The return of Ulysses

Gisteren ben ik naar een dansvoorstelling van het Koninklijk Ballet van Vlaanderen geweest. Mevrouw Wamsteeker, mijn lerares tekenen, vroeg een hele tijd geleden wie mee wilden. Ik vind dat soort dingen natuurlijk helemaal geweldig, dus ik schreef me in. Om kwart voor acht, een kwartier te vroeg, stond ik voor de deur van het Lucent Danstheater. Na een paar minuten kwam er nog een jongen van het Sorghvliet aanlopen, ik heb echt geen idee hoe hij heet! Maar dat doet er ook niet toe. Had ik tenminste iemand om te kletsen. Daarna kwam er nog een jongen, en nog een meisje, en toen kwam mevrouw Wamsteeker. Die ging binnen de kaartjes regelen, terwijl wij meneer Rookmaaker moesten opwachten buiten. Er zou nog een meisje komen, maar die was te laat. Net als mevrouw Lucic, die er ook was. Dat gaf niet, alleen ze zaten niet bij ons.

Het ballet was heel erg vreemd. Het was een soort modern ballet, op klassieke muziek van Henry Purcell. Maar er werden ook liedjes uit de jaren 50, en 60 tussendoor gegooid. Dat zorgde dus voor een aparte combinatie. Soms was het ontzettend rommelig op het podium, dan waren er vijf of zes groepen die allemaal iets anders deden, wat veroorzaakte dat je geen idee had naar wie je nou moest kijken.

Van tevoren had ik op internet gelezen dat het over Penelope ging, die op Odysseus wachtte. Er waren zeven mannen die allemaal hoopte dat ze hem snel zou vergeten en met hen zou trouwen, zodat zij de macht konden overnemen. Dag in dag uit, zaten ze allemaal aan haar en vochten ze om Penelope. We waren het na afloop niet helemaal eens over wie Odysseus nou was, maar hij bleek in ieder geval al lang op het podium te zijn. Ze herkende haar eigen man niet meer.

Na afloop nog een tijd staan kletsen met iedereen, we waren allemaal erg onder de indruk, al hadden de meeste van ons het stuk niet helemaal begrepen. Het was ook wel erg abstract, allemaal. Maar in ieder geval heel erg mooi! Het is lastig te beschrijven, want het was echt een hele onverwachte combinatie van muziek en dansstijlen, dus ik heb twee filmpjes op youtube gevonden. Enjoy!

Een klassiek stukje
http://www.youtube.com/watch?v=sZQCFA8jVpo&feature=related

Een chaotisch modern stukje
http://www.youtube.com/watch?v=41jwhHzFqE0&feature=related

Mijn eerste échte examen

Jaja, vandaag had ik mijn eerste officiële examen. Op mijn vijftiende. Klinkt allemaal heel serieus, en dat is het eigenlijk ook wel, maar we werken er nu al drie jaar naartoe.

Het Fist Certificat in English (FCE) heeft vijf delen: Speaking, writing, listening, reading en use of English. Dat is een soort grammatica en woordenschat toets, waar je niet voor kan leren. Dat kan trouwens voor geen van de examens! Dat is dus wel fijn.

Vandaag had ik mijn speaking exam, op de Haagse Hogeschool bij het Hollands Spoor. Om kwart voor tien gingen we al weg bij Nederlands (Sorry meneer Beute!) want we wilden natuurlijk niet te laat komen! Gelukkig waren we zo vroeg weggegaan, want het was helemaal afgesloten dus moesten we omfietsen. Na ongeveer 40 minuten stapten we door de deuren van het enorme gebouw.

Tja... En toen? De hal was al vier keer zo groot als mijn hele huis, met minstens zes trappen, dus waar moest je in hemelsnaam naartoe? Dat gingen we dus vragen bij de receptie. Toen bleek dat we recht tegen een bord met een grote pijl waren aangelopen, maar dat niet door hadden gehad. Gewoon een speurtochtje dus. Na ongeveer 10 minuten trappen op en af gelopen te zijn, en wel heel veel gangen hadden gezien, kwamen we de eerste wachtenden uit 3F op stoeltjes bij de lokalen tegen. Wij moesten nog een stukje verder, eerst langs de registration room. ID kaart laten zien, en het bewijs dat je ingeschreven bent, en dan maar wachten.

