dinsdag 18 januari 2011
vrijdag 14 januari 2011
dinsdag 11 januari 2011
Announcement
My new best friend...
Vanaf volgende week ben ik de trotse eigenares van een witte Samsung Galaxy S!
Pleased to meet you, my dear <3
Vanaf volgende week ben ik de trotse eigenares van een witte Samsung Galaxy S!
Pleased to meet you, my dear <3
maandag 10 januari 2011
Liefde
4 De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. 5 Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, 6 ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. 7 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – 9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. 10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen. 11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten. 12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. 13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.
Maar deze Engelse versie vond ik op interenet. Het is niet de officiele tekst, maar deze vind ik eigenlijk wel heel erg mooi...
Love is patient; love is kind
and envies no one.
Love is never boastful, nor conceited, nor rude;
never selfish, not quick to take offense.
There is nothing love cannot face;
...there is no limit to its faith,
its hope, and endurance.
In a word, there are three things
that last forever: faith, hope, and love;
but the greatest of them all is love
1 Korintiërs 13: 4-13
8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – 9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. 10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen. 11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten. 12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. 13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.
Maar deze Engelse versie vond ik op interenet. Het is niet de officiele tekst, maar deze vind ik eigenlijk wel heel erg mooi...
Love is patient; love is kind
and envies no one.
Love is never boastful, nor conceited, nor rude;
never selfish, not quick to take offense.
There is nothing love cannot face;
...there is no limit to its faith,
its hope, and endurance.
In a word, there are three things
that last forever: faith, hope, and love;
but the greatest of them all is love
1 Korintiërs 13: 4-13
donderdag 6 januari 2011
Dreiging
Gisteren vulde ik gegevens in om een visum voor Amerika te krijgen. Ik moest enkele vragen beantwoorden waarvan ik dacht: noujaaa zeg! Wat denken ze wel niet?!
Bijvoorbeeld, vraag 1. Hebt u een geestelijke stoornis, gebruikt u drugs of bent u daaraan verslaafd. Well, no.
Deze was ook erg leuk. Heb u wel eens een moreel schadelijke daad gepleegd, bent u ooit aangehouden of veroordeeld? Bent u drugshandelaar? Zoekt u toegang tot de VS om u daar in te laten met criminele of immorele activiteiten? Echt hè, als je daar komt om iets crimineels te doen ga je toch ook geen ja invullen...
Dan nog een ding over fraude, of de toegang ooit is geweigerd, en dan komt de leukste: Of ik betrekkingen met nazi-Duitsland had gehad in de tweede wereldoorlog! Yeahh... Sure. Ik ben 17, maar ach!
Ook als je ooit betrokken bent geweest bij genocide, spionage en terreuraanslagen mag je op het knopje 'Ja' drukken.
Ik geloof dat dat visum wel goed zit, maar ik vroeg me serieus af of er mensen zijn, die dan ook echt op ja drukken ergens. Zouden de terroristen van 9/11 een visum hebben aangevraagd? Dan hebben ze vast behoorlijk gelogen met het invullen van deze gegevens.
Ach, ik hoef me nergens zorgen over te maken, kan rustig overal op nee drukken en ik heb er onwijs veel zin in! Minneapolis, here I come!
Bijvoorbeeld, vraag 1. Hebt u een geestelijke stoornis, gebruikt u drugs of bent u daaraan verslaafd. Well, no.
Deze was ook erg leuk. Heb u wel eens een moreel schadelijke daad gepleegd, bent u ooit aangehouden of veroordeeld? Bent u drugshandelaar? Zoekt u toegang tot de VS om u daar in te laten met criminele of immorele activiteiten? Echt hè, als je daar komt om iets crimineels te doen ga je toch ook geen ja invullen...
Dan nog een ding over fraude, of de toegang ooit is geweigerd, en dan komt de leukste: Of ik betrekkingen met nazi-Duitsland had gehad in de tweede wereldoorlog! Yeahh... Sure. Ik ben 17, maar ach!
Ook als je ooit betrokken bent geweest bij genocide, spionage en terreuraanslagen mag je op het knopje 'Ja' drukken.
Ik geloof dat dat visum wel goed zit, maar ik vroeg me serieus af of er mensen zijn, die dan ook echt op ja drukken ergens. Zouden de terroristen van 9/11 een visum hebben aangevraagd? Dan hebben ze vast behoorlijk gelogen met het invullen van deze gegevens.
Ach, ik hoef me nergens zorgen over te maken, kan rustig overal op nee drukken en ik heb er onwijs veel zin in! Minneapolis, here I come!
zondag 12 december 2010
woensdag 1 december 2010
Utrecht
Afgelopen vrijdag was ik naar de open dag van de Universiteit Utrecht, samen met mijn moeder. Eerst had ik om 10.00 studiekeuze workshop, maar ik besloot dat ik dat eigenlijk helemaal niet nodig had, en mijn schema zat zo vol dat ik liever nog ergens anders ging kijken. Daarna gingen we dus met de bus naar het grootste gebouw waar de meeste studies zitten: de Uithof. Daar zit ook een enorme bibliotheek en alles is heel mooi en groot, ik was erg onder de indruk! Na even rondgelopen te hebben weer met de bus terug naar het centrum, want in het gebouw op de Drift, faculteit geesteswetenschappen, moest ik zijn.
