We zitten de eerste week in de buurt van Yerevan, in een kindertehuis dat Vanadzor heet. Er wonen daar ongeveer honderd kinderen van 0 tot 18 jaar. Er zijn daar twee projecten die we uit hopen te gaan voeren. Alleereerst laten we door een plaatselijke aannemer een waterleiding aanleggen, het schone water moet nu met tanks worden gebracht en het kindertehuis heeft zelf geen geld om zo'n project op te zetten. Wij zorgen dus voor de financiële ondersteuning. Het tweede project is de babyafdeling opknappen. Dit gaan wij zelf doen, met hulp van vrijwilligers die in Armenië werken voor een vrouw uit Pijnacker, zij heeft al heel veel projecten opgezet in Armenië, en woont daar ook al best lang. We gaan bijvoorbeeld, verven, tegelen, en opnieuw inrichten. Ook hopen we een ruimte te maken waar famillie en kinderen elkaar kunnen ontmoeten.
Het tweede kindertehuis staat in Kharbed, en in dit tehuis wonen 265 kinderen met een verstandelijke of lichamelijke beperking. Hier gaan we vooral meedraaien in de dagelijkse begeleiding, en het helpen bij sport en spelmiddagen, meegaan op zomerkamp (bewegingstherapie), en verder helpen bij de dagelijkse werkzaamheden in de keuken en de gebouwen.
Alle spullen die we daar kunnen kopen worden natuurlijk daar gekocht, om de ondernemers economisch te ondersteunen en omdat vervoer vanuit Nederland erg duur is. We hebben nu als doel om 40.000 euro op te halen, (en we zijn al over de helft!) dus organiseren we allerlei acties om geld in te zamelen en meer bekendheid te krijgen.
Dat is nogal wat, hè? Het voelt zo goed om niet twee weken in Frankrijk bij het zwembad te hangen maar om me echt in te zetten voor iets goeds. Als iemand verder nog vragen heeft, gewoon stellen! Ik vind het ontzettend leuk om erover te vertellen. Ik kan nu al niet wachten! We hebben ook als groep een blog die we bijhouden: http://jongerenvoorarmenie.waarbenjij.nu
We waren in de V&D, bij de afdeling van die winkel. Er was een rek met zwaar afgeprijsde artikelen, en tussen die artikelen hing een jurk. Maat XS, want dat past natuurlijk niemand (en ik wel, hoera!) Ik zal geen prijzen noemen, maar om een idee te geven, ik kocht hem voor minder dan de helft. (En prijzen variëren meestal van 70 tot 100 euro voor een jurkje.) Dus ik was echt dolgelukkig. We gingen daarna ook nog even in de échte winkel kijken, waar ze natuurlijk veel meer hebben. Mijn moeder was zwaar onder de indruk, ze vond het echt een heel leuk merk, en ze vond ook dat het mij heel leuk stond. Gelukkig maar. We liepen tegen de zomerjassen aan, en keken even naar de prijs. Laat ik het erop houden dat het bijna drie keer mijn maandsalaris was. Toch was er één jas die ik niet meer uit mijn hoofd kreeg. Allemaal verschillende lapjes groene stof, het zag eruit alsof ik een jas van een chinese keizer aan had. Allemaal verschillende knopen, echt ongelofelijk mooi... Ik ging hem passen. Mijn moeder vond hem geweldig. Ze wilde best meebetalen. Dus toen was het voor mij nog maar een keer mijn maandsalaris! Dat scheelt. En hij is prachtig, echt niet normaal. En dit is hem:
