1. Tijdens het debat kon je moties indienen, bijvoorbeeld 'Motion to move into voting procedures' als je vond dat het wel genoeg was geweest. Als iemand anders dan 'Second' zei, werd hij toegewezen. Wij vonden een nieuwe uit, op het moment dat we allemaal honger hadden. Namelijk: 'Motion to move into lunch!' En daarna riep iedereen 'SECOND!' Helaas kon hij niet toegewezen worden, want het was nog niet klaar voor ons..
2. Ik heb het niet meegemaakt, maar van tevoren werden we erop voorbereid dat er admins rondliepen met meetlatten. Je raad nooit waar die voor dienden... Om de lengte van de rokjes van de meisjes op te meten! Tien centimeter boven de knie was de max, anders leidde het te veel af en mocht je de rest van de dag niet meer spreken als ze erg gemeen waren.
3. Het werd een sport om briefjes te sturen. Elk land had notepaper, en als je iets te zeggen had aan een ander land schreef je dat op en dan werd het door de admins opgehaald en bezorgd. Meestal. De admins waren wel een beetje zielig hoor, ze bleven maar rondrennen... Als je een briefje in het Nederlands schreef, werd hij meteen verscheurd. Als je een briefje schreef dat volgens de admins niet zinnig genoeg was, werd hij ook gewoon niet bezorgd. Iemand kreeg zijn briefje een keer terug (ik weet niet meer wie) met een opmerking van de Admin dat ze liever hadden dat er iets serieus geschreven werd, om het debat te bevorderen.
4. Aizo (Die naast mij zat) had een vraag opgeschreven. Noord Korea was een resolutie aan het afkraken, en Aizo vond dat onzin. De vraag was: 'Is the delegate of the DPRK only against this resolution because the situation in it's own country is very bad?' Ik vond dat toch een beetje ongepast, maar iemand had hetzelfde idee als Aizo en vroeg dat dus wel. Daar werd de vertegenwoordiger van Korea toch wel een beetje geïrriteerd over, dus Aizo was blij dat hij hem niet gesteld had.
5. Ik heb eigenlijk een beetje valsgespeeld tijdens de quiz over de verenigde naties, maar als je honger hebt doe je rare dingen. Aizo had een iPhone bij zich (Lang leve die leuke dingen die ik niet mag!) en dus ook internet. We wisten al die vragen echt niet, maar ik vroeg hem of hij wilde opzoeken hoeveel landen er lid waren. Dat is zo'n standaard vraag waarvan ik dacht dat hij wel zou komen. En dat was ook zo! Alleen een beetje opvallend dat we niks wisten, en de énige waren die meteen 'ONE HUNDRED AND NINETY TWO' riepen toen we de beurt kregen.. Maar zo kregen we wel een punt!
Oja, en ik weet dat het een stomme foto is, maar dat bord is dus een placard die je op moest steken als je een vraag had, het woord wilde of je stem uit wilde brengen. En het vlaggetje was gewoon leuk, dus dat wilde ik toch even laten zien.

1 reacties:
HAHAHA Ik vind die Motion to move into lunch echt ge-wel-dig!
Een reactie posten