Dromen
Het scheuren van de nacht bij een
nieuwe dag en dan je ogen dicht doen
want alles is nog zo heerlijk donker.
Kreukels van de nacht,
resten van gister en alles
wat er toen nog was.
Je neus verborgen in een warm kussen,
met je ogen dicht wordt het buiten nooit meer licht.
Laat de sterren maar naar beneden
komen, je hebt meer wensen dan je ooit
had kunnen dromen. Maar bovenal - ... -
En nog even spreek je het niet uit - klampt je
vast aan de laatsten flarden droom, je bent nog
ver weg en je lichaam is nog niet wakker.
donderdag 28 oktober 2010
vrijdag 15 oktober 2010
Jongeren Voor Armenie inloopavond
Allemaal komen als je tijd hebt! Zeker de moeite waard. Op z'n minst moet iedereen het filmpje kijken. Ik krijg er weer helemaal het Armenië gevoel van! Dit liedje hebben wij daar grijs gedraaid. Ik wil terug! xxx
maandag 4 oktober 2010
zondag 3 oktober 2010
Slapen in een kerk
Vanacht heb ik in de paleiskerk geslapen, dat kwam namelijk zo.
Het is nu in Den Haag Kamermuziekfestival. Met kunstvak hadden we een workshop over kamermuziek gekregen van Eva Stegeman, de artistiek leidster van het hele festival. Daarom kregen we allemaal een vrijkaartje voor iets uit het programma, en samen met Godelieve en Zjuul besloot ik dat een sleepover concert echt wel leuk klonk.
Zaterdagochtend stond ik om negen uur op mijn werk, om vier uur werd ik opgehaald want we gingen naar een etentje in Leiden, mijn opa en oma waren 45 jaar getrouwd! Het buffet was heel lekker en het was leuk om iedereen weer te zien. Om kwart over acht reed ik doodmoe en snipverkouden naar Den Haag, en tot overmaat van ramp had Godelieve mijn voicemail ingesproken met de mededeling dat ze het heel druk had, nu een etentje in Utrecht had en een nacht goed moest slapen: kortom, ze ging niet. Ik dus huilend teruggebeld, omdat ik er even helemaal doorheen zat, en ze zei dat ik dan ook maar niet moest gaan, en dat ik echt nog wel kon afzeggen, maar ik vond van niet. Ik had Zjuul namelijk beloofd dat ik ook ging, en er waren al kaartjes geregeld. Eenmaal in Den Haag zag je overal mensen met matjes en slaapzakken lopen, erg grappig. Mevrouw Wamsteeker was er ook, maar die bleef niet slapen omdat ze erg ziek was. Zjuul bleek er al een uur te zijn omdat hij de tijd verkeerd onthouden had. De rest van de groep kwam niet opdagen, wat betekende dat ik alleen met Zjuul overbleef.
Om half tien begon het concert, in het midden van de kerk stonden een aantal muziekstandaards in een circel, en daarom heen lagen vier perzische tapijten met kussens. Aan de zijkanten stonden ook nog twee rijen met stoelen, maar wij gingen natuurlijk lekker op de kussens liggen. Het was echt hele mooie muziek, een aantal dingen herkenden we van de workshop. Rond kwart over elf was het afgelopen, en gingen de normale concertmensen naar huis. De slaapmensen gingen matjes neerleggen en luchtbedden oppompen, een supergrappig gezicht. Toen iedereen in zijn bedje lag, rond kwart voor twaalf, begonnen de musici weer te spelen. Er waren acht stukken gespeeld, maar ik geloof dat ik na de vierde of vijfde in slaap gevallen ben (er was een zingende zaag, weetje hoe cool!). 's Ochtends werden we wakker van heel zacht gitaarspel, en kregen we nog een ochtendconcert. Ik ben nog nooit zo lekker wakkergeworden. Alles bij elkaar, de instrumenten, de lichtshow met supermooie kleuren, de zang en afbeeldingen die op de muur geprojecteerd werden, maakten het onvergetelijk. Het ontbijt was ook heel lekker! Er hing echt een geweldige sfeer. Om tien uur stond ik doodmoe voor de deur van mijn huis.
Als het volgend jaar weer is, ga ik zeker weer. Ik ben zó blij dat ik gegaan ben! Nu hopen dat ik niet ziek word.
Het is nu in Den Haag Kamermuziekfestival. Met kunstvak hadden we een workshop over kamermuziek gekregen van Eva Stegeman, de artistiek leidster van het hele festival. Daarom kregen we allemaal een vrijkaartje voor iets uit het programma, en samen met Godelieve en Zjuul besloot ik dat een sleepover concert echt wel leuk klonk.
