moesten we nog even op de anderen wachten die met de fiets kwamen, daarna gingen we ons registreren. Doordat onze MUN director (Meneer van der Starre) er niet was, hadden we wat problemen met de formulieren die hij eigenlijk moest ondertekenen. Uiteindelijk mocht Sofja dat doen, en kregen we gewoon onze badge, map en lunchkaart voor het komende weekend. Omdat Annette en Sofja ook in de GA3 zaten, gingen we met z'n drieën kijken of er al mensen bij ons lokaal waren, toen dat niet zo bleek te zijn gingen we lunchen. De lunch was echt heel lekker! Ik hoorde dat sommige mensen alleen maar meedoen voor de lunch, dat begreep ik ergens wel. Na de lunch gingen we weer terug naar ons lokaal, waar inmiddels wel mensen waren. Na veel overleggen vonden we mensen waarmee we onze resoluties konden mergen (samenvoegen) tot een hele goede. We gingen naar de computerruimte om hem uit te typen, en daarna hadden we een korte discussie over wie de main submitter zou worden, die dus de verantwoordelijkheid ervoor neemt. Die middag vroeg de jongen die Duitsland vertegenwoordigde of wij die van ons nog met die van hem een een aantal anderen wilden samenvoegen. In eerste instantie zeiden we nee, omdat zij een paar rare punten hadden. Maar na onderhandeling tussen Japan, Maleisië (ik dus), Duitsland en Uruguay waren we er toch uitgekomen. Hij werd wél samengevoegd. Daar zijn we tot 5 uur mee bezig geweest en we waren best tevreden. Daarna kwam de openingsceremonie. Daar werden een paar interessante en leuke en een paar, laten we zeggen, minder interessante toespraken gehouden.
De volgende dag moesten we om 9 uur beginnen met de vergadering, na nog een uurtje tijd om de resoluties af te maken begon het eerste echte debat. Ik zal maar niet vertellen hoe dat allemaal gaat, want dat moet je echt ervaren om het te begrijpen. Het was in ieder geval heel interessant, en ik heb zelfs voor al die mensen een speech gehouden voor de resolutie van Annette! Dat vond ik best goed van mezelf. Ik had ook nog een paar vragen opgeschreven, maar als ik hem dan wilde stellen moest de floor alweer aan de chair gegeven worden. Dat was dus jammer. Omdat het in het theater erg heet was, kreeg ik al snel hoofdpijn. Daardoor ben ik 's avonds ook niet naar het feest gegaan. Echt heel jammer...
Op de laatste dag vergaderden we met de hele GA, dus 1, 3 en 4. Ik had veel lol met Aizo, en we verzonnen hele gemene vragen die we niet mochten stellen, maar één keer wel. Dus dat was erg leuk. De resolutie van Annette zou ook weer aan bod komen, dus ik schreef een hele speech zodat ik nog iets mocht zeggen voor de hele GA. Helaas, door gebrek aan tijd, kwam de hele resolutie niet meer aan bod... Maar Annette vond mijn speech wel goed!
Het was in ieder geval een superervaring waar ik veel van heb geleerd. Mijn voeten zitten nu wel onder de blaren door het op hoge hakken lopen, drie dagen lang, maar dat was het zeker waard!
Het was in ieder geval een superervaring waar ik veel van heb geleerd. Mijn voeten zitten nu wel onder de blaren door het op hoge hakken lopen, drie dagen lang, maar dat was het zeker waard!
maandag 26 oktober 2009
Gisteren was ik een rood bloedlichaampje
Ja, echt waar! Mijn moeder was jarig dus gingen we met het gezin iets leuks doen, mijn oma ging ook mee. We wilden al een tijd naar het 'museum' Corpus in Leiden, maar het kwam er steeds niet van. Tot nu! Na wat geklooi met de afritten van de snelweg stonden we dan toch echt in de parkeergarage van het indrukwekkende gebouw. Ooit gezien? Eenmaal binnen hoorden we dat er twee groepen en dus een kwartier eerder ook nog plek was, dus dat kwam mooi uit. Toen groep 36 omgeroepen werd, moesten we met 16 man verzamelen bij de roltrap. Daar kregen we een apparaatje om onze nek en een koptelefoon, daardoor zouden we het verhaal horen als we eenmaal binnen waren. Daarna kwam er nog wat praktische uitleg, maar toen mochten we eindelijk de roltrap op!
Het was al meteen heel vreemd. Een mannelijke verteller nam ons mee op reis door verschillende delen van het lichaam, beginnend in de knie. We stonden dus echt IN de knie zelf! Dat was heel vreemd. We liepen steeds naar andere ruimtes, soms kregen we een film te zien met 3D brillen, dan zaten we in bewegende stoelen, daarna stonden we plotseling op een tong. Het leukste was het rode bloedlichaampje. We volgden er één, tussen alle duizenden die voorbij zoefden. Eerst gingen we in het hart, samen met een hoop anderen, we zaten toen vol met koolstof. Daarna werden we door de hartkamer naar de longen gepompt, waar we onze koolstof inwisselden voor zuurstof. Nog een keer in het hart, en toen gingen we door de lichaamsslagader naar een willekeurige plek in het lichaam. Dit alles met 3D brillen op, en onze stoelen gingen op en neer, heen en weer, als een soort achtbaan. Dat was zo echt! Ik voelde me bijna een echt rood bloedlichaampje.
Toen we boven uit de hersenen kwamen, moesten we onze audioapparatuur inleveren en begon de interactieve tocht naar beneden, beginnende bij het restaurant. Want na een uur in vrij donkere ruimtes hadden we toch wel behoefte aan iets te drinken! Op elke verdieping waren spelletjes, tests en informatieborden. Er was een gezondheidstest, een spel waarbij je balletjes tegen de virussen op een groot scherm moest gooien om ze te doden, een quiz over bloed, een zenuwenspel over je nieren en nog veel meer. Het was echt superleuk! En ook nog eens leerzaam.
Het was al meteen heel vreemd. Een mannelijke verteller nam ons mee op reis door verschillende delen van het lichaam, beginnend in de knie. We stonden dus echt IN de knie zelf! Dat was heel vreemd. We liepen steeds naar andere ruimtes, soms kregen we een film te zien met 3D brillen, dan zaten we in bewegende stoelen, daarna stonden we plotseling op een tong. Het leukste was het rode bloedlichaampje. We volgden er één, tussen alle duizenden die voorbij zoefden. Eerst gingen we in het hart, samen met een hoop anderen, we zaten toen vol met koolstof. Daarna werden we door de hartkamer naar de longen gepompt, waar we onze koolstof inwisselden voor zuurstof. Nog een keer in het hart, en toen gingen we door de lichaamsslagader naar een willekeurige plek in het lichaam. Dit alles met 3D brillen op, en onze stoelen gingen op en neer, heen en weer, als een soort achtbaan. Dat was zo echt! Ik voelde me bijna een echt rood bloedlichaampje.
Toen we boven uit de hersenen kwamen, moesten we onze audioapparatuur inleveren en begon de interactieve tocht naar beneden, beginnende bij het restaurant. Want na een uur in vrij donkere ruimtes hadden we toch wel behoefte aan iets te drinken! Op elke verdieping waren spelletjes, tests en informatieborden. Er was een gezondheidstest, een spel waarbij je balletjes tegen de virussen op een groot scherm moest gooien om ze te doden, een quiz over bloed, een zenuwenspel over je nieren en nog veel meer. Het was echt superleuk! En ook nog eens leerzaam.
maandag 19 oktober 2009
50e blog!
Hoera! Ik heb ooit een blog geschreven over dat ik het oneerlijk vond dat iedereen veel harder ging dan ik, maar nu is het legendarische moment toch eindelijk gekomen.... Marissa schrijft haar vijftigste blog! Ik heb dit natuurlijk een week geleden ontdekt, maar ik wilde zo'n mooi getal natuurlijk niet vullen met toetsweekgezeur. Welk onderwerp heeft dan wel de eer gekregen? De openingstitels van Monty Python and the Holy Grail.
Het zit namelijk zo, ik ging die film kijken, met mijn vader natuurlijk, maar ik heb nog nooit zulke krankzinnige openingstitels gezien! Ik zal ze allemaal in het Engels overtypen, want dan is het het leukste.
Monty Python and the Holy Grail
(Monty Python ik den holie grailen)
Written and performed by
(Roten nik akten di)
With...
(Wik)
Also appearing
(Also wik)
Also also appearing
(Also also wik)
Dan gaat het gewoon even verder met namen, maar de ondertiteling gaat door.
Wi not trei a holiday in Sweden this yër?
See the loveli lakes
The wondërful telephöne system
And mäny interesting furry animals
Dan staat er: 'With special extra thanks to' en een heleboel namen, 'Signed Richard M. Nixon'
De ondertiteling gaat weer verder
Including the majestik moose
A moose once bit my sister...
No realli! She was Karving her initials in the moose with the sharpened end of an interspace toothbrush given her by Svenge - her brother-in-law - an Oslo dentist and star of many Norwegian movies: 'The hot hands of an Oslo dentist', 'Fillings with passion', 'The huge molars of Horst Nordfink,'....
We apologise for the fault in the subtitles. Those responsible have been sacked.
(Mind you, moose bites can be pretti nasti...)
We apologise again for the fault in the subtitles. Those responsible for sacking the people who have just been sacked, have been sacked.
De namen van mensen die hebben meegeholpen gaan rustig verder, maar dan wordt het pas echt grappig. Bijna niemand heeft dit door, omdat het gewoon tussen alle andere namen staat.
Moose trained by
Special moose effects
Moose costumes
Moose choreographed by
Miss Taylor's Mooses by
Moose trained to mix concrete and sign complicated insurance forms by
Mooses noses wiped by
Large moose on the left hand side of the screen in the third scene from the end, given a thorough grounding in Latin, French and 'O' level geography by
Suggestive poses for the moose suggested by
The directors of the firm hired to continue the credits after the other people have been sacked, wish it to be known that they have just been sacked.
The credits have been completed in an entirely different style at great expense and at the last minute.
Eerst dacht ik dat het toen afgelopen was, omdat er een irritant geel/oranje knipperend scherm kwam met weer namen. Maar het is eigenlijk nóg veel grappiger, kom ik nu net achter!
Executive producer
John Goldstone & 'Ralph' the wonder Llama
Producer
Mark Forstater
Assisted by
Earl J. Llama
Milt Q. Llama lll
Sy Llama
Merle Z. Llama DC
Directed by
40 specially trained ecuadorian mountain llamas
6 venezuelan red llamas
142 mexican whooping llamas
14 north chilean guanacos (closely related to the llama)
Reg llama of brixton
76000 battery llamas from 'llama-fresh' farms ltd. near paraguay
and Terry Gilliam and Terry Jones
En dán begint de film pas.
Weet je wat nou eigenlijk écht het allergrappigste is?
In de hele film komt geen lama of eland voor.
Dus zoals we gewend zijn van Monty Python: Het slaat hélemaal nergens op!
(De link naar het youtube filmpje van deze credits:http://www.youtube.com/watch?v=NvIKL_pTZFE)
Het zit namelijk zo, ik ging die film kijken, met mijn vader natuurlijk, maar ik heb nog nooit zulke krankzinnige openingstitels gezien! Ik zal ze allemaal in het Engels overtypen, want dan is het het leukste.
Monty Python and the Holy Grail
(Monty Python ik den holie grailen)
Written and performed by
(Roten nik akten di)
With...
(Wik)
Also appearing
(Also wik)
Also also appearing
(Also also wik)
Dan gaat het gewoon even verder met namen, maar de ondertiteling gaat door.
Wi not trei a holiday in Sweden this yër?
See the loveli lakes
The wondërful telephöne system
And mäny interesting furry animals
Dan staat er: 'With special extra thanks to' en een heleboel namen, 'Signed Richard M. Nixon'
De ondertiteling gaat weer verder
Including the majestik moose
A moose once bit my sister...
No realli! She was Karving her initials in the moose with the sharpened end of an interspace toothbrush given her by Svenge - her brother-in-law - an Oslo dentist and star of many Norwegian movies: 'The hot hands of an Oslo dentist', 'Fillings with passion', 'The huge molars of Horst Nordfink,'....
We apologise for the fault in the subtitles. Those responsible have been sacked.
(Mind you, moose bites can be pretti nasti...)
We apologise again for the fault in the subtitles. Those responsible for sacking the people who have just been sacked, have been sacked.
De namen van mensen die hebben meegeholpen gaan rustig verder, maar dan wordt het pas echt grappig. Bijna niemand heeft dit door, omdat het gewoon tussen alle andere namen staat.
Moose trained by
Special moose effects
Moose costumes
Moose choreographed by
Miss Taylor's Mooses by
Moose trained to mix concrete and sign complicated insurance forms by
Mooses noses wiped by
Large moose on the left hand side of the screen in the third scene from the end, given a thorough grounding in Latin, French and 'O' level geography by
Suggestive poses for the moose suggested by
The directors of the firm hired to continue the credits after the other people have been sacked, wish it to be known that they have just been sacked.
The credits have been completed in an entirely different style at great expense and at the last minute.
Eerst dacht ik dat het toen afgelopen was, omdat er een irritant geel/oranje knipperend scherm kwam met weer namen. Maar het is eigenlijk nóg veel grappiger, kom ik nu net achter!
Executive producer
John Goldstone & 'Ralph' the wonder Llama
Producer
Mark Forstater
Assisted by
Earl J. Llama
Milt Q. Llama lll
Sy Llama
Merle Z. Llama DC
Directed by
40 specially trained ecuadorian mountain llamas
6 venezuelan red llamas
142 mexican whooping llamas
14 north chilean guanacos (closely related to the llama)
Reg llama of brixton
76000 battery llamas from 'llama-fresh' farms ltd. near paraguay
and Terry Gilliam and Terry Jones
En dán begint de film pas.
Weet je wat nou eigenlijk écht het allergrappigste is?
In de hele film komt geen lama of eland voor.
Dus zoals we gewend zijn van Monty Python: Het slaat hélemaal nergens op!
(De link naar het youtube filmpje van deze credits:http://www.youtube.com/watch?v=NvIKL_pTZFE)
zaterdag 10 oktober 2009
Eerste werkdag
Tamara: 'Waar ga jij heen?'
Ik: 'Naar mijn werk.'
Tamara: 'Dat heb je helemaal niet.
Ik: 'Echt wel. Bij de Intertoys.'
