zondag 12 december 2010
woensdag 1 december 2010
Utrecht
Afgelopen vrijdag was ik naar de open dag van de Universiteit Utrecht, samen met mijn moeder. Eerst had ik om 10.00 studiekeuze workshop, maar ik besloot dat ik dat eigenlijk helemaal niet nodig had, en mijn schema zat zo vol dat ik liever nog ergens anders ging kijken. Daarna gingen we dus met de bus naar het grootste gebouw waar de meeste studies zitten: de Uithof. Daar zit ook een enorme bibliotheek en alles is heel mooi en groot, ik was erg onder de indruk! Na even rondgelopen te hebben weer met de bus terug naar het centrum, want in het gebouw op de Drift, faculteit geesteswetenschappen, moest ik zijn.
We waren op tijd, en konden dus nog even over de informatiemarkt lopen. Een jongen stond naar mij te zwaaien met een foldertje. Ik liep daar dus - ik wrong me daar dus - door de menigte naartoe. Hij bleek echt, in mijn ogen, de meest nutteloze studie op aarde te doen, Keltische taal en cultuur. Hij was helemaal enthousiast en ging mij in het oud Iers een verhaaltje over ee luie kat voorlezen. Ik vroeg hoeveel mensen dat studeerden, hij zei dat hij in het 4e jaar welgeteld één medestudent had. Ik vroeg wat je er dan mee kon worden, hij vertelde dat hij graag het academische wereldje in wilde. Maar verder eigenlijk niets. Hij was wel cool, die jongen. Ik besloot dus het foldertje mee te nemen. Bij theaterwetenschappen hadden ze een heel boekwerk om de inschrijvingen voor meeloopdagen bij te houden, dat blijkt dus een enorm grote levendige studie te zijn, waarschijnlij musicalfanaten met gebrek aan talent, net als ik. Toch trok het me niet zo heel erg. Want ja, ook hier geldt, wat kun je er dan mee? Door alle mensen eindelijk aan het einde van de gang gekomen, bij Godgeleerdheid, zoals het nu nog heet. Er stonden drie hele enthousiaste leuke meisjes waarmee ik me best kon identificeren. Op hun tafel lag één blaadje voor meeloopdagen, met één inschrijving. We kletsten wat over de studie en de disputen, en hoe leuk ze het wel niet vonden, daarna begon de algemene presentatie. We kregen een minicollege Religiewetenschap van een overenthousiaste man, maar hij vertelde het zo grappig dat het automatisch interessant was. Toen kwam de studieadviseur nog aan het woord, en was het al weer voorbij. Na een kwartiertje pauze begon ronde twee, de verdiepende presentatie. Een studente vertelde over de vakken, de indeling van de drie jaren, de mogelijkheden tot keuzevakken (TE VEEL. Ik kan nooit kiezen, je moet mij dus vooral niet te veel aanbieden want dan wil ik alles. Ik had al wel berekend dat ik Grieks doe en dat dus niet hoef te volgen, dus meer plek heb voor keuzevakken!), en ze liet ook nog een filmpje zien over 'een dag uit het leven van een student theologie'. Er was ook nog een filmpje met visies van 'buitenstaanders' over de studie theologie en godsdienst in het algemeen. Daarna gingen we alweer naar huis.
Ik weet het bijna helemaal zeker: ik ga dit studeren! Nou nog in Amsterdam kijken. (Sorry meneer Blaakmeer, Groningen vind ik toch echt te ver. Daar ga ik mijn master wel doen!)
