RSS

donderdag 6 augustus 2009

Mijn allereerste sollicitatie

Vandaag gaf mijn moeder me een uitgescheurde oproep uit de plaatselijke krant. De Intertoys zocht een zaterdaghulp, en aangezien mijn ballet naar vrijdagavond is verplaatst wilde ik graag een baatje voor de zaterdag. Dus dit kwam heel goed uit! De Intertoys bij ons in het dorp is namelijk een hele leuke winkel. Dus ik heb netjes gemaild, en ben erachter gekomen dat ik eigenlijk best wel veel werkervaring heb...
Officieel mag ik natuurlijk nog niet achter de kassa, maar in december word ik 16. Bij mijn moeder op haar werk boek ik facturen van duizenden euro's in, dus of ik dan niet achter de kassa kan staan...? Maargoed. We wachten het gewoon af!
Ik ben in ieder geval heel erg blij.

vrijdag 31 juli 2009

Geslaaaagd!

Joehoe! Ik ben geslaagd voor mijn cambridge examen! Ik heb een B, maar als ik twee punten meer had gehad had ik een A. Ik ben echt superblij! =D

zondag 12 juli 2009

Foto's Joseph

Yves! <3

Freek! (L)
Roy

Mathijs

Nog een keer Joseph

Gisteren ben ik weer naar Joseph geweest, deze keer met mijn moeder, broertje en zusje. Toen het doek omhoog ging voelde ik mijn zusjes hartslag, minstens honderddertig per minuut. De vertelster begon te zingen, en daarna ging er een ding omhoog, hartslag honderdvijftig per minuut. Vervolgens begon ze te stuiteren als een ik weet niet wat, we hadden weer Freek als Joseph! Ik was al een keer geweest, maar zij natuurlijk niet. Het twas echt schattig om te zien! Mijn broertje was trouwens ook helemaal hyper, maar die zat aan de andere kant.

Na afloop van de voorstelling (ik ga niet weer vanalles vertellen, dat heb ik al een keer gedaan in februari) gingen we naar de artiestenuitgang. Het was een stuk drukker dan vorige keer, maar toch nog niet echt superdruk gelukkig. Ik had een stift en het programmaboekje in de aanslag, mijn moeder het fototoestel. Eerst kwam de Farao (Paul Walthaus). Eerste handtekening en foto gescoord! Hij was heel erg aardig, en toen kwam de rest al snel. Deze keer wel op de foto geweest met Matthijs, Robin was er nu niet. Toen Freek naar buiten kwam sprong mijn zusje ongeveer bovenop hem, die moest en zou een foto hebben! Ik heb vorige keer ook over het Freekwoordenboek geschreven, dat ik me daar een beetje voor schaam. Mijn moeder stónd erop dat ik zou vragen of hij het leuk vond en of hij het nog steeds had, maar dat vond ik een beetje gênant want al die dingen die erin stonden waren wel héél erg overdreven... Het gesprek ging als volgt:
Moeder: 'Freek, heb je het woordenboek nog?'
Freek: 'Ja, ik heb het woordenboek nog.'
Moeder: 'Dat heeft zij gemaakt!'
Freek: 'Echt waar? Wat leuk!'
Moeder: 'Maar ze schaamt zich er een beetje voor..'
Freek: 'Niet doen hoor, ik vond het erg grappig!'
En toen werd hij bedolven onder de volgende horde fans.
Dus ik heb handtekeningen en foto's van Roy van Iersel, Freek Bartels, Paul Walthaus, Yves Adang (Dat vind ik toch zo'n schatje... En hij kan SUPERgoed dansen!) Bas Grevelink en Mathijs Pater. Een supergeslaagde avond dus! De foto's post ik zo wel, ga nu mijn fototoestel legen.

woensdag 8 juli 2009

Memorial

We are the world
Heal the world
Afscheidswoorden Paris

maandag 6 juli 2009

Liefde op het eerste gezicht

Geniaal toch? Deze heeft mijn vader gisteren in onze tuin gemaakt. Een slak in innige omhelzing met de tuinstoel. Ik vond hem zo leuk dat ik hem hier maar even met jullie deel.

zondag 5 juli 2009

Zeilkamp

Nou, ik ben weer terug hoor! Al sinds vrijdag, maar eerder had ik nog geen fut om iets te schrijven. Bij deze dus verslag van het zeilkamp in Friesland waar ik met school heen ben geweest.

W0ensdagochtend moesten we om half negen op school verzamelen, om vervolgens om negen uur te vertrekken. Omdat iedereen er al was en in de bus zat, vertrokken we een minuut of tien eerder. Onze buschauffeur heette Marcel en hij was erg grappig, zoals de meeste dat zijn. Om kwart voor elf kwamen we aan in Langweer, Friesland. We moesten onze koffers en tassen eerst over een brug slepen, en toen nog een ladder-achtige trap op. We sliepen namelijk in een herenhuis, op de bovenste verdieping. Nadat de kamers ingedeeld waren en iedereen zijn zeiloutfit had aangetrokken, gingen we naar de eetzaal waar we een soort toespraakje kregen en wat uitleg. De boten werden ingedeeld, de laatste rugzakken ingepakt, nog wat blikjes drinken in de tassen gestopt en toen gingen we. Caroline, Hymne, Jiska, Esther en ik zaten op de boot bij Marcella, een meisje van ongeveer twintig dat al sinds haar zevende zeilt. We hebben ontzettend veel lol gehad en ook veel geleerd. Het was heel erg warm, maar er stond wel genoeg wind. We maakten een trapeze en hangbanden, zodat we lekker boven het water konden hangen. Marcella had ook een radio, dus we hadden lekker muziek bij het zeilen. 's Avonds aten we andijviestamppot, (ja, echt waar!) en daarna gingen we weer zeilen. Om tien uur kwamen we terug, en gingen de meesten douchen en omkleden. Daarna gingen we naar een cafeetje, 'De Tapperij' genaamd. Het was heel klein en rokerig en heet en druk, en de muziek was nou ook niet optimaal, maarja. Friesland, hè? Ik ging dus iets eerder weg dan de meeste andere mensen. Toen ik in mijn bed lag had ik nog steeds het gevoel dat ik op een boot zat.

Om acht uur moesten we aan het ontbijt zitten. Nadat we gegeten hadden moesten we een lunchpakket pakken, dat was al helemaal kant en klaar verpakt. De boten werden opnieuw ingedeeld, deze keer zat ik bij meneer de Vries (Dicky genaamd op het zeilkamp, ik betwijfel of hij dat erg leuk vond..) We zeilden naar Wouds End, een klein dorpje waar we gingen lunchen. het was dertig graden, dus om de tien minuten moesten we insmeren. Vlak voor vertrek richting Langweer vloog mijn zonnebril over boord. Caroline sprong er in haar bikini nog achteraan, maar tevergeefs. Nouja, zo erg was het nou ook weer niet, maar met die hitte toch wel een beetje balen. Toen we net onderweg waren vloog de bril van Dick ook over boord! Omdat hij -6 had zag hij toch bar weinig, dus bij een eilandje waar we gingen zwemmen wisselden we met Lukas en zijn boot, want hij heeft de meeste zeilervaring. Toen belandden we dus bij Mau en Lau (meneer de Vink en meneer Goossens) Het niveau van humor was daar wel heel erg laag, dus we hebben behoorlijk wat gelachen, en weinig gezeild, want ze zetten de motor steeds aan omdat we tegenwind hadden op een kanaal. Jiska en Laurens hadden een watergevecht, dus die waren allebei zeiknat, maar het was dus wel heel grappig. 's Avonds gingen we barbecuen, dat was heel lekker. Toen alles opgeruimd was hadden we eerst een quiz en daarna een bonte avond. Ons groepje won de quiz! Ik wist echt vrij weinig, behalve de hoofdstad van Burkina Faso. Hoe ik daar nou op kwam.... Want dat wist echt niemand! Het was heel erg gezellig. Daarna ging iedereen weer naar hetzelfde café, maar Hymne, een paar andere meiden uit de 3e en een hoop bruggers en ik bleven in het huis. We hadden niet zo veel zin. We hadden wel ontzettend veel lol daar, maar ik was doodmoe!

Eerst moesten alle spullen ingepakt zijn en de kamers schoon, anders mochten we niet naar beneden. Toen alles goedgekeurd was moesten we de tassen in de voorkamer zetten, en wachten tot iedereen er was met het ontbijt. De laatste dag zaten we aan boord bij David, een oud-leerling van het Sorghvliet. We hebben het dus veel over de leraren gehad, wie aardig was en wie niet, en wie er toen ook al waren en wie niet meer, dat was heel gezellig. Omdat er echt totaal geen wind stond hebben we eigenlijk bijna alles op de motor gedaan. We gingen naar Joure, daar lunchen en toen weer terug. Ik ben serieus gewoon in slaap gevallen op de boot! Ik lag op een zwemvest en ik had een stootwil als kussen, zo moe was ik, en het was echt bijna vijfendertig graden... Echt niet te doen dus. Om drie uur zagen we een enorme onweerswolk aankomen, dus iedereen moest snel van het water af. Meteen de boten schoongemaakt en alle spullen binnengebracht, maar nu moesten we dus wel lang niks doen omdat het keihard regende en onweerde, en alle spullen waren al opgeruimd. We aten nasi, en om zes uur gingen we in de bus. Om half zeven vertrokken we naar Den Haag, waar we om half negen aankwamen. Ik was echt helemaal gesloopt, maar het was wel een superzeilkamp!