Zo begon mijn ochtend. Ik was best wel zenuwachtig, want ik wist bij voorbaad al dat iedereen zich aan me zou ergeren omdat ik honderdduizend dingen vroeg en alles meteen weer zou vergeten. Maar gelukkig viel het mee. Ik kwam om vijf voor negen aanfietsen, precies tegelijk met twee andere meisjes. Iedereen deed zijn spullen in een locker en liep de winkel in. De mevrouw waar ik ook sollicitatiegesprek mee had gehad, Iris, was er natuurlijk ook. Ze zei aan het begin: 'Hoi Marissa, leuk dat je er bent. Jij mag vandaag de hele dag bij de kassa staan.' Wow, wacht even. Kassa? Dat mag toch pas vanaf zestien jaar? Maar dat zei ik natuurlijk niet. Ik zei alleen maar dat ik dat heel leuk vond, want ik had het echt niet verwacht. Eerst een beetje de kat uit de boom gekeken, de rest van de dag stond ik er zelfs af en toe alleen. En ik kon het gewoon! En alle meiden (4) waren heel aardig dus het was ook niet erg als ik ze af en toe iets moest vragen. Natuurlijk, zal iedereen nu wel denken, maar als je me kent weet je dat ik altijd zo denk. In de pauze kwam Iris aanlopen met een formulier, dat ik moest invullen. 'Zo, Marissa, bevalt het een beetje?' Ik zei dat ik het echt heel leuk vond, en dat ik nog nooit van mijn leven op één dag zoveel cadeautjes had ingepakt! Toen zei ze dat ik vanaf nu elke zaterdag moest komen en voorlopig nog niet op vrijdagavond, omdat ik ter vervanging ben van een meisje maar die is nog niet weg. Dus zij doet het nog, de komende weken. Toen ik thuis kwam was ik echt gesloopt van het staan de hele dag, maar daar zal je ook wel aan wennen. Aan het einde van de middag mocht ik mijn eigen wachtwoord voor de kassa verzinnen, zodat jij als gebruiker ingelogd wordt. Dat betekent dus dat op alle bonnetjes van klanten die ik help, vanaf volgende week zaterdag mijn naam staat!
Ik werk officieel bij de Intertoys! Hoera!
Ik: 'Naar mijn werk.'
Tamara: 'Dat heb je helemaal niet.
Ik: 'Echt wel. Bij de Intertoys.'
Zo begon mijn ochtend. Ik was best wel zenuwachtig, want ik wist bij voorbaad al dat iedereen zich aan me zou ergeren omdat ik honderdduizend dingen vroeg en alles meteen weer zou vergeten. Maar gelukkig viel het mee. Ik kwam om vijf voor negen aanfietsen, precies tegelijk met twee andere meisjes. Iedereen deed zijn spullen in een locker en liep de winkel in. De mevrouw waar ik ook sollicitatiegesprek mee had gehad, Iris, was er natuurlijk ook. Ze zei aan het begin: 'Hoi Marissa, leuk dat je er bent. Jij mag vandaag de hele dag bij de kassa staan.' Wow, wacht even. Kassa? Dat mag toch pas vanaf zestien jaar? Maar dat zei ik natuurlijk niet. Ik zei alleen maar dat ik dat heel leuk vond, want ik had het echt niet verwacht. Eerst een beetje de kat uit de boom gekeken, de rest van de dag stond ik er zelfs af en toe alleen. En ik kon het gewoon! En alle meiden (4) waren heel aardig dus het was ook niet erg als ik ze af en toe iets moest vragen. Natuurlijk, zal iedereen nu wel denken, maar als je me kent weet je dat ik altijd zo denk. In de pauze kwam Iris aanlopen met een formulier, dat ik moest invullen. 'Zo, Marissa, bevalt het een beetje?' Ik zei dat ik het echt heel leuk vond, en dat ik nog nooit van mijn leven op één dag zoveel cadeautjes had ingepakt! Toen zei ze dat ik vanaf nu elke zaterdag moest komen en voorlopig nog niet op vrijdagavond, omdat ik ter vervanging ben van een meisje maar die is nog niet weg. Dus zij doet het nog, de komende weken. Toen ik thuis kwam was ik echt gesloopt van het staan de hele dag, maar daar zal je ook wel aan wennen. Aan het einde van de middag mocht ik mijn eigen wachtwoord voor de kassa verzinnen, zodat jij als gebruiker ingelogd wordt. Dat betekent dus dat op alle bonnetjes van klanten die ik help, vanaf volgende week zaterdag mijn naam staat!
Ik werk officieel bij de Intertoys! Hoera!
dinsdag 6 oktober 2009
Intertoys: the story continues...
Maandagmiddag: U heeft 1 gemiste oproep. Van: Intertoys. Denkdenkdenk... Ik kon niets anders verzinnen dan dat ik toch aangenomen was. Rustig blijven tot ik thuis was. Toen meteen teruggebeld. Er is weer plek, heb je nog interesse, wil je zaterdag komen proefwerken? Ja! Maar. Wacht. Is het dan ook voor vrijdagavond? Ja, twee keer per maand. Nooo! Dan heb ik ballet! Ok, denk nog maar even na en bel morgen terug.
Vandaag: Ik terugbellen. Ik heb nagedacht, kan ik misschien op alle vrijdagen tot kwart voor acht komen? Nee. Oh. Okee. Ik wil echt heel graag... Sorry, maar je moet twee vrijdagen komen. Oke. Wat jammer... Ja, ik vind het ook jammer voor je. Bedankt in ieder geval. Daag! Opgehangen.
Toen was ik heel teleurgesteld, omdat de Intertoys zo veel leuker is dan de albert heijn ofzo! Maar mijn balletlerares heeft al moeite gedaan om me in die groep te krijgen, dus nu kan ik er niet zomaar weg. Dilemma... Toch maar weer teruggebeld. Na een half uur.
Heeft u inmiddels iemand anders gebeld? Nee, zo snel ben ik niet. Ok. Ik vind het eigenlijk toch wel echt heel erg leuk, en ik heb vanavond ballet dus ik ga proberen te regelen dat ik twee keer op een andere dag kan. Hoeveel vrijdagen is dat dan? Twee, je doet het samen met iemand anders en dan kan je het goed verdelen samen. Ok. Mag ik u dan morgen terugbellen? Ja, dat is goed. Fijn! Bedankt!
Lieve, lieve juf Wil, mocht je dit eventueel lezen... Ik wil er zoooo graag werken! Ik hoop dat ik niet te veel een zeur ben dat ik nu weer iets wil regelen, maar alles komt nu gewoon slecht uit omdat alles tegelijk is. Ik hoop dat er een oplossing gevonden kan worden, want dan ben ik aangenomen!
Hoera!
Vandaag: Ik terugbellen. Ik heb nagedacht, kan ik misschien op alle vrijdagen tot kwart voor acht komen? Nee. Oh. Okee. Ik wil echt heel graag... Sorry, maar je moet twee vrijdagen komen. Oke. Wat jammer... Ja, ik vind het ook jammer voor je. Bedankt in ieder geval. Daag! Opgehangen.
Toen was ik heel teleurgesteld, omdat de Intertoys zo veel leuker is dan de albert heijn ofzo! Maar mijn balletlerares heeft al moeite gedaan om me in die groep te krijgen, dus nu kan ik er niet zomaar weg. Dilemma... Toch maar weer teruggebeld. Na een half uur.
Heeft u inmiddels iemand anders gebeld? Nee, zo snel ben ik niet. Ok. Ik vind het eigenlijk toch wel echt heel erg leuk, en ik heb vanavond ballet dus ik ga proberen te regelen dat ik twee keer op een andere dag kan. Hoeveel vrijdagen is dat dan? Twee, je doet het samen met iemand anders en dan kan je het goed verdelen samen. Ok. Mag ik u dan morgen terugbellen? Ja, dat is goed. Fijn! Bedankt!
Lieve, lieve juf Wil, mocht je dit eventueel lezen... Ik wil er zoooo graag werken! Ik hoop dat ik niet te veel een zeur ben dat ik nu weer iets wil regelen, maar alles komt nu gewoon slecht uit omdat alles tegelijk is. Ik hoop dat er een oplossing gevonden kan worden, want dan ben ik aangenomen!
Hoera!
maandag 28 september 2009
Postcrossing
Allemaal massaal naar www.postcrossing.com!
Dit is een geweldige site, echt waar.
-Je maakt een account aan
-Je vult je volledige adresgegevens in
-Je schrijft in het Engels wat leuks op je profiel over jezelf
-Je klikt aan de zijkant op 'send card'
-Je accepteert de voorwaarden
-Je ontvangt een willekeurig adres van een ander lid
-Je koopt een leuke Nederlandse ansichtkaart
-Je schrijft daar iets leuks en je postcard ID op (code)
-Diegene ontvangt je kaart en registreert de code op de site
-Jouw adres wordt aan iemand anders gegeven die op send card heeft gedrukt
TADAAAA! Nu krijg je dus kaarten van alle uithoeken op de wereld. Ik heb al 4 kaarten gestuurd, naar Wenen, Wit-Rusland, Taiwan en China. Die naar Wenen is inmiddels aangekomen, Wit-Rusland is onderweg en Taiwan en China gaan morgen op de post.
Dus... Allemaal lid worden! Want het is ontzettend leuk.
Dit is een geweldige site, echt waar.
-Je maakt een account aan
-Je vult je volledige adresgegevens in
-Je schrijft in het Engels wat leuks op je profiel over jezelf
-Je klikt aan de zijkant op 'send card'
-Je accepteert de voorwaarden
-Je ontvangt een willekeurig adres van een ander lid
-Je koopt een leuke Nederlandse ansichtkaart
-Je schrijft daar iets leuks en je postcard ID op (code)
-Diegene ontvangt je kaart en registreert de code op de site
-Jouw adres wordt aan iemand anders gegeven die op send card heeft gedrukt
TADAAAA! Nu krijg je dus kaarten van alle uithoeken op de wereld. Ik heb al 4 kaarten gestuurd, naar Wenen, Wit-Rusland, Taiwan en China. Die naar Wenen is inmiddels aangekomen, Wit-Rusland is onderweg en Taiwan en China gaan morgen op de post.
Dus... Allemaal lid worden! Want het is ontzettend leuk.
donderdag 24 september 2009
Jongerenreis zomer 2010
Ik heb nu al plannen voor de zomer van 2010. Nog niet erg concreet, maar het idee is er. Via de kerk wordt een diaconale jongerenreis georganiseerd, voor het eerst sinds 5 jaar. Nootdorp, dat hier vlakbij ligt, doet het al tien jaar, en de man die het daar allemaal regelt kwam gisteravond bij ons vertellen hoe het allemaal in zijn werk gaat. (Dachten we, want het was nogal onsamenhangend. Van inentingen naar vrijwilligerswerk naar een land kiezen naar de prijs van een vliegticket als je naar zuid afrika wil ivm met het WK.) We werden dus niet heel veel wijzer, maar van de 20 jongeren die daar zaten twijfelden er nog zes en de rest wilde echt supergraag mee. Zo ook ik!
Wat dus eigenlijk het idee is: je gaat met een groep jongeren en wat begeleidende volwassenen naar een willekeurig land. (Als ze je maar nodig hebben.) Daar zoek je dan van tevoren een project uit, bijvoorbeeld een weeshuis, een moestuin, etc. Twee weken lang doe je daar allerlei klusjes, en de laatste week is dan zogezegd vakantie. In de aanloop naar mijn aanmelding bij het UWC (waar ik al minstens drie blogs over heb geschreven, maar het komt nu toch wel dichtbij) leek het me geweldig om de zomervakantie ergens buiten Europa door te brengen om iets voor de weeskinderen daar te betekenen.
Het is wel heel duur, als je binnen nu en twee maanden tickets boekt in totaal 1600 euro per persoon. Dat hoeft niemand zelf te betalen, we gaan als groep grote acties organiseren om geld op te halen en iedereen moet sponsors zoeken. Dus opa's, oma's, de hele familie eigenlijk, langs de deuren, desnoods op school: als het maar bij elkaar komt! Ik denk dat dat me wel gaat lukken. Ik hoop het, anders kan ik niet mee. En er zijn ook nog niet genoeg begeleiders... Maar dat komt vast goed.
Het plan dat er nu ongeveer is: Een weeshuis met 90 kinderen en een school eraanvast van meer dan 1000 leerlingen in Thailand, of een weeshuis in Suriname. Het maakt me eigenlijk niet uit waar we heen gaan, ik wil het zo graag!
Wat dus eigenlijk het idee is: je gaat met een groep jongeren en wat begeleidende volwassenen naar een willekeurig land. (Als ze je maar nodig hebben.) Daar zoek je dan van tevoren een project uit, bijvoorbeeld een weeshuis, een moestuin, etc. Twee weken lang doe je daar allerlei klusjes, en de laatste week is dan zogezegd vakantie. In de aanloop naar mijn aanmelding bij het UWC (waar ik al minstens drie blogs over heb geschreven, maar het komt nu toch wel dichtbij) leek het me geweldig om de zomervakantie ergens buiten Europa door te brengen om iets voor de weeskinderen daar te betekenen.
Het is wel heel duur, als je binnen nu en twee maanden tickets boekt in totaal 1600 euro per persoon. Dat hoeft niemand zelf te betalen, we gaan als groep grote acties organiseren om geld op te halen en iedereen moet sponsors zoeken. Dus opa's, oma's, de hele familie eigenlijk, langs de deuren, desnoods op school: als het maar bij elkaar komt! Ik denk dat dat me wel gaat lukken. Ik hoop het, anders kan ik niet mee. En er zijn ook nog niet genoeg begeleiders... Maar dat komt vast goed.
Het plan dat er nu ongeveer is: Een weeshuis met 90 kinderen en een school eraanvast van meer dan 1000 leerlingen in Thailand, of een weeshuis in Suriname. Het maakt me eigenlijk niet uit waar we heen gaan, ik wil het zo graag!
maandag 21 september 2009
Studie kiezen...
Voor de studie en beroepen avond kregen we vandaag een A4'tje met maar liefst 73 studies waaruit je kunt kiezen. Dat zijn nog niet eens alle studies, alleen de studies waarvoor ze mensen hebben om erover te vertellen. Gelukkig kon ik het hele gedeelte van 'gezondheidszorg' en 'exacte en technische opleidingen' meteen overslaan. Dan blijven er over: 'rechten, gamma en economische opleidingen', 'talen en cultuur', 'creatieve studies' en 'bijzondere opleidingen.
Creatieve studies viel ook af omdat ik toch niet goed genoeg ben om daar mijn brood mee te verdienen. Rechten, gamma en economie kon ook weg bij nader bekijken. Ik zie mijzelf geen rechter of advocaat worden... Bij talen en cultuur had ik meteen Theologie als eerste aangestreept, want daar wil ik écht heel graag meer info over. Maar waarschijnlijk zijn er te weinig mensen voor dus gaat dat op de avond zelf niet door. Meneer Petrie zei dat hij me dan wel in contact kon brengen met iemand die het studeert. Nu zit ik dus nog te twijfelen tussen communicatiewetenschappen, journalistiek en algemene cultuurwetenschappen. Het klinkt allemaal superleuk, maar ik heb geen idee wat het precies inhoud en wat ik er dan mee kan worden.
Helaas mag je maar drie dingen aankruisen, maar mijn oog viel op iets bij de 'bijzondere opleidingen' namelijk Buitenlandse zaken/ontwikkelingshulp. JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, riep het stemmetje in mijn hoofd. Dat lijkt me nou dus echt gaaf, ook al heb ik geen idee wat de studie dan precies inhoud. Daar wil ik dus ook informatie over.
Dus, conclusie:
1. Theologie
2. Buitenlandse zaken / Ontwikkelingshulp
3. Journalistiek of Communicatiewetenschappen
Alleen tussen die laatste twee kan ik nog niet kiezen...
