Dit is moeilijk

Lieve allemaal. Jullie weten vast niet hoe moeilijk het is om op papier zo geweldig goed leuk gezellig en spontaan over te komen als ik in het echt ben. Nee, okee, dat is een grapje, maar hoe verwoord je in hemelsnaam je eigen karakter? En iedereen die mij een beetje kent weet hoe hyper ik ben over het UWC, maar zet maar eens in een motivatiebrief waaróm je dat dan wil. Dat is dus heel moeilijk.

Goed, ik had als deadline met mezelf vandaag, maar over de vraag 'Hoe ga je na die twee jaar op een UWC de idealen in de praktijk brengen?' moet ik toch nog maar een nachtje slapen. Gisteren voor de tweede keer naar de open dag geweest, maar nu mag ik me ook daadwerkelijk gaan inschrijven, vorig jaar nog niet. Dus nu was de grote vraag: welk college komt er op nummer één? Ik twijfel zo erg! Uiteindelijk maakt dat nou juist het minste uit, omdat zij toch voor je kiezen, maar toch... De strijd gaat tussen Noorwegen, Italië, Wales en Canada, ze zijn allemaal leuk maar allemaal op een andere manier. Door de blogs van huidige leerlingen krijg je toch weer een ander beeld van hoe het in zijn werk gaat op een college, dus daar moet ik even kritisch naar kijken.

De enveloppen van mevrouw Hagoort en mevrouw Visser zitten netjes dichtgeplakt in De Grote Envelop. Nu moet ik die van mijn ouders nog even op spelling doorlezen, en kijken of het niet al te perfect en ideaal is, dan kan die er ook bij. En dan ik nog... Gelukkig ben ik al bijna helemaal klaar, alleen nog die ene vraag, mijn motivatie afmaken en de voorkeuren invullen. Je mag trouwens ook zeggen waar je niét heen wil, dat is niet zo moeilijk. (Maastricht!)

Woensdagavond moet alles af en geprint zijn, want donderdag stuurt mijn moeder het via haar werk op. (Dan weet ik zeker dat het goed en snel aankomt.) 27 januari is de grote dag, dan moet alles binnen zijn en begint het wachten op de eerste uitslag... die krijg ik al begin februari gelukkig, dus dat wordt heel spannend!

Oja, ik moet ook nog even naar school tussendoor, zou ik toch bijna vergeten.