We waren op tijd, en konden dus nog even over de informatiemarkt lopen. Een jongen stond naar mij te zwaaien met een foldertje. Ik liep daar dus - ik wrong me daar dus - door de menigte naartoe. Hij bleek echt, in mijn ogen, de meest nutteloze studie op aarde te doen, Keltische taal en cultuur. Hij was helemaal enthousiast en ging mij in het oud Iers een verhaaltje over ee luie kat voorlezen. Ik vroeg hoeveel mensen dat studeerden, hij zei dat hij in het 4e jaar welgeteld één medestudent had. Ik vroeg wat je er dan mee kon worden, hij vertelde dat hij graag het academische wereldje in wilde. Maar verder eigenlijk niets. Hij was wel cool, die jongen. Ik besloot dus het foldertje mee te nemen. Bij theaterwetenschappen hadden ze een heel boekwerk om de inschrijvingen voor meeloopdagen bij te houden, dat blijkt dus een enorm grote levendige studie te zijn, waarschijnlij musicalfanaten met gebrek aan talent, net als ik. Toch trok het me niet zo heel erg. Want ja, ook hier geldt, wat kun je er dan mee? Door alle mensen eindelijk aan het einde van de gang gekomen, bij Godgeleerdheid, zoals het nu nog heet. Er stonden drie hele enthousiaste leuke meisjes waarmee ik me best kon identificeren. Op hun tafel lag één blaadje voor meeloopdagen, met één inschrijving. We kletsten wat over de studie en de disputen, en hoe leuk ze het wel niet vonden, daarna begon de algemene presentatie. We kregen een minicollege Religiewetenschap van een overenthousiaste man, maar hij vertelde het zo grappig dat het automatisch interessant was. Toen kwam de studieadviseur nog aan het woord, en was het al weer voorbij. Na een kwartiertje pauze begon ronde twee, de verdiepende presentatie. Een studente vertelde over de vakken, de indeling van de drie jaren, de mogelijkheden tot keuzevakken (TE VEEL. Ik kan nooit kiezen, je moet mij dus vooral niet te veel aanbieden want dan wil ik alles. Ik had al wel berekend dat ik Grieks doe en dat dus niet hoef te volgen, dus meer plek heb voor keuzevakken!), en ze liet ook nog een filmpje zien over 'een dag uit het leven van een student theologie'. Er was ook nog een filmpje met visies van 'buitenstaanders' over de studie theologie en godsdienst in het algemeen. Daarna gingen we alweer naar huis.
Ik weet het bijna helemaal zeker: ik ga dit studeren! Nou nog in Amsterdam kijken. (Sorry meneer Blaakmeer, Groningen vind ik toch echt te ver. Daar ga ik mijn master wel doen!)
We waren op tijd, en konden dus nog even over de informatiemarkt lopen. Een jongen stond naar mij te zwaaien met een foldertje. Ik liep daar dus - ik wrong me daar dus - door de menigte naartoe. Hij bleek echt, in mijn ogen, de meest nutteloze studie op aarde te doen, Keltische taal en cultuur. Hij was helemaal enthousiast en ging mij in het oud Iers een verhaaltje over ee luie kat voorlezen. Ik vroeg hoeveel mensen dat studeerden, hij zei dat hij in het 4e jaar welgeteld één medestudent had. Ik vroeg wat je er dan mee kon worden, hij vertelde dat hij graag het academische wereldje in wilde. Maar verder eigenlijk niets. Hij was wel cool, die jongen. Ik besloot dus het foldertje mee te nemen. Bij theaterwetenschappen hadden ze een heel boekwerk om de inschrijvingen voor meeloopdagen bij te houden, dat blijkt dus een enorm grote levendige studie te zijn, waarschijnlij musicalfanaten met gebrek aan talent, net als ik. Toch trok het me niet zo heel erg. Want ja, ook hier geldt, wat kun je er dan mee? Door alle mensen eindelijk aan het einde van de gang gekomen, bij Godgeleerdheid, zoals het nu nog heet. Er stonden drie hele enthousiaste leuke meisjes waarmee ik me best kon identificeren. Op hun tafel lag één blaadje voor meeloopdagen, met één inschrijving. We kletsten wat over de studie en de disputen, en hoe leuk ze het wel niet vonden, daarna begon de algemene presentatie. We kregen een minicollege Religiewetenschap van een overenthousiaste man, maar hij vertelde het zo grappig dat het automatisch interessant was. Toen kwam de studieadviseur nog aan het woord, en was het al weer voorbij. Na een kwartiertje pauze begon ronde twee, de verdiepende presentatie. Een studente vertelde over de vakken, de indeling van de drie jaren, de mogelijkheden tot keuzevakken (TE VEEL. Ik kan nooit kiezen, je moet mij dus vooral niet te veel aanbieden want dan wil ik alles. Ik had al wel berekend dat ik Grieks doe en dat dus niet hoef te volgen, dus meer plek heb voor keuzevakken!), en ze liet ook nog een filmpje zien over 'een dag uit het leven van een student theologie'. Er was ook nog een filmpje met visies van 'buitenstaanders' over de studie theologie en godsdienst in het algemeen. Daarna gingen we alweer naar huis.
Ik weet het bijna helemaal zeker: ik ga dit studeren! Nou nog in Amsterdam kijken. (Sorry meneer Blaakmeer, Groningen vind ik toch echt te ver. Daar ga ik mijn master wel doen!)