Creatieve studies viel ook af omdat ik toch niet goed genoeg ben om daar mijn brood mee te verdienen. Rechten, gamma en economie kon ook weg bij nader bekijken. Ik zie mijzelf geen rechter of advocaat worden... Bij talen en cultuur had ik meteen Theologie als eerste aangestreept, want daar wil ik écht heel graag meer info over. Maar waarschijnlijk zijn er te weinig mensen voor dus gaat dat op de avond zelf niet door. Meneer Petrie zei dat hij me dan wel in contact kon brengen met iemand die het studeert. Nu zit ik dus nog te twijfelen tussen communicatiewetenschappen, journalistiek en algemene cultuurwetenschappen. Het klinkt allemaal superleuk, maar ik heb geen idee wat het precies inhoud en wat ik er dan mee kan worden.
Helaas mag je maar drie dingen aankruisen, maar mijn oog viel op iets bij de 'bijzondere opleidingen' namelijk Buitenlandse zaken/ontwikkelingshulp. JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, riep het stemmetje in mijn hoofd. Dat lijkt me nou dus echt gaaf, ook al heb ik geen idee wat de studie dan precies inhoud. Daar wil ik dus ook informatie over.
Dus, conclusie:
1. Theologie
2. Buitenlandse zaken / Ontwikkelingshulp
3. Journalistiek of Communicatiewetenschappen
Alleen tussen die laatste twee kan ik nog niet kiezen...
zaterdag 19 september 2009
Ik huil niet zo snel
Als ik met mijn moeder een film kijk, zit ze aan het einde of bij een heel zielig stukje vaak met tranen in haar ogen. Ik niet. Ik weet niet waardoor het komt, maar ik huil alleen als ik pijn heb of heel kwaad ben, anders niet.
Gisteren was dat anders, ik ging met mijn moeder naar de musical Ciske de Rat, in het Circustheater. Ik vond het echt geweldig! As always, want ik ben een musicalfreak. Maar deze keer moest ik huilen. Nouja, niet echt huilen, maar ik had helemaal kippenvel en tranen in mijn ogen. Terwijl de leraar van Ciske en zijn vrouw aan het zingen waren over hoe gelukkig ze wel niet waren en hoe goed ze het hadden, ging het beste vriendje van Ciske, Dorus, aan de andere kant van het podium dood. Niet iedereen had het door omdat het aan die kant donkerder was dan waar ze aan het zingen waren, maar ik wel.. Dat vond ik echt zo erg! Daarna had ik het nog een keer. Ciske had een mes naar zijn moeder gegooid, en rende daarna naar buiten waar hij de vriendin van zijn vader tegenkwam. Hij riep: 'Heb je het gezien? Zeg dan wat! Zeg dan iets! Zeg alsjeblieft dat ze niet dood is!' Weer kippenvel en tranen...
De musical draait niet zo lang meer, maar als je de kans hebt: ga alsjeblieft! Wij hadden bijna niemand van de A-cast, maar allemaal understudy's. Normaal vind ik dat jammer, maar omdat ik deze mensen toch niet zo heel goed kende maakte het me niet uit. Ze waren goed. Echt heeeel erg goed. Vooral de kinderen! Ik heb echt respect voor kinderen van een jaar of 9 die zó ontzettend goed kunnen spelen.
Volgende musical op mijn programma: Mary Poppins (alleen dat duurt nog even.)
Gisteren was dat anders, ik ging met mijn moeder naar de musical Ciske de Rat, in het Circustheater. Ik vond het echt geweldig! As always, want ik ben een musicalfreak. Maar deze keer moest ik huilen. Nouja, niet echt huilen, maar ik had helemaal kippenvel en tranen in mijn ogen. Terwijl de leraar van Ciske en zijn vrouw aan het zingen waren over hoe gelukkig ze wel niet waren en hoe goed ze het hadden, ging het beste vriendje van Ciske, Dorus, aan de andere kant van het podium dood. Niet iedereen had het door omdat het aan die kant donkerder was dan waar ze aan het zingen waren, maar ik wel.. Dat vond ik echt zo erg! Daarna had ik het nog een keer. Ciske had een mes naar zijn moeder gegooid, en rende daarna naar buiten waar hij de vriendin van zijn vader tegenkwam. Hij riep: 'Heb je het gezien? Zeg dan wat! Zeg dan iets! Zeg alsjeblieft dat ze niet dood is!' Weer kippenvel en tranen...
De musical draait niet zo lang meer, maar als je de kans hebt: ga alsjeblieft! Wij hadden bijna niemand van de A-cast, maar allemaal understudy's. Normaal vind ik dat jammer, maar omdat ik deze mensen toch niet zo heel goed kende maakte het me niet uit. Ze waren goed. Echt heeeel erg goed. Vooral de kinderen! Ik heb echt respect voor kinderen van een jaar of 9 die zó ontzettend goed kunnen spelen.
Volgende musical op mijn programma: Mary Poppins (alleen dat duurt nog even.)
donderdag 10 september 2009
De eenzaamheid van de priemgetallen
Ik lees weer! En veel ook. Ik moet er alleen op letten dat ik er geen wedstrijdje van maak, zo snel mogelijk een boek uit lezen. Binnen drie dagen las ik 'Het diner' van Herman Koch. Superspannend en heel goed geschreven, gaaf dat alles eigenlijk op één avond gebeurd. Toch ergerde ik me kapot aan één ding. Het geweld. De hoofdpersoon, Paul, heeft nogal de neiging om op iedereen in te beuken als iets hem niet aan staat. Vaak doet hij het dan niet echt, maar soms ook wel. Wat er dan voor afschuwlijke beschrijvingen worden gemaakt in het boek... Over bloed dat alle kanten op spuit, knokkels die zeer doen omdat de tanden vlak onder de wortels afbreken, het gekraak dat daarmee gepaard gaat, neuzen die scheef staan en bloeden... Echt, ik werd er gewoon misselijk van! Gelukkig kwam dit maar vier keer voor, alleen ik had liever gehad dat het weggelaten was. Dat vind ik aan de andere kant ook wel weer knap. Situaties zó beschrijven dat je er misselijk van word...
Nu ben ik in 'De eenzaamheid van de priemgetallen' van Paolo Giordano begonnen. Nouja, gisteren begon ik en ik ben al ruim over de helft. Het is onvoorstelbaar dat iemand die nog zó jong is al op een hele speciale manier mensen kan beschrijven. Het gaat over een jongen en een meisje, hun verhalen lopen apart van elkaar maar vloeien dan samen wanneer ze elkaar op de middelbare school tegenkomen. De jongen, Mattia, is zeer hoogbegaafd, zelfs het gymnasium weet niet wat ze met hem aanmoeten. Zijn scriptie schrijft hij over de zetafunctie van Riemann, hij is heel geïnteresseerd in priemgetallen.
Het meisje, Alice, is anders dan anderen. Ook heel slim, maar ze eet niks en kan niet met haar ouders opschieten. Ze heeft geen vriendinnen, en ze loopt mank door een ongeluk met skiën. De chemie tussen haar en Mattia is heel speciaal.
'Mattia dacht dat Alice en hij zo waren, twee tweelingpriemgetallen, alleen en verloren, vlak bij elkaar, maar niet dicht genoeg om elkaar echt te raken.'
'Mattia dacht dat Alice en hij zo waren, twee tweelingpriemgetallen, alleen en verloren, vlak bij elkaar, maar niet dicht genoeg om elkaar echt te raken.'
Iemand nog suggesties voor als ik deze uit heb?
zondag 30 augustus 2009
Laatste daagjes...
En dan is het weer voorbij. Morgen naar school! Boeken halen! En kaften... Ik zit dan officieel in de 4e klas, daar ben ik trots op. Stiekem juich ik van binnen alleen al bij het idee dat ik nooit meer natuur- of scheikunde heb... Maar ook weer nieuwe vakken erbij gekregen, filosofie, bijvoorbeeld. De meeste mensen verklaren me voor gek, maar ik durf het te zeggen:
Ik heb weer zin in school, verse schriften, nieuwe klas, nieuwe leraren...
Ik moet er wel bij zeggen, na een week is dat gevoel behoorlijk afgezwakt. Dan zit ik weer helemaal in het ritme van om zes uur mijn bed uit. Ik las gisteren dat er negende uren op school komen... WAT DOEN ZE ONS AAN? Dat betekent dus gewoon dat ik om HALF ZEVEN pas thuis ben. Van school, niet eens van mijn werk ofzo! Dat is toch niet normaal meer... Ik geloof ook echt totaal niet dat je nog wat opneemt in zo'n negende uur. Ik vind het dus echt onzin. Maargoed. Het zal ook wel een rede hebben, want dit is nog nooit eerder zo geweest geloof ik.
Vrijdag kwam Mark. Dat is een hele leuke jongen die ik op vakantie in Oostenrijk heb ontmoet. We zijn in Den Haag geweest, ik heb weer even gidsje gespeeld. Binnenhof, buitenhof, hofvijver... En dan? Roltrappen van de Bijenkorf. Je moet toch wat. Noordeinde, paleis... Ik dacht toen aan het vredespaleis. Dat vind ik veel mooier! Daar zijn we dus heen gelopen. En toen ook nog langs school geweest... Er stonden fietsen, en een busje. Het leek net alsof het al weer begonnen was... Mijn benen waren inmiddels echt gesloopt. Het is niet niks, helemaal naar het Sorghvliet lopen vanaf Den Haag Centraal! En dan ook nog terug... Toen thuis pannenkoeken gebakken, en 's avonds weer naar Den Haag, deze keer om hem op de trein naar huis te zetten. En toen kwam Jiska! We waren allebei behoorlijk moe dus we gingen vrij vroeg slapen. De volgende dag gingen we om tien uur naar de Efteling! Dat was voor mij alweer een jaartje geleden, en voor Jiska de eerste keer dat ze zich kon herinneren. (Ze was er ooit geweest, maar toen was ze nog heel klein) Het was echt ongelooflijk druk! We stonden voor alle publiekstrekkers ongeveer een uur in de rij. Dat was uiteindelijk ook wel gezellig hoor, maar toch jammer. Waarschijnlijk gaan we met prinsjesdag weer, omdat het dan lekker rustig is en dan kan je tenminste écht overal in waar je zin in hebt, en ook meerdere keren. De efteling was voor de verandering tot 12 uur 's nachts open, dus we hadden gelukkig wel alle tijd. Het was supergezellig! We hadden allebei niet zo veel stem meer over aan het einde van de dag, want zelfs bij totaal niet enge attracties gilden we ontzettend hard. Toen we thuis kwamen waren we echt kapot, dus gingen we heel snel slapen. De volgende ochtend ontbeten we pas om 12 uur, want we sliepen nogal lang. Daarna gingen we breien! Dat is echt leuk! Ik heb het nu al voor de 4e keer van mijn oma geleerd want ik vergeet steeds hoe het moet. Nu ben ik bezig aan een sjaal, gewoon om te oefenen.
Morgen begint het echte leven dus weer...
Ik heb weer zin in school, verse schriften, nieuwe klas, nieuwe leraren...
Ik moet er wel bij zeggen, na een week is dat gevoel behoorlijk afgezwakt. Dan zit ik weer helemaal in het ritme van om zes uur mijn bed uit. Ik las gisteren dat er negende uren op school komen... WAT DOEN ZE ONS AAN? Dat betekent dus gewoon dat ik om HALF ZEVEN pas thuis ben. Van school, niet eens van mijn werk ofzo! Dat is toch niet normaal meer... Ik geloof ook echt totaal niet dat je nog wat opneemt in zo'n negende uur. Ik vind het dus echt onzin. Maargoed. Het zal ook wel een rede hebben, want dit is nog nooit eerder zo geweest geloof ik.
Vrijdag kwam Mark. Dat is een hele leuke jongen die ik op vakantie in Oostenrijk heb ontmoet. We zijn in Den Haag geweest, ik heb weer even gidsje gespeeld. Binnenhof, buitenhof, hofvijver... En dan? Roltrappen van de Bijenkorf. Je moet toch wat. Noordeinde, paleis... Ik dacht toen aan het vredespaleis. Dat vind ik veel mooier! Daar zijn we dus heen gelopen. En toen ook nog langs school geweest... Er stonden fietsen, en een busje. Het leek net alsof het al weer begonnen was... Mijn benen waren inmiddels echt gesloopt. Het is niet niks, helemaal naar het Sorghvliet lopen vanaf Den Haag Centraal! En dan ook nog terug... Toen thuis pannenkoeken gebakken, en 's avonds weer naar Den Haag, deze keer om hem op de trein naar huis te zetten. En toen kwam Jiska! We waren allebei behoorlijk moe dus we gingen vrij vroeg slapen. De volgende dag gingen we om tien uur naar de Efteling! Dat was voor mij alweer een jaartje geleden, en voor Jiska de eerste keer dat ze zich kon herinneren. (Ze was er ooit geweest, maar toen was ze nog heel klein) Het was echt ongelooflijk druk! We stonden voor alle publiekstrekkers ongeveer een uur in de rij. Dat was uiteindelijk ook wel gezellig hoor, maar toch jammer. Waarschijnlijk gaan we met prinsjesdag weer, omdat het dan lekker rustig is en dan kan je tenminste écht overal in waar je zin in hebt, en ook meerdere keren. De efteling was voor de verandering tot 12 uur 's nachts open, dus we hadden gelukkig wel alle tijd. Het was supergezellig! We hadden allebei niet zo veel stem meer over aan het einde van de dag, want zelfs bij totaal niet enge attracties gilden we ontzettend hard. Toen we thuis kwamen waren we echt kapot, dus gingen we heel snel slapen. De volgende ochtend ontbeten we pas om 12 uur, want we sliepen nogal lang. Daarna gingen we breien! Dat is echt leuk! Ik heb het nu al voor de 4e keer van mijn oma geleerd want ik vergeet steeds hoe het moet. Nu ben ik bezig aan een sjaal, gewoon om te oefenen.
Morgen begint het echte leven dus weer...
dinsdag 25 augustus 2009
Ik schrijf ook weer eens wat!
Dat is lang geleden zeg! Ik heb een hoop te vertellen. Maar ik zal proberen het niet te lang te maken!
1. Vakantie
Ik ben al laaaang weer terug van vakantie maar was zo lui dat ik er nog helemaal niks over geschreven heb. Eerst lekker anderhalve week gerelaxed op een camping in Italië, waar ik lekker wat cultuur heb gesnoven en in het zwembad heb gehangen. Ik ben onder andere met mijn vader naar de opera geweest in de arena van Verona. Dat was zo ontzettend gaaf! Drie jaar geleden ging ik naar Cavalleria Rusticana / Pagliacci (die twee worden altijd samen opgevoerd omdat ze kort zijn) en dit jaar ging ik naar Carmen. Daarna zijn we nog een week in Oostenrijk geweest, en daar hebben we juist heel actief gedaan. Het was een speciaal programma met fitness, wandelingen, boogschieten, canyoning, klimmen, zorbing, sporten, spelletjes... Echt van alles! Dat was dus ook heel leuk.