We waren op tijd, en konden dus nog even over de informatiemarkt lopen. Een jongen stond naar mij te zwaaien met een foldertje. Ik liep daar dus - ik wrong me daar dus - door de menigte naartoe. Hij bleek echt, in mijn ogen, de meest nutteloze studie op aarde te doen, Keltische taal en cultuur. Hij was helemaal enthousiast en ging mij in het oud Iers een verhaaltje over ee luie kat voorlezen. Ik vroeg hoeveel mensen dat studeerden, hij zei dat hij in het 4e jaar welgeteld één medestudent had. Ik vroeg wat je er dan mee kon worden, hij vertelde dat hij graag het academische wereldje in wilde. Maar verder eigenlijk niets. Hij was wel cool, die jongen. Ik besloot dus het foldertje mee te nemen. Bij theaterwetenschappen hadden ze een heel boekwerk om de inschrijvingen voor meeloopdagen bij te houden, dat blijkt dus een enorm grote levendige studie te zijn, waarschijnlij musicalfanaten met gebrek aan talent, net als ik. Toch trok het me niet zo heel erg. Want ja, ook hier geldt, wat kun je er dan mee? Door alle mensen eindelijk aan het einde van de gang gekomen, bij Godgeleerdheid, zoals het nu nog heet. Er stonden drie hele enthousiaste leuke meisjes waarmee ik me best kon identificeren. Op hun tafel lag één blaadje voor meeloopdagen, met één inschrijving. We kletsten wat over de studie en de disputen, en hoe leuk ze het wel niet vonden, daarna begon de algemene presentatie. We kregen een minicollege Religiewetenschap van een overenthousiaste man, maar hij vertelde het zo grappig dat het automatisch interessant was. Toen kwam de studieadviseur nog aan het woord, en was het al weer voorbij. Na een kwartiertje pauze begon ronde twee, de verdiepende presentatie. Een studente vertelde over de vakken, de indeling van de drie jaren, de mogelijkheden tot keuzevakken (TE VEEL. Ik kan nooit kiezen, je moet mij dus vooral niet te veel aanbieden want dan wil ik alles. Ik had al wel berekend dat ik Grieks doe en dat dus niet hoef te volgen, dus meer plek heb voor keuzevakken!), en ze liet ook nog een filmpje zien over 'een dag uit het leven van een student theologie'. Er was ook nog een filmpje met visies van 'buitenstaanders' over de studie theologie en godsdienst in het algemeen. Daarna gingen we alweer naar huis.
Ik weet het bijna helemaal zeker: ik ga dit studeren! Nou nog in Amsterdam kijken. (Sorry meneer Blaakmeer, Groningen vind ik toch echt te ver. Daar ga ik mijn master wel doen!)
maandag 8 november 2010
Filosofie
Vandaag had ik het prachtige vak filosofie. Maarliefst twee uur achter elkaar. Weliswaar niet zo lang als anders door het verkortte rooster, maar twee keer vijftige minuten is ook wel erg lang. Deze twee keer veertig minuten waren echt uitermate interessant. God bestaat namelijk.
Zo, nu wel weer genoeg stoffig taalgebruik, maar echt, God bestaat. Dat is bewezen. En ik houd dat vol totdat het tegendeel is bewezen. En in de afgelopen 1000 jaar aan filosofie is het nog niemand gelukt. Ik ga de prachtige theorie ook even hier delen. Mijn schrift ligt in mijn locker, de manier van formuleren die meneer Blaakmeer gebruikte was natuurlijk veel leuker. Het had iets van Roald Dahl, de gvr werd bij ons het wezen gdngkw (groter dan niet gedacht kan worden) oid. Mijn formulering van wat zo mooi het 'ontologisch godsbewijs' heet komt dus van wikipedia:
1. God is, per definitie, het volmaaktste wezen dat denkbaar is. God is 'iets, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden' en God is 'datgene, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden'
2. Het is beter te bestaan dan niet te bestaan, dus iets wat niet bestaat kan nooit volmaakt zijn.
3. Een niet bestaande God is minder volmaakt dan een bestaande.
4. Dus moet God bestaan.
BANG. En dan zegt Kant leuk: ja, maar wacht eens even, iets dat niet bestaat kan niet volmaakt zijn. (Nou, niet letterlijk. Dit is wat wiki zegt: De opvatting over het Godsbewijs is als een rode draad in de kritieken van Kant aanwezig. In zijn kritieken betoogt Kant dat een Godsbewijs volgens de zuivere rede onmogelijk is. Ondanks dat bleef hij echter voluit theïst. Al kan de rede het bestaan van God niet bewijzen door de transcendentale theologie, de moraaltheologie kan in deze leemte voorzien. Als de moraaltheologie het bewijs levert van het bestaan van God, blijkt het begrip van God in de rede onmisbaar: "zij [de zuivere rede] bepaalt namelijk het begrip van de moraaltheologie.) Ha! Kant was dus zelf ook gewoon overtuigd van het bestaan van God, alleen hij vind dat het niet bewezen kan/mag worden. Tja. Dat kan natuurlijk ook.