Zaterdagochtend stond ik om negen uur op mijn werk, om vier uur werd ik opgehaald want we gingen naar een etentje in Leiden, mijn opa en oma waren 45 jaar getrouwd! Het buffet was heel lekker en het was leuk om iedereen weer te zien. Om kwart over acht reed ik doodmoe en snipverkouden naar Den Haag, en tot overmaat van ramp had Godelieve mijn voicemail ingesproken met de mededeling dat ze het heel druk had, nu een etentje in Utrecht had en een nacht goed moest slapen: kortom, ze ging niet. Ik dus huilend teruggebeld, omdat ik er even helemaal doorheen zat, en ze zei dat ik dan ook maar niet moest gaan, en dat ik echt nog wel kon afzeggen, maar ik vond van niet. Ik had Zjuul namelijk beloofd dat ik ook ging, en er waren al kaartjes geregeld. Eenmaal in Den Haag zag je overal mensen met matjes en slaapzakken lopen, erg grappig. Mevrouw Wamsteeker was er ook, maar die bleef niet slapen omdat ze erg ziek was. Zjuul bleek er al een uur te zijn omdat hij de tijd verkeerd onthouden had. De rest van de groep kwam niet opdagen, wat betekende dat ik alleen met Zjuul overbleef.
Om half tien begon het concert, in het midden van de kerk stonden een aantal muziekstandaards in een circel, en daarom heen lagen vier perzische tapijten met kussens. Aan de zijkanten stonden ook nog twee rijen met stoelen, maar wij gingen natuurlijk lekker op de kussens liggen. Het was echt hele mooie muziek, een aantal dingen herkenden we van de workshop. Rond kwart over elf was het afgelopen, en gingen de normale concertmensen naar huis. De slaapmensen gingen matjes neerleggen en luchtbedden oppompen, een supergrappig gezicht. Toen iedereen in zijn bedje lag, rond kwart voor twaalf, begonnen de musici weer te spelen. Er waren acht stukken gespeeld, maar ik geloof dat ik na de vierde of vijfde in slaap gevallen ben (er was een zingende zaag, weetje hoe cool!). 's Ochtends werden we wakker van heel zacht gitaarspel, en kregen we nog een ochtendconcert. Ik ben nog nooit zo lekker wakkergeworden. Alles bij elkaar, de instrumenten, de lichtshow met supermooie kleuren, de zang en afbeeldingen die op de muur geprojecteerd werden, maakten het onvergetelijk. Het ontbijt was ook heel lekker! Er hing echt een geweldige sfeer. Om tien uur stond ik doodmoe voor de deur van mijn huis.
Als het volgend jaar weer is, ga ik zeker weer. Ik ben zó blij dat ik gegaan ben! Nu hopen dat ik niet ziek word.
woensdag 29 september 2010
Vreemde dag
Vandaag is een vreemde dag. Vanochtend had ik de eerste twee uur gewoon normaal les. Daarna twee tussenuren, want economie viel uit. Daarna had ik geschiedenis. Ik dus braaf met al mijn spullen naar de les, en ik vertelde meneer Verhoeven dat ik er vorige week niet was en dat ik waarschijnlijk een aantal stencils en opdrachten gemist heb.
Wat er toen gebeurde was raar, ik mocht niet de les in want ik had een stuk film gemist. De film was te mooi en gedetailleerd om af te kijken zonder het middenstuk gezien te hebben, dus gaat hij de film kopiëren zodat ik en nog twee anderen hem thuis kunnen kijken. Ook niet erg natuurlijk, maar toen had ik dus nóg een tussenuur. En nu dus alweer, 4 tussenuren achter elkaar, een nieuw record!
Nu heb ik dus al lang al mijn huiswerk af, mijn leesboek voor Nederlands ben ik zat, en zometeen heb ik gym. We gaan rugbyen op het strand (hoe schrijf je dat?!) en ik geloof niet dat ik daar erg goed in ben. Maar het wordt vast wel leuk, het is goed weer gelukkig. Vanavond eindelijk even rust.
En morgen... Niet naar school, maar naar Utrecht met Gwendolyn, mevrouw Rodenburg en misschien ook nog meneer Rookmaaker voor de landelijke gymnasiumdag! Geen idee wat we precies gaan doen maar het lijkt me erg leuk.
Ciao!
Wat er toen gebeurde was raar, ik mocht niet de les in want ik had een stuk film gemist. De film was te mooi en gedetailleerd om af te kijken zonder het middenstuk gezien te hebben, dus gaat hij de film kopiëren zodat ik en nog twee anderen hem thuis kunnen kijken. Ook niet erg natuurlijk, maar toen had ik dus nóg een tussenuur. En nu dus alweer, 4 tussenuren achter elkaar, een nieuw record!
Nu heb ik dus al lang al mijn huiswerk af, mijn leesboek voor Nederlands ben ik zat, en zometeen heb ik gym. We gaan rugbyen op het strand (hoe schrijf je dat?!) en ik geloof niet dat ik daar erg goed in ben. Maar het wordt vast wel leuk, het is goed weer gelukkig. Vanavond eindelijk even rust.
En morgen... Niet naar school, maar naar Utrecht met Gwendolyn, mevrouw Rodenburg en misschien ook nog meneer Rookmaaker voor de landelijke gymnasiumdag! Geen idee wat we precies gaan doen maar het lijkt me erg leuk.
Ciao!