2. Kamp
Zondagavond ben ik teruggekomen van kamp. Ik ben met een groep van 16 jongens en meisjes en 2 begeleiders naar Italië geweest, op een actief kamp van Vinea. Het was echt helemaal geweldig! Alles wat ik in Oostenrijk ongeveer gedaan had deed ik nu nog een keer, maar dan met leeftijdsgenoten. We sliepen in tenten op een camping, en het was elke dag ongeveer 35 graden. Eigenlijk veel te heet dus om te mountainbiken, klimmen, wandelingen maken, enzovoorts... Maargoed. Het was dus echt super! Alleen gebeurden er nogal veel ongelukken... (zie ook Jiska's blog) Jiska moest eerder naar huis omdat ze de activiteiten niet meer mee mocht doen in verband met haar 2e graads brandwond.. Ik had alleen een 1e graads, dus dat was snel genoeg over om alle leuke dingen nog te kunnen doen gelukkig. Maar iedereen vond het echt verschrikkelijk dat ze naar huis moest!
3. Intertoys
Ik had gisteren sollicitatiegesprek, maar het was me eigenlijk meteen al duidelijk dat ze liever iemand hadden die wel al zestien was. Net werd ik gebeld dat ze iemand anders hadden gevonden, dus ik heb het nog lekker even rustig! Ik ga wel weer verderzoeken als ik ook zestien ben, dan is het allemaal een stuk makkelijker
Zo dat was het wel weer even! Ik ben nog steeds verschrikkelijk benieuwd naar mijn klas en rooster enzo, maar ik heb geen idee wanneer ik dat te horen krijg... Nouja. Nog een weekje en dan begint school weer!
1. Vakantie
Ik ben al laaaang weer terug van vakantie maar was zo lui dat ik er nog helemaal niks over geschreven heb. Eerst lekker anderhalve week gerelaxed op een camping in Italië, waar ik lekker wat cultuur heb gesnoven en in het zwembad heb gehangen. Ik ben onder andere met mijn vader naar de opera geweest in de arena van Verona. Dat was zo ontzettend gaaf! Drie jaar geleden ging ik naar Cavalleria Rusticana / Pagliacci (die twee worden altijd samen opgevoerd omdat ze kort zijn) en dit jaar ging ik naar Carmen. Daarna zijn we nog een week in Oostenrijk geweest, en daar hebben we juist heel actief gedaan. Het was een speciaal programma met fitness, wandelingen, boogschieten, canyoning, klimmen, zorbing, sporten, spelletjes... Echt van alles! Dat was dus ook heel leuk.
2. Kamp
Zondagavond ben ik teruggekomen van kamp. Ik ben met een groep van 16 jongens en meisjes en 2 begeleiders naar Italië geweest, op een actief kamp van Vinea. Het was echt helemaal geweldig! Alles wat ik in Oostenrijk ongeveer gedaan had deed ik nu nog een keer, maar dan met leeftijdsgenoten. We sliepen in tenten op een camping, en het was elke dag ongeveer 35 graden. Eigenlijk veel te heet dus om te mountainbiken, klimmen, wandelingen maken, enzovoorts... Maargoed. Het was dus echt super! Alleen gebeurden er nogal veel ongelukken... (zie ook Jiska's blog) Jiska moest eerder naar huis omdat ze de activiteiten niet meer mee mocht doen in verband met haar 2e graads brandwond.. Ik had alleen een 1e graads, dus dat was snel genoeg over om alle leuke dingen nog te kunnen doen gelukkig. Maar iedereen vond het echt verschrikkelijk dat ze naar huis moest!
3. Intertoys
Ik had gisteren sollicitatiegesprek, maar het was me eigenlijk meteen al duidelijk dat ze liever iemand hadden die wel al zestien was. Net werd ik gebeld dat ze iemand anders hadden gevonden, dus ik heb het nog lekker even rustig! Ik ga wel weer verderzoeken als ik ook zestien ben, dan is het allemaal een stuk makkelijker
Zo dat was het wel weer even! Ik ben nog steeds verschrikkelijk benieuwd naar mijn klas en rooster enzo, maar ik heb geen idee wanneer ik dat te horen krijg... Nouja. Nog een weekje en dan begint school weer!
donderdag 6 augustus 2009
Mijn allereerste sollicitatie
Vandaag gaf mijn moeder me een uitgescheurde oproep uit de plaatselijke krant. De Intertoys zocht een zaterdaghulp, en aangezien mijn ballet naar vrijdagavond is verplaatst wilde ik graag een baatje voor de zaterdag. Dus dit kwam heel goed uit! De Intertoys bij ons in het dorp is namelijk een hele leuke winkel. Dus ik heb netjes gemaild, en ben erachter gekomen dat ik eigenlijk best wel veel werkervaring heb...
Officieel mag ik natuurlijk nog niet achter de kassa, maar in december word ik 16. Bij mijn moeder op haar werk boek ik facturen van duizenden euro's in, dus of ik dan niet achter de kassa kan staan...? Maargoed. We wachten het gewoon af!
Ik ben in ieder geval heel erg blij.
Officieel mag ik natuurlijk nog niet achter de kassa, maar in december word ik 16. Bij mijn moeder op haar werk boek ik facturen van duizenden euro's in, dus of ik dan niet achter de kassa kan staan...? Maargoed. We wachten het gewoon af!
Ik ben in ieder geval heel erg blij.
vrijdag 31 juli 2009
Geslaaaagd!
Joehoe! Ik ben geslaagd voor mijn cambridge examen! Ik heb een B, maar als ik twee punten meer had gehad had ik een A. Ik ben echt superblij! =D
zondag 12 juli 2009
Nog een keer Joseph
Gisteren ben ik weer naar Joseph geweest, deze keer met mijn moeder, broertje en zusje. Toen het doek omhoog ging voelde ik mijn zusjes hartslag, minstens honderddertig per minuut. De vertelster begon te zingen, en daarna ging er een ding omhoog, hartslag honderdvijftig per minuut. Vervolgens begon ze te stuiteren als een ik weet niet wat, we hadden weer Freek als Joseph! Ik was al een keer geweest, maar zij natuurlijk niet. Het twas echt schattig om te zien! Mijn broertje was trouwens ook helemaal hyper, maar die zat aan de andere kant.
Na afloop van de voorstelling (ik ga niet weer vanalles vertellen, dat heb ik al een keer gedaan in februari) gingen we naar de artiestenuitgang. Het was een stuk drukker dan vorige keer, maar toch nog niet echt superdruk gelukkig. Ik had een stift en het programmaboekje in de aanslag, mijn moeder het fototoestel. Eerst kwam de Farao (Paul Walthaus). Eerste handtekening en foto gescoord! Hij was heel erg aardig, en toen kwam de rest al snel. Deze keer wel op de foto geweest met Matthijs, Robin was er nu niet. Toen Freek naar buiten kwam sprong mijn zusje ongeveer bovenop hem, die moest en zou een foto hebben! Ik heb vorige keer ook over het Freekwoordenboek geschreven, dat ik me daar een beetje voor schaam. Mijn moeder stónd erop dat ik zou vragen of hij het leuk vond en of hij het nog steeds had, maar dat vond ik een beetje gênant want al die dingen die erin stonden waren wel héél erg overdreven... Het gesprek ging als volgt:
Moeder: 'Freek, heb je het woordenboek nog?'
Freek: 'Ja, ik heb het woordenboek nog.'
Moeder: 'Dat heeft zij gemaakt!'
Freek: 'Echt waar? Wat leuk!'
Moeder: 'Maar ze schaamt zich er een beetje voor..'
Freek: 'Niet doen hoor, ik vond het erg grappig!'
En toen werd hij bedolven onder de volgende horde fans.
Dus ik heb handtekeningen en foto's van Roy van Iersel, Freek Bartels, Paul Walthaus, Yves Adang (Dat vind ik toch zo'n schatje... En hij kan SUPERgoed dansen!) Bas Grevelink en Mathijs Pater. Een supergeslaagde avond dus! De foto's post ik zo wel, ga nu mijn fototoestel legen.
Na afloop van de voorstelling (ik ga niet weer vanalles vertellen, dat heb ik al een keer gedaan in februari) gingen we naar de artiestenuitgang. Het was een stuk drukker dan vorige keer, maar toch nog niet echt superdruk gelukkig. Ik had een stift en het programmaboekje in de aanslag, mijn moeder het fototoestel. Eerst kwam de Farao (Paul Walthaus). Eerste handtekening en foto gescoord! Hij was heel erg aardig, en toen kwam de rest al snel. Deze keer wel op de foto geweest met Matthijs, Robin was er nu niet. Toen Freek naar buiten kwam sprong mijn zusje ongeveer bovenop hem, die moest en zou een foto hebben! Ik heb vorige keer ook over het Freekwoordenboek geschreven, dat ik me daar een beetje voor schaam. Mijn moeder stónd erop dat ik zou vragen of hij het leuk vond en of hij het nog steeds had, maar dat vond ik een beetje gênant want al die dingen die erin stonden waren wel héél erg overdreven... Het gesprek ging als volgt:
Moeder: 'Freek, heb je het woordenboek nog?'
Freek: 'Ja, ik heb het woordenboek nog.'
Moeder: 'Dat heeft zij gemaakt!'
Freek: 'Echt waar? Wat leuk!'
Moeder: 'Maar ze schaamt zich er een beetje voor..'
Freek: 'Niet doen hoor, ik vond het erg grappig!'
En toen werd hij bedolven onder de volgende horde fans.
Dus ik heb handtekeningen en foto's van Roy van Iersel, Freek Bartels, Paul Walthaus, Yves Adang (Dat vind ik toch zo'n schatje... En hij kan SUPERgoed dansen!) Bas Grevelink en Mathijs Pater. Een supergeslaagde avond dus! De foto's post ik zo wel, ga nu mijn fototoestel legen.
woensdag 8 juli 2009
maandag 6 juli 2009
Liefde op het eerste gezicht
Geniaal toch? Deze heeft mijn vader gisteren in onze tuin gemaakt. Een slak in innige omhelzing met de tuinstoel. Ik vond hem zo leuk dat ik hem hier maar even met jullie deel.zondag 5 juli 2009
Zeilkamp
Nou, ik ben weer terug hoor! Al sinds vrijdag, maar eerder had ik nog geen fut om iets te schrijven. Bij deze dus verslag van het zeilkamp in Friesland waar ik met school heen ben geweest.
W0ensdagochtend moesten we om half negen op school verzamelen, om vervolgens om negen uur te vertrekken. Omdat iedereen er al was en in de bus zat, vertrokken we een minuut of tien eerder. Onze buschauffeur heette Marcel en hij was erg grappig, zoals de meeste dat zijn. Om kwart voor elf kwamen we aan in Langweer, Friesland. We moesten onze koffers en tassen eerst over een brug slepen, en toen nog een ladder-achtige trap op. We sliepen namelijk in een herenhuis, op de bovenste verdieping. Nadat de kamers ingedeeld waren en iedereen zijn zeiloutfit had aangetrokken, gingen we naar de eetzaal waar we een soort toespraakje kregen en wat uitleg. De boten werden ingedeeld, de laatste rugzakken ingepakt, nog wat blikjes drinken in de tassen gestopt en toen gingen we. Caroline, Hymne, Jiska, Esther en ik zaten op de boot bij Marcella, een meisje van ongeveer twintig dat al sinds haar zevende zeilt. We hebben ontzettend veel lol gehad en ook veel geleerd. Het was heel erg warm, maar er stond wel genoeg wind. We maakten een trapeze en hangbanden, zodat we lekker boven het water konden hangen. Marcella had ook een radio, dus we hadden lekker muziek bij het zeilen. 's Avonds aten we andijviestamppot, (ja, echt waar!) en daarna gingen we weer zeilen. Om tien uur kwamen we terug, en gingen de meesten douchen en omkleden. Daarna gingen we naar een cafeetje, 'De Tapperij' genaamd. Het was heel klein en rokerig en heet en druk, en de muziek was nou ook niet optimaal, maarja. Friesland, hè? Ik ging dus iets eerder weg dan de meeste andere mensen. Toen ik in mijn bed lag had ik nog steeds het gevoel dat ik op een boot zat.
Om acht uur moesten we aan het ontbijt zitten. Nadat we gegeten hadden moesten we een lunchpakket pakken, dat was al helemaal kant en klaar verpakt. De boten werden opnieuw ingedeeld, deze keer zat ik bij meneer de Vries (Dicky genaamd op het zeilkamp, ik betwijfel of hij dat erg leuk vond..) We zeilden naar Wouds End, een klein dorpje waar we gingen lunchen. het was dertig graden, dus om de tien minuten moesten we insmeren. Vlak voor vertrek richting Langweer vloog mijn zonnebril over boord. Caroline sprong er in haar bikini nog achteraan, maar tevergeefs. Nouja, zo erg was het nou ook weer niet, maar met die hitte toch wel een beetje balen. Toen we net onderweg waren vloog de bril van Dick ook over boord! Omdat hij -6 had zag hij toch bar weinig, dus bij een eilandje waar we gingen zwemmen wisselden we met Lukas en zijn boot, want hij heeft de meeste zeilervaring. Toen belandden we dus bij Mau en Lau (meneer de Vink en meneer Goossens) Het niveau van humor was daar wel heel erg laag, dus we hebben behoorlijk wat gelachen, en weinig gezeild, want ze zetten de motor steeds aan omdat we tegenwind hadden op een kanaal. Jiska en Laurens hadden een watergevecht, dus die waren allebei zeiknat, maar het was dus wel heel grappig. 's Avonds gingen we barbecuen, dat was heel lekker. Toen alles opgeruimd was hadden we eerst een quiz en daarna een bonte avond. Ons groepje won de quiz! Ik wist echt vrij weinig, behalve de hoofdstad van Burkina Faso. Hoe ik daar nou op kwam.... Want dat wist echt niemand! Het was heel erg gezellig. Daarna ging iedereen weer naar hetzelfde café, maar Hymne, een paar andere meiden uit de 3e en een hoop bruggers en ik bleven in het huis. We hadden niet zo veel zin. We hadden wel ontzettend veel lol daar, maar ik was doodmoe!
Eerst moesten alle spullen ingepakt zijn en de kamers schoon, anders mochten we niet naar beneden. Toen alles goedgekeurd was moesten we de tassen in de voorkamer zetten, en wachten tot iedereen er was met het ontbijt. De laatste dag zaten we aan boord bij David, een oud-leerling van het Sorghvliet. We hebben het dus veel over de leraren gehad, wie aardig was en wie niet, en wie er toen ook al waren en wie niet meer, dat was heel gezellig. Omdat er echt totaal geen wind stond hebben we eigenlijk bijna alles op de motor gedaan. We gingen naar Joure, daar lunchen en toen weer terug. Ik ben serieus gewoon in slaap gevallen op de boot! Ik lag op een zwemvest en ik had een stootwil als kussen, zo moe was ik, en het was echt bijna vijfendertig graden... Echt niet te doen dus. Om drie uur zagen we een enorme onweerswolk aankomen, dus iedereen moest snel van het water af. Meteen de boten schoongemaakt en alle spullen binnengebracht, maar nu moesten we dus wel lang niks doen omdat het keihard regende en onweerde, en alle spullen waren al opgeruimd. We aten nasi, en om zes uur gingen we in de bus. Om half zeven vertrokken we naar Den Haag, waar we om half negen aankwamen. Ik was echt helemaal gesloopt, maar het was wel een superzeilkamp!