Dan droeg meneer Blaakmeer ons ook nog op om over het volgende na te denken: 'Perfectie kan niet niet bestaan.' Oef. Dat is een lastige. Perfectie bestaat dus. Maar is het ook denkbaar dat niets perfect is? Blijkbaar niet. Waarom niet? Als perfectie niet bestond had de mens ook niet iets om echt naar te streven, mensen streven toch altijd naar het perfecte. Ik ben een perfectionist. Maar ik bereik het nooit. Ik ben uiteindelijk tevreden, maar perfect is het niet. Toch bestaat perfectie wel. Maar wát is er dan perfect? Wordt vervolgd...
PS. Ik moet een gedichtenworkshop gaan geven met de Sport en Cultuurdagen. Help! Ik vind het wel heel leuk maar ik heb echt geen idee wat ik dan zou moeten doen. Als er überhaupt iemand voor kiest..
Zo, nu wel weer genoeg stoffig taalgebruik, maar echt, God bestaat. Dat is bewezen. En ik houd dat vol totdat het tegendeel is bewezen. En in de afgelopen 1000 jaar aan filosofie is het nog niemand gelukt. Ik ga de prachtige theorie ook even hier delen. Mijn schrift ligt in mijn locker, de manier van formuleren die meneer Blaakmeer gebruikte was natuurlijk veel leuker. Het had iets van Roald Dahl, de gvr werd bij ons het wezen gdngkw (groter dan niet gedacht kan worden) oid. Mijn formulering van wat zo mooi het 'ontologisch godsbewijs' heet komt dus van wikipedia:
1. God is, per definitie, het volmaaktste wezen dat denkbaar is. God is 'iets, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden' en God is 'datgene, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden'
2. Het is beter te bestaan dan niet te bestaan, dus iets wat niet bestaat kan nooit volmaakt zijn.
3. Een niet bestaande God is minder volmaakt dan een bestaande.
4. Dus moet God bestaan.
BANG. En dan zegt Kant leuk: ja, maar wacht eens even, iets dat niet bestaat kan niet volmaakt zijn. (Nou, niet letterlijk. Dit is wat wiki zegt: De opvatting over het Godsbewijs is als een rode draad in de kritieken van Kant aanwezig. In zijn kritieken betoogt Kant dat een Godsbewijs volgens de zuivere rede onmogelijk is. Ondanks dat bleef hij echter voluit theïst. Al kan de rede het bestaan van God niet bewijzen door de transcendentale theologie, de moraaltheologie kan in deze leemte voorzien. Als de moraaltheologie het bewijs levert van het bestaan van God, blijkt het begrip van God in de rede onmisbaar: "zij [de zuivere rede] bepaalt namelijk het begrip van de moraaltheologie.) Ha! Kant was dus zelf ook gewoon overtuigd van het bestaan van God, alleen hij vind dat het niet bewezen kan/mag worden. Tja. Dat kan natuurlijk ook.
Dan droeg meneer Blaakmeer ons ook nog op om over het volgende na te denken: 'Perfectie kan niet niet bestaan.' Oef. Dat is een lastige. Perfectie bestaat dus. Maar is het ook denkbaar dat niets perfect is? Blijkbaar niet. Waarom niet? Als perfectie niet bestond had de mens ook niet iets om echt naar te streven, mensen streven toch altijd naar het perfecte. Ik ben een perfectionist. Maar ik bereik het nooit. Ik ben uiteindelijk tevreden, maar perfect is het niet. Toch bestaat perfectie wel. Maar wát is er dan perfect? Wordt vervolgd...