Om kwart voor elf werd er een groep van tien kinderen meegenomen door een mevrouw. Steeds werden er twee mensen op stoeltjes voor een lokaal gezet, tot iedereen bij het goede lokaal zat. Daar zat ik dan. Naast Ward, want daar ging ik het examen dus mee doen. Om tien voor elf, de officiële starttijd, werden we naar binnen geroepen door de examinator. We moesten onze spullen op een tafel zetten, en ergens gaan zitten. Ze stelde zichzelf en haar collega voor, en toen begon ze allerlei vragen over onszelf en onze familie, hobby's, school enzovoorts te stellen.

Er waren verschillende onderdelen, en ik denk dat het echt heel goed ging! We hadden dit ook in de klas geoefend, maar toen ging het niet zo goed bij mij. Ik had een 8,5. Dus als het nu veel beter ging, ben ik benieuwd naar mijn cijfer! Dinsdag 16 juni hebben we alle andere examens, dus ik ben erg benieuwd.

De rest van onze klas moet morgenochtend, dus voor iedereen die dit leest:
Heel veel succes! Het valt echt hartstikke mee!

De uitslag krijgen we pas 31 juli.

Heel veel foto's

Lieve allemaal,
In het kader van het heerlijke weer vandaag ging ik met mijn fototoestel op pad. Nouja, op pad... De tuin in in ieder geval. Ik heb nog helemaal geen foto's van onze poesjes geplaatst! Schande, want die moeten jullie écht zien. Hieronder komen dus een heleboel foto's, veel plezier ermee!

Té perfecte timing, Zara en een hommel/bij/steekbeest

Zara kijkt naar mijn vader die de planten water geeft

Leven tussen de steentjes

Avondzonnetje

Uitzicht vanuit de hangmat

Allemaal naar de zon kijken

Een roze roos

Aardbeien

Bloemetjes

Zara steekt haar tong uit

Julia tussen de bloemetjes

Dancer in the dark

Goed. Ik ga dus niet veel bloggen, maar goed en leuk. Dus bij deze ga ik verder op de weg die ik aan het begin ingeslagen was.

Ik had een jeugdtrauma, van een film. Ik was misschien een negenjarig meisje dat niet kon slapen en even naar beneden ging, naar papa en mama. Die waren een film aan het kijken. Dancer in the dark. Bijna afgelopen. Degenen die hem al gezien hebben weten al waar ik dat trauma vandaan had. De hoofdrolspeelster werd opgehangen. Maar ik kende de context niet.

Ik fietste met mijn vader uit het dorp naar huis. 'Wat gaan we vanavond doen?' 'Geen idee... Film kijken?' 'Is goed. Zullen we die film van Björk kijken?' 'Die ene die ik zo eng vond?' 'Ja, kun je je jeugdtrauma verwerken.' Zo kwam het dus.

Selma spaart al jaren geld voor een operatie voor haar zoontje. Hij heeft dezelfde oogziekte als zij, en wil voorkomen dat hij ook blind wordt, net als zij dat aan het worden is. De buurman ontdekt waar het geld ligt. Ze wil de volgende dag haar nieuwe salaris erbij doen. Alles weg. Ik haatte de buurman op dat moment echt zo erg... Hij vraagt haar om hem te vermoorden. Hij liegt tegen zijn vrouw en laat het net lijken of Selma zijn geld steelt en hem bedreigt. Echt ziek... Ze schiet een paar keer mis, maar raakt dan.

In de rechtzaal liegt ze over de bestemming van het geld. Het is voor haar vader, zegt ze. Waarom, weet niemand. Ze beland in de gevangenis voor moord. En krijgt de doodstraf. De dag dat ze opgehangen wordt, is haar zoontje geopereerd. Ze is intens gelukkig, en nergens meer bang voor. Al zingend valt ze door het gat naar beneden, en het gordijn gaat dicht.

Of ik het nu verwerkt heb, weet ik niet. Ik ben nu kwaad, verdrietig, en van alles door elkaar. Ik weet het gewoon even niet. Ik ga maar gewoon slapen... Ben echt ontzettend onder de indruk.