W0ensdagochtend moesten we om half negen op school verzamelen, om vervolgens om negen uur te vertrekken. Omdat iedereen er al was en in de bus zat, vertrokken we een minuut of tien eerder. Onze buschauffeur heette Marcel en hij was erg grappig, zoals de meeste dat zijn. Om kwart voor elf kwamen we aan in Langweer, Friesland. We moesten onze koffers en tassen eerst over een brug slepen, en toen nog een ladder-achtige trap op. We sliepen namelijk in een herenhuis, op de bovenste verdieping. Nadat de kamers ingedeeld waren en iedereen zijn zeiloutfit had aangetrokken, gingen we naar de eetzaal waar we een soort toespraakje kregen en wat uitleg. De boten werden ingedeeld, de laatste rugzakken ingepakt, nog wat blikjes drinken in de tassen gestopt en toen gingen we. Caroline, Hymne, Jiska, Esther en ik zaten op de boot bij Marcella, een meisje van ongeveer twintig dat al sinds haar zevende zeilt. We hebben ontzettend veel lol gehad en ook veel geleerd. Het was heel erg warm, maar er stond wel genoeg wind. We maakten een trapeze en hangbanden, zodat we lekker boven het water konden hangen. Marcella had ook een radio, dus we hadden lekker muziek bij het zeilen. 's Avonds aten we andijviestamppot, (ja, echt waar!) en daarna gingen we weer zeilen. Om tien uur kwamen we terug, en gingen de meesten douchen en omkleden. Daarna gingen we naar een cafeetje, 'De Tapperij' genaamd. Het was heel klein en rokerig en heet en druk, en de muziek was nou ook niet optimaal, maarja. Friesland, hè? Ik ging dus iets eerder weg dan de meeste andere mensen. Toen ik in mijn bed lag had ik nog steeds het gevoel dat ik op een boot zat.
Om acht uur moesten we aan het ontbijt zitten. Nadat we gegeten hadden moesten we een lunchpakket pakken, dat was al helemaal kant en klaar verpakt. De boten werden opnieuw ingedeeld, deze keer zat ik bij meneer de Vries (Dicky genaamd op het zeilkamp, ik betwijfel of hij dat erg leuk vond..) We zeilden naar Wouds End, een klein dorpje waar we gingen lunchen. het was dertig graden, dus om de tien minuten moesten we insmeren. Vlak voor vertrek richting Langweer vloog mijn zonnebril over boord. Caroline sprong er in haar bikini nog achteraan, maar tevergeefs. Nouja, zo erg was het nou ook weer niet, maar met die hitte toch wel een beetje balen. Toen we net onderweg waren vloog de bril van Dick ook over boord! Omdat hij -6 had zag hij toch bar weinig, dus bij een eilandje waar we gingen zwemmen wisselden we met Lukas en zijn boot, want hij heeft de meeste zeilervaring. Toen belandden we dus bij Mau en Lau (meneer de Vink en meneer Goossens) Het niveau van humor was daar wel heel erg laag, dus we hebben behoorlijk wat gelachen, en weinig gezeild, want ze zetten de motor steeds aan omdat we tegenwind hadden op een kanaal. Jiska en Laurens hadden een watergevecht, dus die waren allebei zeiknat, maar het was dus wel heel grappig. 's Avonds gingen we barbecuen, dat was heel lekker. Toen alles opgeruimd was hadden we eerst een quiz en daarna een bonte avond. Ons groepje won de quiz! Ik wist echt vrij weinig, behalve de hoofdstad van Burkina Faso. Hoe ik daar nou op kwam.... Want dat wist echt niemand! Het was heel erg gezellig. Daarna ging iedereen weer naar hetzelfde café, maar Hymne, een paar andere meiden uit de 3e en een hoop bruggers en ik bleven in het huis. We hadden niet zo veel zin. We hadden wel ontzettend veel lol daar, maar ik was doodmoe!
Eerst moesten alle spullen ingepakt zijn en de kamers schoon, anders mochten we niet naar beneden. Toen alles goedgekeurd was moesten we de tassen in de voorkamer zetten, en wachten tot iedereen er was met het ontbijt. De laatste dag zaten we aan boord bij David, een oud-leerling van het Sorghvliet. We hebben het dus veel over de leraren gehad, wie aardig was en wie niet, en wie er toen ook al waren en wie niet meer, dat was heel gezellig. Omdat er echt totaal geen wind stond hebben we eigenlijk bijna alles op de motor gedaan. We gingen naar Joure, daar lunchen en toen weer terug. Ik ben serieus gewoon in slaap gevallen op de boot! Ik lag op een zwemvest en ik had een stootwil als kussen, zo moe was ik, en het was echt bijna vijfendertig graden... Echt niet te doen dus. Om drie uur zagen we een enorme onweerswolk aankomen, dus iedereen moest snel van het water af. Meteen de boten schoongemaakt en alle spullen binnengebracht, maar nu moesten we dus wel lang niks doen omdat het keihard regende en onweerde, en alle spullen waren al opgeruimd. We aten nasi, en om zes uur gingen we in de bus. Om half zeven vertrokken we naar Den Haag, waar we om half negen aankwamen. Ik was echt helemaal gesloopt, maar het was wel een superzeilkamp!
maandag 29 juni 2009
Proefwerken
Op dit moment zitten er minstens tien verschillende formules in mijn hoofd. Ze zitten dus in mijn hoofd, maar ik heb geen idee meer welke formule voor wat gebruikt moet worden. Natuurkunde.
Het eerste hoofdstuk kan ik best goed, ik vind elektriciteit opzich niet zo heel moeilijk. Maar het tweede hoofdstuk, over arbeid.... Daar snap ik vrij weinig van! Vandaag op de gang.
Lc: Nou, ik zag het proefwerk dat meneer Vd voor jullie gemaakt had! Ik ga er maar een paar hele moeilijke vragen bij bedenken, anders zijn jullie binnen tien minuten klaar!
Ik: Nou, dat hoeft echt niet hoor, mevrouw, ik vind het onderwerp al moeilijk genoeg..
Lc: *Kijkt heel verbaast, heeft de indruk dat wij een klas vol genieën zijn*
Tja... Dat heb je als je in 3E zit!
Ook nog economie leren. Geloof dat het deze keer bijna geschiedenis is. Heel veel oorzaken en gevolgen, is het goed of slecht, veel begrippen... Het gaat over protectie en wereldwijde handel enzo. En met geschiedenis ging het over de economie in Amerika! Wat sluiten alle vakken toch geweldig op elkaar aan. Maar dat maakt het niet leuker.
Morgen om 10.45:
VRIJHEID
ZOMERVAKANTIE
BIJNA ZEILKAMP
BIJNA BOEKEN TERUGBRENGEN
GEEN PROEFWERKEN MEER
En dan ga ik gewoon lekker naar de 4e! Ik heb er stiekem best wel zin in, omdat ik leuke vakken heb gekozen. Ik ben heel erg benieuwd naar de klassen, leraren en mijn mentor, want daar weten we nog helemaal niks over! (Wanneer komt dat?!)
De afgelopen proefwerken gingen best wel goed. De ene had ik wat beter geleerd dan de andere, en sommige vielen wat tegen, maar sommige vielen dan weer heel erg mee. Kortom: een gemiddelde proefwerkweek, en nu is het afwachten.
Nog één middagje leren jongens, iedereen heel veel succes!
Het eerste hoofdstuk kan ik best goed, ik vind elektriciteit opzich niet zo heel moeilijk. Maar het tweede hoofdstuk, over arbeid.... Daar snap ik vrij weinig van! Vandaag op de gang.
Lc: Nou, ik zag het proefwerk dat meneer Vd voor jullie gemaakt had! Ik ga er maar een paar hele moeilijke vragen bij bedenken, anders zijn jullie binnen tien minuten klaar!
Ik: Nou, dat hoeft echt niet hoor, mevrouw, ik vind het onderwerp al moeilijk genoeg..
Lc: *Kijkt heel verbaast, heeft de indruk dat wij een klas vol genieën zijn*
Tja... Dat heb je als je in 3E zit!
Ook nog economie leren. Geloof dat het deze keer bijna geschiedenis is. Heel veel oorzaken en gevolgen, is het goed of slecht, veel begrippen... Het gaat over protectie en wereldwijde handel enzo. En met geschiedenis ging het over de economie in Amerika! Wat sluiten alle vakken toch geweldig op elkaar aan. Maar dat maakt het niet leuker.
Morgen om 10.45:
VRIJHEID
ZOMERVAKANTIE
BIJNA ZEILKAMP
BIJNA BOEKEN TERUGBRENGEN
GEEN PROEFWERKEN MEER
En dan ga ik gewoon lekker naar de 4e! Ik heb er stiekem best wel zin in, omdat ik leuke vakken heb gekozen. Ik ben heel erg benieuwd naar de klassen, leraren en mijn mentor, want daar weten we nog helemaal niks over! (Wanneer komt dat?!)
De afgelopen proefwerken gingen best wel goed. De ene had ik wat beter geleerd dan de andere, en sommige vielen wat tegen, maar sommige vielen dan weer heel erg mee. Kortom: een gemiddelde proefwerkweek, en nu is het afwachten.
Nog één middagje leren jongens, iedereen heel veel succes!
vrijdag 26 juni 2009
Enigszins gênant
Vandaag ben ik met Jiska naar de stad gegaan. We hadden gisteren afgesproken dat we een ijsje zouden gaan eten, omdat het al vier dagen bloedheet is. We moesten ook nog een cadeautje voor onze mentor regelen, dus gingen we dat meteen even verzinnen.
Het idee was dus een teddybeer, met een foto van onze klas op zijn shirt. Na bij de zeeman niet echt een geschikt shirtje gevonden te hebben, gingen we eerst maar een beer zoeken. Bij de Bart Smit hadden ze een mooie grote, maar die was iets boven ons budget. Toen maar naar de Intertoys. Daar vonden we een beer (Edit: Jiska vond een beer) waar Jiska vervolgens helemaal verliefd op werd en hem eigenlijk zelf wilde houden. Maar ze nam er ook genoegen mee dat ze hem mocht bewaren tot het klasse-uitje.
Toen nog een t-shirt. Omdat we waarschijnlijk niet genoeg geld zouden hebben om er ook nog een foto op te laten drukken, besloten we om gewoon een leuk shirt te zoeken. We liepen langs de H&M, en aangezien Jiska een enorme H&M verslaving heeft, gingen we daar eerst nog maar even kijken. Ontdekking: Bij de H&M hebben ze ook babykleertjes!
We vonden een superschattig shirtje met een leeuwtje erop, maar moesten wel weten of hij paste. Toen zijn we dus met de beer in het pashokje geweest om het shirt te passen. Hoe kinderachtig is dat? Best wel erg. Het voelde nogal stom maar het was wel grappig. Gelukkig paste de beer het, en konden we ongezien weer het hokje uitglippen met de beer veilig in de tas. Die hebben we dus gekocht.
Zo, dat ook weer geregeld.
(Voor de leraren die dit lezen: niks tegen He zeggen hè? Volgensmij leest ze dit namelijk niet, en dat moet nog even zo blijven!)
Het idee was dus een teddybeer, met een foto van onze klas op zijn shirt. Na bij de zeeman niet echt een geschikt shirtje gevonden te hebben, gingen we eerst maar een beer zoeken. Bij de Bart Smit hadden ze een mooie grote, maar die was iets boven ons budget. Toen maar naar de Intertoys. Daar vonden we een beer (Edit: Jiska vond een beer) waar Jiska vervolgens helemaal verliefd op werd en hem eigenlijk zelf wilde houden. Maar ze nam er ook genoegen mee dat ze hem mocht bewaren tot het klasse-uitje.
Toen nog een t-shirt. Omdat we waarschijnlijk niet genoeg geld zouden hebben om er ook nog een foto op te laten drukken, besloten we om gewoon een leuk shirt te zoeken. We liepen langs de H&M, en aangezien Jiska een enorme H&M verslaving heeft, gingen we daar eerst nog maar even kijken. Ontdekking: Bij de H&M hebben ze ook babykleertjes!
We vonden een superschattig shirtje met een leeuwtje erop, maar moesten wel weten of hij paste. Toen zijn we dus met de beer in het pashokje geweest om het shirt te passen. Hoe kinderachtig is dat? Best wel erg. Het voelde nogal stom maar het was wel grappig. Gelukkig paste de beer het, en konden we ongezien weer het hokje uitglippen met de beer veilig in de tas. Die hebben we dus gekocht.
Zo, dat ook weer geregeld.
(Voor de leraren die dit lezen: niks tegen He zeggen hè? Volgensmij leest ze dit namelijk niet, en dat moet nog even zo blijven!)
zondag 21 juni 2009
Ik slis
Vandaag kwam ik tot een ontdekking die ik niet zo leuk vond. Ik slis. Misschien kwam het door de microfoon, maar het klinkt heel stom! Het kwam dus zo.
Vanochtend hadden we een Different Sunday kerkdienst, Different Sunday is een soort jongerenkerkdienst in verschillende leeftijdsgroepen, die eens in de maand bij elkaar komen. Onze groep mocht vandaag de hele dienst organiseren, dat was erg leuk! Ik moest dus met nog drie andere meisjes zingen, maar als jongste lector van onze kerk werd ik ook onverwachts gevraagd om de schriftlezing te doen.
Als ik moet zingen in de kerk, wat meestal met gelegenheden zoals pasen en kerst is, luister ik het daarna altijd op internet terug, omdat je in de kerk geen goede indruk krijgt of het nou wel klinkt of niet. Toen ging ik dus ook maar even luisteren of het erg opviel dat ik me een keer versprak tijdens de schriftlezing, want dat was naar mijn idee zo. Het viel echt totaal niet op, maar wat me wel ontzettend opviel was dat ik enorm sliste! Echt stom... In het echt hoor ik dat helemaal niet. Jullie wel? Slis ik echt of kwam het door de microfoon en internet?
Voor de geïnteresseerden: http://www.kerkomroep.nl/#kerk.php?mp=10475
Dan de dienst van vandaag, dus 21 juni. Ik zing op 10:16, en ik lees op 10:26. Dan zing ik weer op 10:31, 10:35, 10:59 en tenslotte nog een spontane actie: We gingen I would stay zingen tijdens de collecte! Ik en Judith, nog een meisje van onze groep. Dat is om 11:08.
De hele dienst is trouwens leuk hoor! Want wij hadden hem verzonnen, haha! Ik hoor graag wat jullie ervan vinden.
Vanochtend hadden we een Different Sunday kerkdienst, Different Sunday is een soort jongerenkerkdienst in verschillende leeftijdsgroepen, die eens in de maand bij elkaar komen. Onze groep mocht vandaag de hele dienst organiseren, dat was erg leuk! Ik moest dus met nog drie andere meisjes zingen, maar als jongste lector van onze kerk werd ik ook onverwachts gevraagd om de schriftlezing te doen.