PS. Ik moet een gedichtenworkshop gaan geven met de Sport en Cultuurdagen. Help! Ik vind het wel heel leuk maar ik heb echt geen idee wat ik dan zou moeten doen. Als er überhaupt iemand voor kiest..
donderdag 28 oktober 2010
Gedicht
Dromen
Het scheuren van de nacht bij een
nieuwe dag en dan je ogen dicht doen
want alles is nog zo heerlijk donker.
Kreukels van de nacht,
resten van gister en alles
wat er toen nog was.
Je neus verborgen in een warm kussen,
met je ogen dicht wordt het buiten nooit meer licht.
Laat de sterren maar naar beneden
komen, je hebt meer wensen dan je ooit
had kunnen dromen. Maar bovenal - ... -
En nog even spreek je het niet uit - klampt je
vast aan de laatsten flarden droom, je bent nog
ver weg en je lichaam is nog niet wakker.
Het scheuren van de nacht bij een
nieuwe dag en dan je ogen dicht doen
want alles is nog zo heerlijk donker.
Kreukels van de nacht,
resten van gister en alles
wat er toen nog was.
Je neus verborgen in een warm kussen,
met je ogen dicht wordt het buiten nooit meer licht.
Laat de sterren maar naar beneden
komen, je hebt meer wensen dan je ooit
had kunnen dromen. Maar bovenal - ... -
En nog even spreek je het niet uit - klampt je
vast aan de laatsten flarden droom, je bent nog
ver weg en je lichaam is nog niet wakker.
vrijdag 15 oktober 2010
Jongeren Voor Armenie inloopavond
Allemaal komen als je tijd hebt! Zeker de moeite waard. Op z'n minst moet iedereen het filmpje kijken. Ik krijg er weer helemaal het Armenië gevoel van! Dit liedje hebben wij daar grijs gedraaid. Ik wil terug! xxx
maandag 4 oktober 2010
zondag 3 oktober 2010
Slapen in een kerk
Vanacht heb ik in de paleiskerk geslapen, dat kwam namelijk zo.
Het is nu in Den Haag Kamermuziekfestival. Met kunstvak hadden we een workshop over kamermuziek gekregen van Eva Stegeman, de artistiek leidster van het hele festival. Daarom kregen we allemaal een vrijkaartje voor iets uit het programma, en samen met Godelieve en Zjuul besloot ik dat een sleepover concert echt wel leuk klonk.
Zaterdagochtend stond ik om negen uur op mijn werk, om vier uur werd ik opgehaald want we gingen naar een etentje in Leiden, mijn opa en oma waren 45 jaar getrouwd! Het buffet was heel lekker en het was leuk om iedereen weer te zien. Om kwart over acht reed ik doodmoe en snipverkouden naar Den Haag, en tot overmaat van ramp had Godelieve mijn voicemail ingesproken met de mededeling dat ze het heel druk had, nu een etentje in Utrecht had en een nacht goed moest slapen: kortom, ze ging niet. Ik dus huilend teruggebeld, omdat ik er even helemaal doorheen zat, en ze zei dat ik dan ook maar niet moest gaan, en dat ik echt nog wel kon afzeggen, maar ik vond van niet. Ik had Zjuul namelijk beloofd dat ik ook ging, en er waren al kaartjes geregeld. Eenmaal in Den Haag zag je overal mensen met matjes en slaapzakken lopen, erg grappig. Mevrouw Wamsteeker was er ook, maar die bleef niet slapen omdat ze erg ziek was. Zjuul bleek er al een uur te zijn omdat hij de tijd verkeerd onthouden had. De rest van de groep kwam niet opdagen, wat betekende dat ik alleen met Zjuul overbleef.
