Mijn ijzerwinkel is eindelijk failliet!

HOERA, HOERA, HOERA!

Normaal juichen winkeliers niet als hun zaak failliet is gegaan, maar ik wel. (Zeker als je met 'ijzerwinkel' je beugel bedoelt.)

Groep zeven, ik was 11 jaar, toen kreeg ik mijn eerste beugel. En vandaag, na vijf jaar min één maand, is de laatste eruit gehaald. Telkens als er weer iets bij geknutseld werd zei ik 'Jongens, het assortiment van mijn ijzerwinkel is weer uitgebreid.' (Ok, misschien heb ik dat niet letterlijk zo gezegd, maargoed. Daar kwam het op neer.) IK BEN ZO BLIJ!!!!

Maargoed. Vanochtend om negen uur stond ik doodzenuwachtig in de wachtkamer van de ortho. Toen Karin (de assistente die mijn beugel er ook ingezet heeft) me kwam halen, werd het alleen maar erger. Ik ging liggen, ze deed klik, klik, klik, dus ik dacht, nu is mijn draad eruit. Maar ze begon aan de banden om mijn kiezen te sjorren, dus dat kon niet! Bleek die hele beugel er in een keer uit te komen! Had er niks van gemerkt, en het ging zo snel! Binnen vijf minuten lag alles netjes in een bakje. Daarna alles schoonmaken (dat ding ruikt naar vuurwerk) en toen naar de bakker. Tompoucen! En ook even koffiebroodjes gekocht voor de ortho, als bedankje. Om twaalf uur naar de kapper, en toen had ik ineens krullen! Die zaten al die tijd verstopt. Om twee uur naar de tandarts. Mijn hoektanden zijn te klein, en ze kregen de spleet daar niet meer weg. Dus werden er nepstukjes aan mijn hoektanden gemaakt, dat was vervelend! Deed best wel pijn. Daarna weer terug naar de ortho, voor het draadje achter mijn boventanden en afdrukken voor mijn nachtbeugel. Die moet ik volgende week halen.

Ik ben al de hele dag hyperactief, en ik lach naar iedereen. Ik ben al bij buren langs geweest om mijn nieuwe look te showen, DUS: Surprise, surprise, dit is mijn nieuwe tandpastaglimlach!

Tot morgen op school!