Als ik moet zingen in de kerk, wat meestal met gelegenheden zoals pasen en kerst is, luister ik het daarna altijd op internet terug, omdat je in de kerk geen goede indruk krijgt of het nou wel klinkt of niet. Toen ging ik dus ook maar even luisteren of het erg opviel dat ik me een keer versprak tijdens de schriftlezing, want dat was naar mijn idee zo. Het viel echt totaal niet op, maar wat me wel ontzettend opviel was dat ik enorm sliste! Echt stom... In het echt hoor ik dat helemaal niet. Jullie wel? Slis ik echt of kwam het door de microfoon en internet?
Voor de geïnteresseerden: http://www.kerkomroep.nl/#kerk.php?mp=10475
Dan de dienst van vandaag, dus 21 juni. Ik zing op 10:16, en ik lees op 10:26. Dan zing ik weer op 10:31, 10:35, 10:59 en tenslotte nog een spontane actie: We gingen I would stay zingen tijdens de collecte! Ik en Judith, nog een meisje van onze groep. Dat is om 11:08.
De hele dienst is trouwens leuk hoor! Want wij hadden hem verzonnen, haha! Ik hoor graag wat jullie ervan vinden.
zaterdag 13 juni 2009
Boeken, boeken, boeken
Ik heb mijn leeslust weer teruggevonden. Hij is een tijdje weg geweest, doordat ik het heel druk had met andere schooldingen, maar nu is hij weer terug. Gisteren vond ik hem, toen ik in de boekandel stond om naar agenda's te kijken. (Voor de geïnteresseerden, ja, ik heb er nú al een gekocht, van Catalina Estrada. Dat zegt jullie niks, zoek maar op google.) Een tijdje geleden stond ik hier ook met mijn vader. We zochten 'het Achterhuis', maar konden hem niet vinden. Schande. Ik keek dus in het kader van de 80e geboorte dag van Anne Frank of ze hem inmiddels wel hadden. En ja hoor, daar stond hij. Maar mijn oog viel op een ander boek in de buurt. 'De wereld van Sofie' Die had mijn vader me laten zien, hij zei dat dat echt een boek voor mij was, maar ik wilde hem toen niet. Ik las de achterkant nog eens opnieuw, en toen sloeg mijn leeslust toe. Ik kocht hem van een boekenbon die ik van school had gekregen.
Het boek is geschreven door Jostein Gaarder, en het is al in meer dan 40 talen vertaald. Ik ben nog niet echt aan de 548 pagina's begonnen, heb alleen de eerste bladzijde gelezen, en vind het nu al helemaal geweldig. De achterkant:
'Deze roman over de geschiedenis van de filosofie is een spannend verhaal, een detective en een filosofiegeschiedenis in één: een intrigerende roman die iedereen zal aanspreken die iets over zichzelf en de wereld om zich heen wil leren.' Ik ga volgend jaar filosofie doen, dus dit leek me wel een mooi boek.
Kent iemand het? Ik wil graag weten wat jullie ervan vinden!
Ook ging ik naar de bieb, want ik had een boek besteld. Een tijdje geleden schreef ik een verhaal over een meisje en hoe haar leven verandert als ze door een ongelukkige val blind wordt. Dat vertelde ik min of meer aan mijn godsdienstlerares toen we op het onderwerp kwamen, en toen vertelde zij me over een boek van J. Bernlef, 'Eclips'. Dat gaat over een man die een hersenbloeding krijgt, de hele linkerhelft van de wereld is voor hem weg. Hij weet niet meer waar hij is, wie hij is en wat hij aan het doen was, en moet alles weer opnieuw uitzoeken. Lijkt me ook echt een heel goed boek!
Nou, heb ik alvast weer twee vakantieboeken gescoord. Iemand nog meer aanraders?
Het boek is geschreven door Jostein Gaarder, en het is al in meer dan 40 talen vertaald. Ik ben nog niet echt aan de 548 pagina's begonnen, heb alleen de eerste bladzijde gelezen, en vind het nu al helemaal geweldig. De achterkant:
'Deze roman over de geschiedenis van de filosofie is een spannend verhaal, een detective en een filosofiegeschiedenis in één: een intrigerende roman die iedereen zal aanspreken die iets over zichzelf en de wereld om zich heen wil leren.' Ik ga volgend jaar filosofie doen, dus dit leek me wel een mooi boek.
Kent iemand het? Ik wil graag weten wat jullie ervan vinden!
Ook ging ik naar de bieb, want ik had een boek besteld. Een tijdje geleden schreef ik een verhaal over een meisje en hoe haar leven verandert als ze door een ongelukkige val blind wordt. Dat vertelde ik min of meer aan mijn godsdienstlerares toen we op het onderwerp kwamen, en toen vertelde zij me over een boek van J. Bernlef, 'Eclips'. Dat gaat over een man die een hersenbloeding krijgt, de hele linkerhelft van de wereld is voor hem weg. Hij weet niet meer waar hij is, wie hij is en wat hij aan het doen was, en moet alles weer opnieuw uitzoeken. Lijkt me ook echt een heel goed boek!
Nou, heb ik alvast weer twee vakantieboeken gescoord. Iemand nog meer aanraders?
dinsdag 9 juni 2009
De ballade van het ezeltje
Ik ben een ezel die wat staat te dromen,
een lastdier, zoals alle ezels zijn.
Aan zware vrachten kan ik niet ontkomen,
ik draag ze in de felle zonneschijn.
Ik wordt gedreven over smalle paden,
een zweepslag zegt mij links of rechts te gaan.
Mijn kleine lijf is altijd overladen,
en in mijn huid staan striemen van het slaan.
Ik ben de minste onder alle dieren,
ik ben een ezel, ik tel niet zo mee.
Behalve één keer toen men feest ging vieren,
toen liep ik vooraan in de optocht mee.
Ik droeg een Koning op mijn grauwe haren,
een Koning zonder scepter, zonder kroon.
Ik zie de palmen nog na al die jaren
en nu nog hoor ik: Leve Davids Zoon!
Ik ben een ezel die wat staat te dromen,
mijn oren houden stil de wacht. Misschien
Zal Hij vandaag of morgen toch weer komen
en ben ik de eerste die Hem dan zal zien.
(naar: Mattheus 21:1-11)
Dit werd een tijd geleden door de dominee voorgedragen tijdens een preek. Ik vond het zo schattig klinken! Ik zag het ezeltje al helemaal voor me... Een superzwaar leven en dan opeens heel belangrijk zijn. Daarna hoopvol wachten tot Hij nog een keer komt, echt lief vind ik dat. Dat wilde ik toch even met jullie delen!
een lastdier, zoals alle ezels zijn.
Aan zware vrachten kan ik niet ontkomen,
ik draag ze in de felle zonneschijn.
Ik wordt gedreven over smalle paden,
een zweepslag zegt mij links of rechts te gaan.
Mijn kleine lijf is altijd overladen,
en in mijn huid staan striemen van het slaan.
Ik ben de minste onder alle dieren,
ik ben een ezel, ik tel niet zo mee.
Behalve één keer toen men feest ging vieren,
toen liep ik vooraan in de optocht mee.
Ik droeg een Koning op mijn grauwe haren,
een Koning zonder scepter, zonder kroon.
Ik zie de palmen nog na al die jaren
en nu nog hoor ik: Leve Davids Zoon!
Ik ben een ezel die wat staat te dromen,
mijn oren houden stil de wacht. Misschien
Zal Hij vandaag of morgen toch weer komen
en ben ik de eerste die Hem dan zal zien.
(naar: Mattheus 21:1-11)
Dit werd een tijd geleden door de dominee voorgedragen tijdens een preek. Ik vond het zo schattig klinken! Ik zag het ezeltje al helemaal voor me... Een superzwaar leven en dan opeens heel belangrijk zijn. Daarna hoopvol wachten tot Hij nog een keer komt, echt lief vind ik dat. Dat wilde ik toch even met jullie delen!
zondag 7 juni 2009
The return of Ulysses
Gisteren ben ik naar een dansvoorstelling van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen geweest. Mevrouw Wamsteeker, mijn lerares tekenen, vroeg een hele tijd geleden wie mee wilden. Ik vind dat soort dingen natuurlijk helemaal geweldig, dus ik schreef me in. Om kwart voor acht, een kwartier te vroeg, stond ik voor de deur van het Lucent Danstheater. Na een paar minuten kwam er nog een jongen van het Sorghvliet aanlopen, ik heb echt geen idee hoe hij heet! Maar dat doet er ook niet toe. Had ik tenminste iemand om te kletsen. Daarna kwam er nog een jongen, en nog een meisje, en toen kwam mevrouw Wamsteeker. Die ging binnen de kaartjes regelen, terwijl wij meneer Rookmaaker moesten opwachten buiten. Er zou nog een meisje komen, maar die was te laat. Net als mevrouw Lucic, die er ook was. Dat gaf niet, alleen ze zaten niet bij ons.
Het ballet was heel erg vreemd. Het was een soort modern ballet, op klassieke muziek van Henry Purcell. Maar er werden ook liedjes uit de jaren 50, en 60 tussendoor gegooid. Dat zorgde dus voor een aparte combinatie. Soms was het ontzettend rommelig op het podium, dan waren er vijf of zes groepen die allemaal iets anders deden, wat veroorzaakte dat je geen idee had naar wie je nou moest kijken.
Van tevoren had ik op internet gelezen dat het over Penelope ging, die op Odysseus wachtte. Er waren zeven mannen die allemaal hoopte dat ze hem snel zou vergeten en met hen zou trouwen, zodat zij de macht konden overnemen. Dag in dag uit, zaten ze allemaal aan haar en vochten ze om Penelope. We waren het na afloop niet helemaal eens over wie Odysseus nou was, maar hij bleek in ieder geval al lang op het podium te zijn. Ze herkende haar eigen man niet meer.
Na afloop nog een tijd staan kletsen met iedereen, we waren allemaal erg onder de indruk, al hadden de meeste van ons het stuk niet helemaal begrepen. Het was ook wel erg abstract, allemaal. Maar in ieder geval heel erg mooi! Het is lastig te beschrijven, want het was echt een hele onverwachte combinatie van muziek en dansstijlen, dus ik heb twee filmpjes op youtube gevonden. Enjoy!
Een klassiek stukje
http://www.youtube.com/watch?v=sZQCFA8jVpo&feature=related
Een chaotisch modern stukje
http://www.youtube.com/watch?v=41jwhHzFqE0&feature=related
Het ballet was heel erg vreemd. Het was een soort modern ballet, op klassieke muziek van Henry Purcell. Maar er werden ook liedjes uit de jaren 50, en 60 tussendoor gegooid. Dat zorgde dus voor een aparte combinatie. Soms was het ontzettend rommelig op het podium, dan waren er vijf of zes groepen die allemaal iets anders deden, wat veroorzaakte dat je geen idee had naar wie je nou moest kijken.
Van tevoren had ik op internet gelezen dat het over Penelope ging, die op Odysseus wachtte. Er waren zeven mannen die allemaal hoopte dat ze hem snel zou vergeten en met hen zou trouwen, zodat zij de macht konden overnemen. Dag in dag uit, zaten ze allemaal aan haar en vochten ze om Penelope. We waren het na afloop niet helemaal eens over wie Odysseus nou was, maar hij bleek in ieder geval al lang op het podium te zijn. Ze herkende haar eigen man niet meer.
Na afloop nog een tijd staan kletsen met iedereen, we waren allemaal erg onder de indruk, al hadden de meeste van ons het stuk niet helemaal begrepen. Het was ook wel erg abstract, allemaal. Maar in ieder geval heel erg mooi! Het is lastig te beschrijven, want het was echt een hele onverwachte combinatie van muziek en dansstijlen, dus ik heb twee filmpjes op youtube gevonden. Enjoy!
Een klassiek stukje
http://www.youtube.com/watch?v=sZQCFA8jVpo&feature=related
Een chaotisch modern stukje
http://www.youtube.com/watch?v=41jwhHzFqE0&feature=related
vrijdag 5 juni 2009
Mijn eerste échte examen
Jaja, vandaag had ik mijn eerste officiële examen. Op mijn vijftiende. Klinkt allemaal heel serieus, en dat is het eigenlijk ook wel, maar we werken er nu al drie jaar naartoe.
Het Fist Certificat in English (FCE) heeft vijf delen: Speaking, writing, listening, reading en use of English. Dat is een soort grammatica en woordenschat toets, waar je niet voor kan leren. Dat kan trouwens voor geen van de examens! Dat is dus wel fijn.
Vandaag had ik mijn speaking exam, op de Haagse Hogeschool bij het Hollands Spoor. Om kwart voor tien gingen we al weg bij Nederlands (Sorry meneer Beute!) want we wilden natuurlijk niet te laat komen! Gelukkig waren we zo vroeg weggegaan, want het was helemaal afgesloten dus moesten we omfietsen. Na ongeveer 40 minuten stapten we door de deuren van het enorme gebouw.
Tja... En toen? De hal was al vier keer zo groot als mijn hele huis, met minstens zes trappen, dus waar moest je in hemelsnaam naartoe? Dat gingen we dus vragen bij de receptie. Toen bleek dat we recht tegen een bord met een grote pijl waren aangelopen, maar dat niet door hadden gehad. Gewoon een speurtochtje dus. Na ongeveer 10 minuten trappen op en af gelopen te zijn, en wel heel veel gangen hadden gezien, kwamen we de eerste wachtenden uit 3F op stoeltjes bij de lokalen tegen. Wij moesten nog een stukje verder, eerst langs de registration room. ID kaart laten zien, en het bewijs dat je ingeschreven bent, en dan maar wachten.
Om kwart voor elf werd er een groep van tien kinderen meegenomen door een mevrouw. Steeds werden er twee mensen op stoeltjes voor een lokaal gezet, tot iedereen bij het goede lokaal zat. Daar zat ik dan. Naast Ward, want daar ging ik het examen dus mee doen. Om tien voor elf, de officiële starttijd, werden we naar binnen geroepen door de examinator. We moesten onze spullen op een tafel zetten, en ergens gaan zitten. Ze stelde zichzelf en haar collega voor, en toen begon ze allerlei vragen over onszelf en onze familie, hobby's, school enzovoorts te stellen.
Er waren verschillende onderdelen, en ik denk dat het echt heel goed ging! We hadden dit ook in de klas geoefend, maar toen ging het niet zo goed bij mij. Ik had een 8,5. Dus als het nu veel beter ging, ben ik benieuwd naar mijn cijfer! Dinsdag 16 juni hebben we alle andere examens, dus ik ben erg benieuwd.
De rest van onze klas moet morgenochtend, dus voor iedereen die dit leest:
Heel veel succes! Het valt echt hartstikke mee!
De uitslag krijgen we pas 31 juli.
Het Fist Certificat in English (FCE) heeft vijf delen: Speaking, writing, listening, reading en use of English. Dat is een soort grammatica en woordenschat toets, waar je niet voor kan leren. Dat kan trouwens voor geen van de examens! Dat is dus wel fijn.
