Irritante buurkat

Donderdagavond. Geloof ik.
Mama: 'Kijk, daar is die kat weer. Hij wordt steeds brutaler. Nou loopt hij over het glas van het serredak!'
Ik: 'Écht? Kijken! Waar? Jemig... Stom beest zeg...'
Papa: 'Doe het zonnescherm naar beneden dan.'
Mama: 'Nee dat is zielig!'
Ik:'Okee'
*Ik draai het knopje om*
Zonnescherm: 'BRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR'
*Kat glijdt naar beneden, naar het randje van het dak, staat op en rent weg*
*Papa en ik, en mama eigenlijk ook, lachen keihard*
Ik: 'Die komt voorlopig vast niet meer terug!'

De kat op de foto is niet dé kat. Maar ik moest toch een foto hebben. We hadden het eigenlijk moeten filmen, het zag er echt geweldig uit! Eigenlijk heel zielig, maargoed. Hij viel er in ieder geval niet vanaf. En hij moet niet zo irritant doen! Hij lokt het gewoon zelf uit! Onze poesjes, Julia en Zara, zijn bang voor hem. Mijn vader is al een paar keer bewapend met een van onze snoesjes de tuin in gegaan, maar dan leggen ze hun oren in hun nek, gaan blazen, en willen zo snel mogelijk weg. En die kat gaat ook blazen, maar loopt daarna weer triomfantelijk door onze tuin. De laatste keer wilde ik onze poesjes niet bang maken, en heb dus maar de tuinslang gepakt. Heb hem geloof ik niet eens geraakt, maar hij vond het in ieder geval niet leuk. En nu zat hij dus weer op het serredak. Rotbeest... Volgende keer gooi ik gewoon een emmer water over hem heen, ofzo!