Eerste werkdag

Tamara: 'Waar ga jij heen?'
Ik: 'Naar mijn werk.'
Tamara: 'Dat heb je helemaal niet.
Ik: 'Echt wel. Bij de Intertoys.'

Zo begon mijn ochtend. Ik was best wel zenuwachtig, want ik wist bij voorbaad al dat iedereen zich aan me zou ergeren omdat ik honderdduizend dingen vroeg en alles meteen weer zou vergeten. Maar gelukkig viel het mee. Ik kwam om vijf voor negen aanfietsen, precies tegelijk met twee andere meisjes. Iedereen deed zijn spullen in een locker en liep de winkel in. De mevrouw waar ik ook sollicitatiegesprek mee had gehad, Iris, was er natuurlijk ook. Ze zei aan het begin: 'Hoi Marissa, leuk dat je er bent. Jij mag vandaag de hele dag bij de kassa staan.' Wow, wacht even. Kassa? Dat mag toch pas vanaf zestien jaar? Maar dat zei ik natuurlijk niet. Ik zei alleen maar dat ik dat heel leuk vond, want ik had het echt niet verwacht. Eerst een beetje de kat uit de boom gekeken, de rest van de dag stond ik er zelfs af en toe alleen. En ik kon het gewoon! En alle meiden (4) waren heel aardig dus het was ook niet erg als ik ze af en toe iets moest vragen. Natuurlijk, zal iedereen nu wel denken, maar als je me kent weet je dat ik altijd zo denk. In de pauze kwam Iris aanlopen met een formulier, dat ik moest invullen. 'Zo, Marissa, bevalt het een beetje?' Ik zei dat ik het echt heel leuk vond, en dat ik nog nooit van mijn leven op één dag zoveel cadeautjes had ingepakt! Toen zei ze dat ik vanaf nu elke zaterdag moest komen en voorlopig nog niet op vrijdagavond, omdat ik ter vervanging ben van een meisje maar die is nog niet weg. Dus zij doet het nog, de komende weken. Toen ik thuis kwam was ik echt gesloopt van het staan de hele dag, maar daar zal je ook wel aan wennen. Aan het einde van de middag mocht ik mijn eigen wachtwoord voor de kassa verzinnen, zodat jij als gebruiker ingelogd wordt. Dat betekent dus dat op alle bonnetjes van klanten die ik help, vanaf volgende week zaterdag mijn naam staat!

Ik werk officieel bij de Intertoys! Hoera!