Vandaag had ik mijn speaking exam, op de Haagse Hogeschool bij het Hollands Spoor. Om kwart voor tien gingen we al weg bij Nederlands (Sorry meneer Beute!) want we wilden natuurlijk niet te laat komen! Gelukkig waren we zo vroeg weggegaan, want het was helemaal afgesloten dus moesten we omfietsen. Na ongeveer 40 minuten stapten we door de deuren van het enorme gebouw.
Tja... En toen? De hal was al vier keer zo groot als mijn hele huis, met minstens zes trappen, dus waar moest je in hemelsnaam naartoe? Dat gingen we dus vragen bij de receptie. Toen bleek dat we recht tegen een bord met een grote pijl waren aangelopen, maar dat niet door hadden gehad. Gewoon een speurtochtje dus. Na ongeveer 10 minuten trappen op en af gelopen te zijn, en wel heel veel gangen hadden gezien, kwamen we de eerste wachtenden uit 3F op stoeltjes bij de lokalen tegen. Wij moesten nog een stukje verder, eerst langs de registration room. ID kaart laten zien, en het bewijs dat je ingeschreven bent, en dan maar wachten.
Om kwart voor elf werd er een groep van tien kinderen meegenomen door een mevrouw. Steeds werden er twee mensen op stoeltjes voor een lokaal gezet, tot iedereen bij het goede lokaal zat. Daar zat ik dan. Naast Ward, want daar ging ik het examen dus mee doen. Om tien voor elf, de officiële starttijd, werden we naar binnen geroepen door de examinator. We moesten onze spullen op een tafel zetten, en ergens gaan zitten. Ze stelde zichzelf en haar collega voor, en toen begon ze allerlei vragen over onszelf en onze familie, hobby's, school enzovoorts te stellen.
Er waren verschillende onderdelen, en ik denk dat het echt heel goed ging! We hadden dit ook in de klas geoefend, maar toen ging het niet zo goed bij mij. Ik had een 8,5. Dus als het nu veel beter ging, ben ik benieuwd naar mijn cijfer! Dinsdag 16 juni hebben we alle andere examens, dus ik ben erg benieuwd.
De rest van onze klas moet morgenochtend, dus voor iedereen die dit leest:
Heel veel succes! Het valt echt hartstikke mee!
De uitslag krijgen we pas 31 juli.
zaterdag 30 mei 2009
Heel veel foto's
Lieve allemaal,
In het kader van het heerlijke weer vandaag ging ik met mijn fototoestel op pad. Nouja, op pad... De tuin in in ieder geval. Ik heb nog helemaal geen foto's van onze poesjes geplaatst! Schande, want die moeten jullie écht zien. Hieronder komen dus een heleboel foto's, veel plezier ermee!
In het kader van het heerlijke weer vandaag ging ik met mijn fototoestel op pad. Nouja, op pad... De tuin in in ieder geval. Ik heb nog helemaal geen foto's van onze poesjes geplaatst! Schande, want die moeten jullie écht zien. Hieronder komen dus een heleboel foto's, veel plezier ermee!
Té perfecte timing, Zara en een hommel/bij/steekbeest
Zara kijkt naar mijn vader die de planten water geeft
Leven tussen de steentjes
Avondzonnetje
Uitzicht vanuit de hangmat
Allemaal naar de zon kijken
Een roze roos
Aardbeien
Bloemetjes
Zara steekt haar tong uit
Julia tussen de bloemetjes
vrijdag 29 mei 2009
Dancer in the dark
Goed. Ik ga dus niet veel bloggen, maar goed en leuk. Dus bij deze ga ik verder op de weg die ik aan het begin ingeslagen was.
Ik had een jeugdtrauma, van een film. Ik was misschien een negenjarig meisje dat niet kon slapen en even naar beneden ging, naar papa en mama. Die waren een film aan het kijken. Dancer in the dark. Bijna afgelopen. Degenen die hem al gezien hebben weten al waar ik dat trauma vandaan had. De hoofdrolspeelster werd opgehangen. Maar ik kende de context niet.
Ik fietste met mijn vader uit het dorp naar huis. 'Wat gaan we vanavond doen?' 'Geen idee... Film kijken?' 'Is goed. Zullen we die film van Björk kijken?' 'Die ene die ik zo eng vond?' 'Ja, kun je je jeugdtrauma verwerken.' Zo kwam het dus.
Selma spaart al jaren geld voor een operatie voor haar zoontje. Hij heeft dezelfde oogziekte als zij, en wil voorkomen dat hij ook blind wordt, net als zij dat aan het worden is. De buurman ontdekt waar het geld ligt. Ze wil de volgende dag haar nieuwe salaris erbij doen. Alles weg. Ik haatte de buurman op dat moment echt zo erg... Hij vraagt haar om hem te vermoorden. Hij liegt tegen zijn vrouw en laat het net lijken of Selma zijn geld steelt en hem bedreigt. Echt ziek... Ze schiet een paar keer mis, maar raakt dan.
In de rechtzaal liegt ze over de bestemming van het geld. Het is voor haar vader, zegt ze. Waarom, weet niemand. Ze beland in de gevangenis voor moord. En krijgt de doodstraf. De dag dat ze opgehangen wordt, is haar zoontje geopereerd. Ze is intens gelukkig, en nergens meer bang voor. Al zingend valt ze door het gat naar beneden, en het gordijn gaat dicht.
In de rechtzaal liegt ze over de bestemming van het geld. Het is voor haar vader, zegt ze. Waarom, weet niemand. Ze beland in de gevangenis voor moord. En krijgt de doodstraf. De dag dat ze opgehangen wordt, is haar zoontje geopereerd. Ze is intens gelukkig, en nergens meer bang voor. Al zingend valt ze door het gat naar beneden, en het gordijn gaat dicht.
Of ik het nu verwerkt heb, weet ik niet. Ik ben nu kwaad, verdrietig, en van alles door elkaar. Ik weet het gewoon even niet. Ik ga maar gewoon slapen... Ben echt ontzettend onder de indruk.
PS. Mijn nieuwe fiets is geweldig! Maar daar schrijf ik wel weer over als ik vrolijk ben.
PS. Mijn nieuwe fiets is geweldig! Maar daar schrijf ik wel weer over als ik vrolijk ben.
donderdag 28 mei 2009
Jubilea
Meneer Blaakmeer: 1000
Rosa: 100
Marissa: 22
Het gaat niet echt de goede kant op met mijn blogs... Geen idee of iemand het überhaupt boeiend vind, maar ik heb een nieuw voornemen! Meer blogs schrijven! =D Dus bij deze. Dit is mijn 23e blog. Op naar de 50!
Dus... Wat heb ik vandaag gedaan?
-1e 2 uur vrij, maar toch naar school om debat NL voor te bereiden
-Na het 5e uit, en toen naar mijn oma geweest
-In de tuin gezeten en heel veel gekletst bij mijn oma
-Koekjes gegeten en een ijsje en chocomelk gedronken
-En nu zit ik thuis, een blog te schrijven
Oja
- DE SUPERVETSTECOOLSTEMOOISTEBESTEGRAPPIGSTE AEMU OOIT komt morgen uit! Dat is echt megamegavet! =D En nu ben ik blij
Oja
-MORGEN KRIJG IK EEN NIEUWE FIETS! Een Batavus Cresendo Spirit, jaja! Hij is blauw met zandkleur. Echt suupervet
Oja
-Morgen ga ik met jiska naar de Tong Tong Fair! (Vorig jaar nog Pasar Malam Besar) En dat wordt echt super!
En vanavond ga ik naar ballet om met een heleboel meiden een dans te oefenen voor een open dag. Alle nieuwe bewoners van de omgeving kunnen dan demonstraties zien van de sporten die er te doen zijn. En dan mag ik dus een suuupercoole dans doen met 29 andere meiden!
En nu ga ik eten
Xx.
zondag 17 mei 2009
Eigen schuld
Daar zit hij dan. Onder de trampoline in onze tuin. Eigen schuld, als je zo nieuwsgierig bent en de hele tijd in andermans tuin rondloopt! Hij is heel lenig en slim en snel, dus hij zal er ook wel weer zelf uitkomen. En anders haal ik hem er vanavond wel uit, als hij er nog zit. Onze poesjes hebben er ook allebei een keer gezeten, met veel moeite er weer uitgehaald, maar ze vinden het er blijkbaar erg leuk! Nouja, hij zal nu zijn lesje wel geleerd hebben en voorlopig niet meer terugkomen.Edit: Ik ging net kijken, en hij was er zelf al weer uitgekomen.
zondag 10 mei 2009
Irritante buurkat
Donderdagavond. Geloof ik.Mama: 'Kijk, daar is die kat weer. Hij wordt steeds brutaler. Nou loopt hij over het glas van het serredak!'
Ik: 'Écht? Kijken! Waar? Jemig... Stom beest zeg...'
Papa: 'Doe het zonnescherm naar beneden dan.'
Mama: 'Nee dat is zielig!'
Ik:'Okee'
*Ik draai het knopje om*
Zonnescherm: 'BRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR'
*Kat glijdt naar beneden, naar het randje van het dak, staat op en rent weg*
*Papa en ik, en mama eigenlijk ook, lachen keihard*
Ik: 'Die komt voorlopig vast niet meer terug!'
De kat op de foto is niet dé kat. Maar ik moest toch een foto hebben. We hadden het eigenlijk moeten filmen, het zag er echt geweldig uit! Eigenlijk heel zielig, maargoed. Hij viel er in ieder geval niet vanaf. En hij moet niet zo irritant doen! Hij lokt het gewoon zelf uit! Onze poesjes, Julia en Zara, zijn bang voor hem. Mijn vader is al een paar keer bewapend met een van onze snoesjes de tuin in gegaan, maar dan leggen ze hun oren in hun nek, gaan blazen, en willen zo snel mogelijk weg. En die kat gaat ook blazen, maar loopt daarna weer triomfantelijk door onze tuin. De laatste keer wilde ik onze poesjes niet bang maken, en heb dus maar de tuinslang gepakt. Heb hem geloof ik niet eens geraakt, maar hij vond het in ieder geval niet leuk. En nu zat hij dus weer op het serredak. Rotbeest... Volgende keer gooi ik gewoon een emmer water over hem heen, ofzo!
vrijdag 24 april 2009
[11/11] = Vakantie!
Joehoe! De proefwerkweek is weer voorbij! Heb mezelf ingehouden en tijdens de proefwerken geen blog geschreven, dus zal ik nu maar even een overzichtje geven.
Eigenlijk ging alles wel prima, dus het is afwachten. Alleen economie ging volgens mij wat minder, maar daar ben ik ook niet zo'n ster in.. Zelfs wiskunde en natuurkunde gingen goed! Terwijl de hele derde klas riep dat ze wiskunde verpest hadden... Maar ik vond het wel meevallen eigenlijk! Zal je zien dat ik het echt het allerslechtst heb gemaakt, haha! Verder geen ernstige stress gehad, dat was mijn voornemen. Alleen bij Latijn wel een beetje, maar dat was gewoon heel veel en moeilijk en uiteindelijk bleek ik me weer druk om niks te hebben gemaakt.
Eigenlijk ging alles wel prima, dus het is afwachten. Alleen economie ging volgens mij wat minder, maar daar ben ik ook niet zo'n ster in.. Zelfs wiskunde en natuurkunde gingen goed! Terwijl de hele derde klas riep dat ze wiskunde verpest hadden... Maar ik vond het wel meevallen eigenlijk! Zal je zien dat ik het echt het allerslechtst heb gemaakt, haha! Verder geen ernstige stress gehad, dat was mijn voornemen. Alleen bij Latijn wel een beetje, maar dat was gewoon heel veel en moeilijk en uiteindelijk bleek ik me weer druk om niks te hebben gemaakt.
Zondag ga ik naar een balletvoorstelling in de bioscoop. (Ja, dat bestaat) Samen met mijn zusje, moeder en oma ga ik in delft naar 'The tales of Beatrix Potter'. Ik heb er zo'n zin in! De bioscoop in Delft, Mustsee, heeft een actie waarbij er verschillende opera's en balletten live vanuit Londen, Italië en New York worden uitgezonden. Echt gaaf!
Maandag ga ik op vakantie, even lekker een week weg naar Frankrijk. Er zijn daar twee nieuwe centerparks-parken, en daar gaan we dus heen. (Naar één ervan, dan) Met vrienden van ons, die ongeveer twee huisjes verderop verblijven. Gezellig!
donderdag 16 april 2009
Pasen!
Zondag 12-04-09: Eerste paasdag
Ik moest al om half negen in de kerk zijn om in te zingen en nog wat te oefenen, dus kon ik alleen even snel een broodje eten. Ik was superverkouden, dus ik was bang dat het zingen hélemaal ging mislukken, maar het viel gelukkig mee. De hoge noten kon ik af en toe niet helemaal halen, maar volgens mij heeft niemand het gemerkt. Het was echt een hele leuke dienst en na afloop kregen we allemaal complimentjes. Mijn opa, oma, en andere oma waren ook komen kijken, dus die gingen met ons mee naar huis voor een paaslunch. Het was heel erg lekker! Daarna gingen ze weer naar huis. Verder heb ik vooral gelezen en zo veel mogelijk huiswerk gemaakt. 's Avonds aten we Indisch, dat had mijn moeder de dag ervoor met de buurvrouw gemaakt. Sommige dingen waren echt héél scherp, en niet alles was lekker, maar het was toch wel leuk.
Maandag 13-04-09: Tweede paasdag
Om tien uur kwamen vrienden van ons, onze moeders kennen elkaar van zwemmen op de middelbare school, ik ben even oud als de jongen en mijn broertje is even oud als het meisje. Daardoor kennen we elkaar eigenlijk al ons hele leven. Maargoed, we gingen dus brunchen, en het was weer heeeeel erg lekker! Daarna gingen onze ouders 100 van die kleine paaseitjes in de tuin verstoppen, de challenge van dit jaar, haha! Normaal hebben we van die grote. We hebben ze niet allemaal kunnen vinden, maar op een stuk of negen na wel allemaal. Daarna mochten wij ze voor de ouders verstoppen, en die vonden er meer, ook hun eigen er nog bij! Maar ook niet alles, dus er liggen nu vast nog wel ergens paaseitjes in de tuin! Ik moest en zou mijn boek uitlezen, en dat heb ik dus maar gedaan toen ze weer weg waren. 's Avonds kwam mijn oma, en gingen we hele lekkere tortelini-achtige pasta eten. Het was echt een supergezellig en leuk weekend!
maandag 13 april 2009
Goede vrijdag, Stille zaterdag
10-04-09: Goede Vrijdag
Was nogal ziek en verkouden-achtig vandaag. Ik ben wel naar het dorp geweest, ik moest kaarten kopen voor de oma van de hartsvriendin van mijn zusje (te volgen?) die heeft haar beide polsen gebroken, en voor mijn kleine vier-jarige nichtje, die ligt in het ziekenhuis met een nierinfectie... En ik ging ook nog een cadeautje kopen voor Jiska want die viert morgen haar feestje. Om een uur of elf ging ik naar mijn oma, want ik mocht helpen in het bejaardentehuis waar zij vrijwilligerswerk doet. Eerst gingen we tafeldekken enzo, daarna moesten we het eten serveren. Lekker joh! Echt luxe, ze eten daar tussen de middag warm, en het was heel erg lekker! Daarna ging ik meteen door naar mijn oppasadres omdat de ouders even naar een bouwmarkt moesten. Was best wel leuk... Tienduizend waterballonnen moeten volstoppen en knopen, waterpistool twintig keer moeten vullen, en daarna ook nog eens ballonnen versieren met hoofden en schoenen en kettingen. Wel vermoeiend, gelukkig sliep de kleinste. En 's avonds ging ik dus naar mijn nichtje in het ziekenhuis, ze was wel heel blij met haar mega-mindy-shampoo en haar make-up-vlinder. Maar verder was ze heel moe en ziek en gingen we maar snel weer weg.