Om half tien begon het concert, in het midden van de kerk stonden een aantal muziekstandaards in een circel, en daarom heen lagen vier perzische tapijten met kussens. Aan de zijkanten stonden ook nog twee rijen met stoelen, maar wij gingen natuurlijk lekker op de kussens liggen. Het was echt hele mooie muziek, een aantal dingen herkenden we van de workshop. Rond kwart over elf was het afgelopen, en gingen de normale concertmensen naar huis. De slaapmensen gingen matjes neerleggen en luchtbedden oppompen, een supergrappig gezicht. Toen iedereen in zijn bedje lag, rond kwart voor twaalf, begonnen de musici weer te spelen. Er waren acht stukken gespeeld, maar ik geloof dat ik na de vierde of vijfde in slaap gevallen ben (er was een zingende zaag, weetje hoe cool!). 's Ochtends werden we wakker van heel zacht gitaarspel, en kregen we nog een ochtendconcert. Ik ben nog nooit zo lekker wakkergeworden. Alles bij elkaar, de instrumenten, de lichtshow met supermooie kleuren, de zang en afbeeldingen die op de muur geprojecteerd werden, maakten het onvergetelijk. Het ontbijt was ook heel lekker! Er hing echt een geweldige sfeer. Om tien uur stond ik doodmoe voor de deur van mijn huis.
Als het volgend jaar weer is, ga ik zeker weer. Ik ben zó blij dat ik gegaan ben! Nu hopen dat ik niet ziek word.
Het is nu in Den Haag Kamermuziekfestival. Met kunstvak hadden we een workshop over kamermuziek gekregen van Eva Stegeman, de artistiek leidster van het hele festival. Daarom kregen we allemaal een vrijkaartje voor iets uit het programma, en samen met Godelieve en Zjuul besloot ik dat een sleepover concert echt wel leuk klonk.
Zaterdagochtend stond ik om negen uur op mijn werk, om vier uur werd ik opgehaald want we gingen naar een etentje in Leiden, mijn opa en oma waren 45 jaar getrouwd! Het buffet was heel lekker en het was leuk om iedereen weer te zien. Om kwart over acht reed ik doodmoe en snipverkouden naar Den Haag, en tot overmaat van ramp had Godelieve mijn voicemail ingesproken met de mededeling dat ze het heel druk had, nu een etentje in Utrecht had en een nacht goed moest slapen: kortom, ze ging niet. Ik dus huilend teruggebeld, omdat ik er even helemaal doorheen zat, en ze zei dat ik dan ook maar niet moest gaan, en dat ik echt nog wel kon afzeggen, maar ik vond van niet. Ik had Zjuul namelijk beloofd dat ik ook ging, en er waren al kaartjes geregeld. Eenmaal in Den Haag zag je overal mensen met matjes en slaapzakken lopen, erg grappig. Mevrouw Wamsteeker was er ook, maar die bleef niet slapen omdat ze erg ziek was. Zjuul bleek er al een uur te zijn omdat hij de tijd verkeerd onthouden had. De rest van de groep kwam niet opdagen, wat betekende dat ik alleen met Zjuul overbleef.
Om half tien begon het concert, in het midden van de kerk stonden een aantal muziekstandaards in een circel, en daarom heen lagen vier perzische tapijten met kussens. Aan de zijkanten stonden ook nog twee rijen met stoelen, maar wij gingen natuurlijk lekker op de kussens liggen. Het was echt hele mooie muziek, een aantal dingen herkenden we van de workshop. Rond kwart over elf was het afgelopen, en gingen de normale concertmensen naar huis. De slaapmensen gingen matjes neerleggen en luchtbedden oppompen, een supergrappig gezicht. Toen iedereen in zijn bedje lag, rond kwart voor twaalf, begonnen de musici weer te spelen. Er waren acht stukken gespeeld, maar ik geloof dat ik na de vierde of vijfde in slaap gevallen ben (er was een zingende zaag, weetje hoe cool!). 's Ochtends werden we wakker van heel zacht gitaarspel, en kregen we nog een ochtendconcert. Ik ben nog nooit zo lekker wakkergeworden. Alles bij elkaar, de instrumenten, de lichtshow met supermooie kleuren, de zang en afbeeldingen die op de muur geprojecteerd werden, maakten het onvergetelijk. Het ontbijt was ook heel lekker! Er hing echt een geweldige sfeer. Om tien uur stond ik doodmoe voor de deur van mijn huis.
Als het volgend jaar weer is, ga ik zeker weer. Ik ben zó blij dat ik gegaan ben! Nu hopen dat ik niet ziek word.