PS. Mijn nieuwe fiets is geweldig! Maar daar schrijf ik wel weer over als ik vrolijk ben.

Jubilea

Meneer Blaakmeer: 1000

Rosa: 100

Marissa: 22

Het gaat niet echt de goede kant op met mijn blogs... Geen idee of iemand het überhaupt boeiend vind, maar ik heb een nieuw voornemen! Meer blogs schrijven! =D Dus bij deze. Dit is mijn 23e blog. Op naar de 50!

Dus... Wat heb ik vandaag gedaan?

-1e 2 uur vrij, maar toch naar school om debat NL voor te bereiden

-Na het 5e uit, en toen naar mijn oma geweest

-In de tuin gezeten en heel veel gekletst bij mijn oma

-Koekjes gegeten en een ijsje en chocomelk gedronken

-En nu zit ik thuis, een blog te schrijven

Oja

- DE SUPERVETSTECOOLSTEMOOISTEBESTEGRAPPIGSTE AEMU OOIT komt morgen uit! Dat is echt megamegavet! =D En nu ben ik blij

Oja

-MORGEN KRIJG IK EEN NIEUWE FIETS! Een Batavus Cresendo Spirit, jaja! Hij is blauw met zandkleur. Echt suupervet

Oja

-Morgen ga ik met jiska naar de Tong Tong Fair! (Vorig jaar nog Pasar Malam Besar) En dat wordt echt super!

En vanavond ga ik naar ballet om met een heleboel meiden een dans te oefenen voor een open dag. Alle nieuwe bewoners van de omgeving kunnen dan demonstraties zien van de sporten die er te doen zijn. En dan mag ik dus een suuupercoole dans doen met 29 andere meiden!

En nu ga ik eten

Xx.

Eigen schuld

Daar zit hij dan. Onder de trampoline in onze tuin. Eigen schuld, als je zo nieuwsgierig bent en de hele tijd in andermans tuin rondloopt! Hij is heel lenig en slim en snel, dus hij zal er ook wel weer zelf uitkomen. En anders haal ik hem er vanavond wel uit, als hij er nog zit. Onze poesjes hebben er ook allebei een keer gezeten, met veel moeite er weer uitgehaald, maar ze vinden het er blijkbaar erg leuk! Nouja, hij zal nu zijn lesje wel geleerd hebben en voorlopig niet meer terugkomen.

Edit: Ik ging net kijken, en hij was er zelf al weer uitgekomen.

Irritante buurkat

Donderdagavond. Geloof ik.
Mama: 'Kijk, daar is die kat weer. Hij wordt steeds brutaler. Nou loopt hij over het glas van het serredak!'
Ik: 'Écht? Kijken! Waar? Jemig... Stom beest zeg...'
Papa: 'Doe het zonnescherm naar beneden dan.'
Mama: 'Nee dat is zielig!'
Ik:'Okee'
*Ik draai het knopje om*
Zonnescherm: 'BRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR'
*Kat glijdt naar beneden, naar het randje van het dak, staat op en rent weg*
*Papa en ik, en mama eigenlijk ook, lachen keihard*
Ik: 'Die komt voorlopig vast niet meer terug!'

De kat op de foto is niet dé kat. Maar ik moest toch een foto hebben. We hadden het eigenlijk moeten filmen, het zag er echt geweldig uit! Eigenlijk heel zielig, maargoed. Hij viel er in ieder geval niet vanaf. En hij moet niet zo irritant doen! Hij lokt het gewoon zelf uit! Onze poesjes, Julia en Zara, zijn bang voor hem. Mijn vader is al een paar keer bewapend met een van onze snoesjes de tuin in gegaan, maar dan leggen ze hun oren in hun nek, gaan blazen, en willen zo snel mogelijk weg. En die kat gaat ook blazen, maar loopt daarna weer triomfantelijk door onze tuin. De laatste keer wilde ik onze poesjes niet bang maken, en heb dus maar de tuinslang gepakt. Heb hem geloof ik niet eens geraakt, maar hij vond het in ieder geval niet leuk. En nu zat hij dus weer op het serredak. Rotbeest... Volgende keer gooi ik gewoon een emmer water over hem heen, ofzo!