11-04-09: Stille Zaterdag
Heel laat opgestaan, en daarna maar Phantom of the Opera gelezen want daar moet ik woensdag een essay over schrijven voor Engels. Om kwart voor vier naar Jiska's feestje, was echt heel gezellig! Eerst gingen we een door Jiska's moeder home-made chocoladetaart eten, en daarna knutselen. We gingen ronde houten doosjes verven en daarna met servetten en steentjes beplakken. En heeeeel veel foto's maken met Jiska's nieuwe camera, tot hij leeg was. Toen we klaar waren (om zeven uur) zaten we nog steeds vol van de chocoladetaart dus we hadden nog geen honger. Daarom gingen we maar film kijken, tot acht uur want toen gingen we wél eten. Door Jiska's moeder home-made lasagna! Zooo lekker... Daarna de film afgekeken, en kaartspelletjes gedaan. Toen we geen zin meer hadden gingen we ezelen, (ook een kaartspel, waarbij je opdrachten moet doen als je de letters e-z-e-l hebt) maar toen Charlotte ezel was wilde ze haar opdracht niet doen. Omdat de rest de opdracht (iemand opbellen en zeggen dat je verloren hebt met ezelen) wel leuk vond gingen we maar mensen bellen. Het ging dus zo: Jiska belt iemand uit haar lijst en zet haar nummer op anoniem. Rosa doet hetzelfde en ze zetten hun mobieltjes op luidspreker. Telefoons tegen elkaar en voila: je hebt een geniaal gesprek. Zo gingen we dus al chips-etend en lachend door tot elf uur, toen werden we opgehaald. Het was echt super! En nou heb ik een beetje te veel geschreven....
Heel laat opgestaan, en daarna maar Phantom of the Opera gelezen want daar moet ik woensdag een essay over schrijven voor Engels. Om kwart voor vier naar Jiska's feestje, was echt heel gezellig! Eerst gingen we een door Jiska's moeder home-made chocoladetaart eten, en daarna knutselen. We gingen ronde houten doosjes verven en daarna met servetten en steentjes beplakken. En heeeeel veel foto's maken met Jiska's nieuwe camera, tot hij leeg was. Toen we klaar waren (om zeven uur) zaten we nog steeds vol van de chocoladetaart dus we hadden nog geen honger. Daarom gingen we maar film kijken, tot acht uur want toen gingen we wél eten. Door Jiska's moeder home-made lasagna! Zooo lekker... Daarna de film afgekeken, en kaartspelletjes gedaan. Toen we geen zin meer hadden gingen we ezelen, (ook een kaartspel, waarbij je opdrachten moet doen als je de letters e-z-e-l hebt) maar toen Charlotte ezel was wilde ze haar opdracht niet doen. Omdat de rest de opdracht (iemand opbellen en zeggen dat je verloren hebt met ezelen) wel leuk vond gingen we maar mensen bellen. Het ging dus zo: Jiska belt iemand uit haar lijst en zet haar nummer op anoniem. Rosa doet hetzelfde en ze zetten hun mobieltjes op luidspreker. Telefoons tegen elkaar en voila: je hebt een geniaal gesprek. Zo gingen we dus al chips-etend en lachend door tot elf uur, toen werden we opgehaald. Het was echt super! En nou heb ik een beetje te veel geschreven....
vrijdag 10 april 2009
Witte donderdag
09-04-09: Witte donderdag
Paaswijding op school! Het eerste uur les, spoorloos kijken met Nederlands, daarna oefenen in de aula. Nog tien minuutjes naar wiskunde na de eerste doorloop, na de pauze weer oefenen. Met microfoons. Voor de eerste keer in mijn leven een zendertje op gehad, echt, dat was gewoon mijn allergrootste wens vroeger. Duits inmiddels gemist, toch maar even naar Natuurkunde. Lerares spoorloos, maar meneer Goedhart was er wel. Jongens rennen/huppelen als indianen/paashazen om het bureau heen. Nini wordt gejonast. Dan maar weer naar de aula.
Ik: 'Meneer, ik ga naar de aula, want mijn microfoon moet aangesloten worden voor de paaswijding.'
Meneer G: 'Blijf nou maar even hier, want normaal had je ook gewoon les gehad.'
Ik: 'Ja, maar ik moet straks lezen bij de paaswijding. Dus ik moet écht naar beneden nu.'
Meneer G: 'Nou. JONGENS STIL ZIJN EN GAAN ZITTEN. Ok, ga dan maar.'
Tja... Dus ik naar de aula, microfoon aangesloten, rector roept om dat het gaat beginnen, wij zitten klaar. De eerste- en derdeklassers stromen binnen met veel lawaai, en als iedereen eindelijk stil is beginnen we. Het ging echt supergoed, en de dia's bij de tekst waren echt heel mooi! Allemaal schilderijen over Maria Magdalena, de kruisiging en graflegging van Jezus, en het opstijgen ten hemel van Maria. (Zie hierboven een fresco van Giotto)
Ik kreeg na afloop gewoon een boekenbon van 20 euro van de rector! Echt hartstikke gaaf! En ik vond het heel leuk en gezellig om te doen.
Volgend jaar weer?
zaterdag 4 april 2009
Droom
Ik heb een droom
over onvolmaaktheid
puzzelstukken
die niet lijken te passen
Ik heb een droom
over lijdenswegen
mensen
die leven in angst
Ik heb een droom
over respecteren en
geloven
in rechtvaardigheid
Ik heb een droom
over een betere wereld
zelfreflectie
ingezet als wapen
over onvolmaaktheid
puzzelstukken
die niet lijken te passen
Ik heb een droom
over lijdenswegen
mensen
die leven in angst
Ik heb een droom
over respecteren en
geloven
in rechtvaardigheid
Ik heb een droom
over een betere wereld
zelfreflectie
ingezet als wapen
woensdag 11 maart 2009
Profiel gekozen
Ik wist ongeveer al sinds groep zes dat ik Cultuur en Maatschappij ging doen. Ik had een hekel aan natuur-, schei-, en wiskunde, ook al had ik daar nog nooit les in gehad. Wiskunde bleek best mee te vallen, maar toch vond ik de bètavakken wel moeilijk. Nu is het dan eindelijk zo ver: ik mag het rondje aankruisen op het profiekeuzeformulier. Heerlijk om al die moeilijke, ingewikkelde en saaie dingen te laten vallen! Ik ga lekker wiskunde A doen, want kansberekenen is best wel leuk, en dat is gewoon mijn niveau.
Maar: Alle andere vakken wilde ik min of meer wel houden, dus toen moest ik gaan kiezen. Ik heb heel lang getwijfeld tussen Grieks en Latijn, in de eerste en de tweede was ik er heilig van overtuigd dat nijntje vertalen echt geweldig was en dat ik dat natuurlijk ging kiezen. Maar toen kwam ik in de derde, en mijn cijfers kelderden. Balen! En eigenlijk bleek Grieks toch ook wel erg leuk te zijn (maar het ligt eraan welke leraar je hebt...) en ik was er nog best goed in ook! Nou, keuze ook weer gemaakt.
Maar: Alle andere vakken wilde ik min of meer wel houden, dus toen moest ik gaan kiezen. Ik heb heel lang getwijfeld tussen Grieks en Latijn, in de eerste en de tweede was ik er heilig van overtuigd dat nijntje vertalen echt geweldig was en dat ik dat natuurlijk ging kiezen. Maar toen kwam ik in de derde, en mijn cijfers kelderden. Balen! En eigenlijk bleek Grieks toch ook wel erg leuk te zijn (maar het ligt eraan welke leraar je hebt...) en ik was er nog best goed in ook! Nou, keuze ook weer gemaakt.
Frans volledig, Duits beperkt. Dat stond al aan het begin vast. Toen moest ik nog een profielvak en een maatschappijvak. Na mijn eerste les aardrijskunde op de basisschool had ik al besloten dat er niks aan was en dat ik het dan ook zeker ging laten vallen zodra het kon en mocht. Maar die leraar van mij heeft me zo gek gekregen om het toch wél te kiezen. Hij maakt het hele vak ineens een stuk leuker, en mijn cijfers zijn gewoon heel redelijk en nu is het ineens toch best leuk. Maar: aan economie heb je meer. Dus dat doe ik dan óók maar.
Van de profielvakken had ik het liefst alles aangekruisd. (behalve Latijn, dan) Uiteindelijk is het filosofie geworden, en heb ik beide kunstvakken als extra vak opgeschreven. (drama als eerste keus, tekenen als tweede, voor als drama niet kan)
Na nog even geoefend te hebben op mijn handtekening, heb ik het hele blaadje maandag netjes ingeleverd. En nu maar afwachten of het allemaal in mijn rooster kan!
Één ding is zeker: Ik ben een echte alfa!
vrijdag 20 februari 2009
Proefwerk met de antwoorden erbij
Jaja, het is alle derdeklassers vandaag overkomen. Tijdens het proefwerk Nederlands begonnen een aantal leerlingen verontwaardigd te kijken. Ze zeiden tegen de surveillant: 'Mevrouw, de antwoorden staan er gewoon bij!' De meeste mensen waren nog niet bij 'Bladzijde Twee' en gingen dus snel kijken of het waar was. En het was waar. Naast twee oefeningen stonden keurig netjes de antwoorden naast de zinnen getypt. En iedereen schreef het gewoon over.
Halverwege het proefwerk kwam mevrouw van der Horst, lerares Nederlands, binnen. 'De derde klassers hier hebben het zeker ook al ontdekt?' Wij begonnen te giechelen en zeiden ja. 'Nou, wel een heel makkelijk proefwerk dan deze keer. Maak wat je wel normaal maken kunt, sla over wat overbodig is, na de vakantie kijken we hoe jullie dit in kunnen halen.'
Halverwege het proefwerk kwam mevrouw van der Horst, lerares Nederlands, binnen. 'De derde klassers hier hebben het zeker ook al ontdekt?' Wij begonnen te giechelen en zeiden ja. 'Nou, wel een heel makkelijk proefwerk dan deze keer. Maak wat je wel normaal maken kunt, sla over wat overbodig is, na de vakantie kijken we hoe jullie dit in kunnen halen.'
Ja, hallo! Omdat de sectie Nederlands de fout niet gezien heeft en verkeerd gekopiëerd heeft, moeten wij nu na de vakantie ineens nog een deel van een proefwerk over gaan maken? Dat vind ik dus echt niet kunnen.
Maar ja, wie ben ik?
Oja, en er staan nu vast heel veel spelfouten en taalfouten en weet ik veel wat allemaal in, maar dat kan me even niks schelen! Heb ik voor niks al die trema's en streepjes en hoofdletters en tussen ennen zitten leren... Nouja, dat ook weer niet, want andere opdrachten kon ik wel maken. Maar nou ga ik écht ophouden, want nu ga ik uit mijn nek kletsen.
donderdag 19 februari 2009
Gemeen
We hadden vorige week de laatste les aardrijkskunde, en gingen daarbij even een wereldreis maken. Met Google Earth. Na afloop van de les bleven er nog een paar leerlingen plakken, waaronder ik, om hun huis op te zoeken. Een aantal jongens ging in scheveningen dure huizen bekijken om vervolgens te zeggen dat zij daar woonden, en dat dat zwembad en dat park ook bij hun huis hoorden. Toen waren de jongetjes klaar, en mocht ik mijn huis opzoeken. Helemaal in Pijnacker, toen ze zagen wat een afstand er tussen Pijnacker en Den Haag ligt, verklaarden ze me voor gek. Nou, ik vind deze school toevallig gewoon de leukste hoor!Maargoed. Ik probeerde wat herkenningspunten te vinden, om vervolgens de plek te bepalen waar mijn huis zou moeten zijn. Maar mijn huis was er niet... In ieder geval: Dat L-vormige blok huizen dat je links in de foto ziet, een daarvan is mijn huis. Maar kom op zeg... In mei wonen we er vijf jaar, en is onze hele wijk dus al vijf jaar af, en er is net een nieuwe versie van Google Earth uit, staat alles nog in de steigers, of er staat nog niks! Wat een slechte update zeg...
Hopen dat ze snel weer een nieuwe versie maken. Ik zal een verzoek indienen of mijn huis er ook op mag!
zondag 8 februari 2009
Artiesten Uitgang
Het doek ging omhoog, en de vertelster begon te zingen. Na een aantal minuten kwam er iemand een trap af lopen op het podium, en ik herkende de krulletjes meteen. We zaten best ver weg, maar toch wist ik meteen dat het Freek was. Toen hij begon te zingen wist ik het helemaal zeker, en Caroline fluisterde: 'En, is het Freek?' Ik knikte met een megaglimlach.De voorstelling was echt helemaal geweldig, iedereen kon ontzettend goed zingen en dansen, en er zaten hele leuke grapjes in. Toen de broers van Joseph aan hun vader Jacob gingen vertellen dat Joseph dood was, zong een van de broers: 'Hij is nu bij Jezus' waarop de vertelster vroeg: 'Bij wie?' De broer antwoordde 'Bij Jezus' en de vertelster zei: 'Ja, hallo. Dit is het oude testament hoor!' Ook werden er regelmatig dingen gezegd als 'Je had het kunnen lezen in het Heilige Schrift' of 'We kennen allemaal het boek, en uiteindelijk win je het wel'
Na afloop wilden we graag naar de artiesten uitgang, voor ons alledrie de eerste keer. Ik had op hyves gelezen waar de AU van dit theater was, en dus liepen we rechts om het gebouw heen, waar we al snel een bus zagen staan. Alleen toen er na vijf minuten allemaal bejaarden instapten bedachten we dat het toch niet helemaal de goede bus was. Na verder doorgelopen te zijn kwamen we in een steeg waar ook een grote bus stond, met een van de spelers ernaast. Ik durfde er niet eens naartoe te lopen, want ik was bang dat dat niet mocht. Pas toen ik nog wat andere mensen zag staan liepen we door, en maakten we een praatje met Matthijs. (Een van de deelnemers uit het in mijn vorige blog genoemde programma OZNJ) Na nog eens vijf minuten kwam Robin naar buiten, en na al mijn moed verzameld te hebben zijn we met hem op de foto geweest. Toen het hoogtepunt voor mij: Freek kwam naar buiten! Hij liep achter de bus langs en wilde zo snel mogelijk instappen, want hij vertelde dat hij de hele dag gestaan had en erg moe was. Toch is het gelukt: Mijn doel is bereikt. Ik sta op de foto met Robin en Freek!
En het mooiste is: In juli ga ik nog een keer!